Wyszukiwarka:
Aktualności

Paschalna liturgia domowa

2020-04-02

News
W inicjatywy dyrektora sekcji ds. Nowej Ewangelizacji diecezji gliwickiej zapraszamy do paschalnej liturgii domowej Zmierzamy do Wielkanocy. Proponujemy nauczanie bpa Andrzeja Iwaneckiego, ks. Jana Kochla, ks. Artura Sepioło oraz świadectwa osób duchownych i świeckich. Słowo, obraz, świadectwo, życie, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą (J 11,4); zob. Wielkanoc/

*


*

*

*


*

*


*


*

*


*



NIEDZIELA PALMOWA

Niedziela Męki Pańskiej rozpoczyna Wielki Tydzień – najważniejszy okres w liturgii chrześcijańskiej. W tym roku w dużej mierze – liturgii domowej.

Niezwykle aktualny wydaje się fragment listu św. Atanazego:

„Uroczystość ta prowadzi nas poprzez nacierające zewsząd utrapienia obecnego świata, a Bóg użycza nam radości zbawienia, która z niej wypływa. Czyni z nas bowiem jedno zgromadzenie łączące duchowo tych, co są rozproszeni po całej ziemi. Pozwala nam przez to modlić się razem i zanosić wspólne dziękczynienia, jak przystało czynić w święto. I w tym jest właśnie cud Jego dobroci, że sam zbiera nas zewsząd na tę uroczystość, zbliżając jednością wiary tych, którzy może ciałem są daleko od siebie” (List wielkanocny, 5).

Warto więc zachęcić rodziny do dwóch szczególnych aktywności:

  • Przeczytania Ewangelii (Mt 26,14-27,66) z podziałem na role. Tekst można czytać bezpośrednio z Pisma świętego lub znaleźć w internecie (dzieci nieczytające mogą tworzyć efekty dźwiękowe jak w słuchowiskach radiowych np. postawić naczynia na stole, gdy rodzice czytają o apostołach przygotowujących Paschę , rzucić monety na podłogę, przemaszerować imitując kroki Rzymskich żołnierzy, rzucić na stole kostki do gry itd.;

  • O godz. 15.00 wyjścia na balkon (lub przed dom), stanięcie przy oknie z gałązką, palmą lub apaszką (niektórzy nie będą mogli zdobyć gałązek) i odmówienie Koronki do Miłosierdzia Bożego. Jeśli w tym czasie duszpasterze zdecydują się przejść ulicami parafii, przyjęcie błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem.

Na pierwszym miejscu chodzi o dobro duchowe wiernych, ale nie można zapomnieć o zdrowiu i zachowaniu zasad bezpieczeństwa.

Należy uczulić wiernych, by nie opuszczali domostw, nie gromadzili się i nie łamali obowiązujących od 01.04. przepisów.

Niemożliwość opuszczenia domów nie powinna ograniczać naszej duchowej tęsknoty za kontaktem z Bogiem żywym i prawdziwym, który rzeczywiście chce być obecny pośród nas.

W każdy możliwy sposób przekazać, aby ten gest modlitwy przeżywać jako znak wiary w przybywającego do naszej miejscowości i domu Chrystusa, który wjechał do Jerozolimy, by podjąć śmieć i zmartwychwstanie. Ta specyficzna forma oddania Chwały Chrystusowi jest także znakiem jedności z całym Kościołem, który rozpoczyna najświętsze misteria.

Dlaczego należy proponować takie działania?

Takie gesty są ważne, gdyż przełamują stereotyp myślenia zrzucający całą odpowiedzialność za wiarę na duszpasterzy. Podpowiada, że wiara nie jest ograniczona budynkiem kościelnym i może się wyrażać na różne sposoby.

Zadania, zwłaszcza początkowe muszą być proste: przeczytać tekst, podejść z palmą o godz. 15.00 do okna.

Wierni wykonując ważne dla nich i zrozumiałe w treści gesty wzrastają w poczuciu, że w ich domu, wśród codzienności może pojawić się coś z „rzeczywistości duchowej”, coś podniosłego, przejmującego, jakaś świętość i Boża obecność. Tego nie da się nakazać. Do tego trzeba wychować – i to jest dobra, a może jedyna okazja. Małymi krokami wprowadzamy w doświadczenie, którego wielu z naszych parafian po prostu nie miała. Są przecież domy, w których nigdy nie modlono się wspólnie, nigdy nie czytano ewangelii, nigdy nie rozmawiano o Bogu (nawet podczas odwiedzin kolędowych). W jaki sposób tacy ludzie mogę „wskoczyć nagle” w pobożne przeżywanie świąt?

Ksiądz przechodzący obok i błogosławiący wzmacnia takie inicjacyjne działanie. Jezus Eucharystyczny jest punktem odniesienia. Rodzajem katalizatora wywołującego reakcję, prowokującego nieco do działania. Dobrze objaśniona modlitwa „Koronką” daje rodzinie możliwość krótkiego zatrzymania się i jednoczenia intencji.

Liturgia, to pełne treści gesty. Lepiej będzie przeżywana, przez osoby, które w domu „przetrenują” związek gestu z wiarą. Jeśli tej lekcji nie odrobią, jeśli w codzienności nie będą w stanie złączyć znaku z treścią, liturgiczne gesty będą puste, albo magiczne.

ks. Artur Sepioło

Pozostałe tematy
Aktualności

Maryja i Kościół

Na naszej stronie zainicjowaliśmy cykl medytacji w rytmie lectio divina pt. Mistyczna katedra Litanii Loretańskiej ks. prof. Antoniego Troniny (2017/18). Wydawnictwo Sióstr Loretanek wydało właśnie książkę Maryja i Kościół. O Litanii Loretańskiej w rytmie lectio divina. Polecamy: loretanki.pl/

więcej

Prawa, obowiązki i zadania wychowawcze rodziców w myśli kard. Wyszyńskiego

39. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia. Zmarł 28 maja 1981 r. w Warszawie w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Miał 80 lat, z których 57 przeżył jako kapłan. Pogrzeb odbył się 31 maja z udziałem sekretarza stanu kard. A. Casaroli (Ojca św. JP II był wówczas w szpitalu po zamachu). Uroczystości stały się wielką manifestacją narodową, co symbolizował m. in. napis na jednym z wieńców: „Niekorowanemu królowi Polski”; zob. rec. książki.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 5728966

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu