Wyszukiwarka:
Katechezy biblijne

Wprowadzenie

2018-02-14

News

Bałwochwalstwo


Świat, który nas otacza jest stworzony przez Boga jako dobry, a nawet bardzo dobry (Rdz 1,31), lecz człowiek, zwłaszcza w Europie Zachodniej, odwraca się od swojego Stwórcy, Władcy nieba i ziemi (Dz 17,24). Zauważalny jest wyraźny regres w życiu moralnym i religijnym. Co jest tego przyczyną? Kardynał C.M. Martini (†2012), który jest naszym przewodnikiem, wyróżniał trzy fundamentalne korzenie grzechu – diabelską triadę: niewiarę, bałwochwalstwo oraz odczłowieczenieobjawiające się okrucieństwem względem bliźnich. Niewiara to odrzucenie przymierza z Bogiem. Wyrzeczenie się Boga prowadzi do Jego negacji lub ubóstwienia tego, co Nim nie jest. Pogańskie bożki to nie zawsze wyrzeźbione figurki, lecz mogą nimi być również kult sukcesu, rozkoszy, pieniędzy, władzy za wszelką cenę, czyli życie, które degraduje człowieka i niszczy innych (por. Głos w prorockim mieście, 36-37).

Bałwochwalstwo (łac. idolatria – „kult bałwanów”; gr. eidōlon – „widmo; obraz”) to oddawanie czci boskiej komuś lub czemuś innemu niż Bogu, oddawanie czci wizerunkom, fałszywym, nieistniejącym bogom, czyli idolatria - odrzucanie relacji z Bogiem jedynym i prawdziwym (Wj 20,2). Skutkiem grzechu idolatriibyła nie tylko zdrada swojego Boga, ale upadek człowieka w najcięższe grzechy względem bliźnich, np. pogardę wobec ubogich, odrzucenie bliźnich, nienawiść, brak wierności oraz nadużycia względem innych.

Można wyróżnić dwa typy idoli (bożków), które mają charakter osobisty i społeczny. Mówiąc o idolach zwraca się uwagę na: niewiarę, niezdrowe ambicje czy wewnętrzne niewłaściwe wymagania. Wśród idoli społecznych wyróżnia się pięć kategorii: idola rynku, idola plemienia, idola jaskini, idolateatru oraz idola, którego nazywa się również kultem wolności. Każdy z tych idoli może stał się przyczyną zniewolenia.

Stary Testament surowo potępiał oddawanie czci bożkom czy wizerunkom fałszywych bogów, a zapewniał o miłosierdziu względem tych, którzy „miłują [Boga] i przestrzegają [Jego] przykazań” (Pwt 5,10). Autor Księgi Mądrości prowadził swego rodzaju procesprzeciw idolatrii przejętej z tradycji egipskiej: ubóstwiania natury czy kultu wymyślonych bożków (por. Mdr 12,23 – 15,19). Nowy Testament nie tylko demaskuje bałwochwalstwo, lecz poszerza zakresu tego pojęcia (Kol 3,5).

Współcześnie kwitnie kult różnego rodzaju idoli wolności i postępu. Św. Jan Paweł II pisał o tym w adhortacji Sollicitudo rei socialis: „(…) wśród działań i postaw przeciwnych woli Bożej, dobru bliźniego i «struktur», które z nich powstają, najbardziej charakterystyczne zdają się dzisiaj być dwie: z jednej strony wyłączna żądza zysku, a z drugiej pragnienie władzy (…) ofiarą tego podwójnie grzesznego nastawienia padają nie tylko jednostki; ofiarami mogą być narody i bloki.I to sprzyja jeszcze bardziej wprowadzeniu «struktur grzechu» (…) kryją się[tu] prawdziwe formy bałwochwalczego kultu: pieniądza, ideologii, klasy, technologii” (SRS 37). Znów oddaje się cześć naturze, rzeczom, zjawiskom. W miejsce kultu Boga Żywego i Prawdziwego, tworzy się widma/obrazy bóstw „na [swój] obraz i podobieństwo”. Odradza się mentalność pogańska, w której Bóg był do dyspozycji człowieka. To on czynił Go sobie przychylnym, prosząc i otrzymując od Niego to, czego pragnął. W postawach niektórych ludzi utrwala się dziś przekonanie, że człowiek musi jednak za kimś pójść, musi kogoś naśladować, odwzorowywać jego idee, jego styl życia, posiadać dobra, które on już posiada.

