Wyszukiwarka:
Katechezy biblijne

42. Próba - kościół św. Pryski

2013-03-25

News
Przeżycie Wielkiego Tygodnia w Rzymie jest darem i wyzwaniem. Trzeba maksymalnie wykorzystać ten dar na modlitwę i pogłębioną refleksję nad słowem Bożym. Zazwyczaj brak czasu na uważną lekturę dłuższych fragmentów pasyjnych, stąd tym bardziej warto. Pielgrzymka pasyjna powraca dziś na Awentyn do starożytnego kościoła św. Pryski. Oficjalny program Pielgrzymi w mieście zapowiada wymowny tytuł: "Zdrada". Domyślamy się, że chodzi o jednego z Dwunastu (Judasza). Patronka świątyni okazała się wierna aż do śmierci i to śmierci męczeńskiej. Podczas wykopalisk natknięto się na ruiny domostwa, w którym mogła mieszkać rodzina Świętej. Starożytny kościół wybudowano na przełomie IV i V w.


I. INTERPRETACJA PISMA
Iz 49, 1-6; Ps 71 (70); J 13, 21-33. 36-38

Zapowiedź zdrada Judasz i zaparcie się Piotra są tak samo bolesne. Pierwszy wchodzi w ciemność ("A była noc"; por. 13, 30; Dz Dz 1, 16-20) i już z niej nie chce wyjść, drugi wychodzi na zewnątrz i gorzko zapłacze (Mt 26, 75; Łk 22, 62). Jeden i drugi należy do grona Dwunastu, obydwaj zawiedli. Tylko jeden z nich jednak nawrócił się i opuścił środowisko, które było przyczyną jego upadków. Uświadamiając zaś sobie wielkość swego grzechu, zaczyna gorzko płakać. Szczery żal za grzechy jest konieczny. Płacz jest wyrazem wstydu i skruchy, które pomagają powstać i iść dalej, by wypełnić powierzone zadania.

Próba czy kryzys wiary może być zatem czasem oczyszczenia i odnowy. Jeden z przewodników duchowym powiedział, że boi się takich chrześcijan, którzy nigdy nie doświadczyli kryzysów wiary i prób życiowych. Stal trzeba hartować, by była wytrzymała, a złoto - oczyszczać w ogniu (Ps 117, 22; 1 P 1, 7).

W kontekście naszych trudnych doświadczeń warto zapytać:
* Jak przyjmuję życiowe próby, bolesne