W co więc wierzy ten, kto nie wierzy? (por. debata Umberto Eco i Carlo Maria Martiniego).

Oto przykład „rozdarcia” między wiarą a życiem. Okazuje się, że tak naprawdę "nie ma wierzących i niewierzących, to znaczy ludzi, którzy opierają się na kimś i ludzi, którzy nie opierają się na nikim, lecz są wyłącznie wyznawcy Boga i wyznawcy idoli. Nie ma wierzących i niewierzących, lecz są wierzący i bałwochwalcy. Wierze nie przeciwstawia się ateizm, lecz bałwochwalstwo. I mylimy się bardzo, jeśli jesteśmy przekonani, że mamy do czynienia z ateizmem. Co więcej, nazywanie bałwochwalstwa ateizmem jest typowym oszustwem szatana, zamieszaniem w rozeznaniu duchowym” – przekonywał kard. Martini (por. Słownik duchowy, 10).

Pismo Święte uczy, że „PAN, Bóg nasz, jest Panem jedynym” (Pwt 6,4n; Mk 12,29); przekonuje też, że istnieją fałszywe bożki (gr. atheos - "bezbożny"– zaprzeczenie w teorii lub praktyce istnienia Boga). Ludzie nie przestali wierzyć, ale odwrócili się od prawdziwego Boga w stronę wybranych przez sobie idoli. Jest ich wiele, oblegają nas ze wszystkich stron: idole opinii publicznej, poprawności politycznej, popularności czy „bycia fit” (ang. fitness – „sprawność fizyczna, kondycja”).

W rzeczywistości tam, gdzie Bóg został odrzucony, powinna być podjęta walka duchowa – stały proces nawracania się. Pełne nawrócenie zaś musi obejmować całego człowieka – wszystkie obszary jego życia. Papież Franciszek przekonuje: „Życie chrześcijańskie jest ciągłą walką. Potrzebna jest siła i odwaga, aby oprzeć się pokusom diabła i głosić Ewangelię”, ale równocześnie dodaje: „Ta walka jest bardzo piękna, ponieważ pozwala nam świętować za każdym razem, gdy Pan zwycięża w naszym życiu" (por. Geudete et exsultate, nr 158). Każdy czas jest dobry, by odwrócić się od idoli (bożków) tego świata, by zmienić się w sposobie myślenia oraz przyjąć świadectwo o Słowie Życia (1 J 1,1-4).

Proponujemy trzy cykle rozważań w rytmie lectio divina jako drogę rozeznawania duchowego; piętnaście odsłon grzechów odrzucenia Boga jedynego i prawdziwego oraz kultu fałszywych bożków. Chcemy rozeznać – w świetle słowa Bożego – współczesne formy bałwochwalstwa osobistego i społecznego oraz fałszywych idoli, mocno związanych z naszymi zmysłami. Jeśli uda się zharmonizować rozum, serce i zmysły, to i dusza będzie uzdrowiona. Ostatecznie jednak to Pan zwycięża: „Nie lękajcie się! Jam zwyciężył świat” (J 16,33).



Spis treści:

Wprowadzenie

II.
Literatura

fot. Idolatria - Conceitos
Pozostałe tematy
Aktualności

Wierzcie w Ewangelię! - Niedziela Słowa Bożego

Niedzielę Słowa Bożego obchodzimy z woli papieża Franciszka w trzecią niedzielę zwykłą roku liturgicznego. Ta inicjatywa wiąże się z wezwanie do wiary w moc Słowa - moc Ewangelii (Dobrej Nowiny), zob. jk.

więcej

Uzdrowienie przez Słowo Boże i ludzkie

"Słowo Boga nie przemija i niech w nas owocuje" - słowa abp G. Rysia mogą stanowić najkrótszą recenzję książki o. Jana Koniora SJ pt. "Uzdrowienie przez słowo Boże i ludzkie". Ojciec jest także autorem innych poradników-vademecum, np. "Eucharystia która leczy", "Uzdrowienie przez moc modlitwy"; zob. rec.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 6624298

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu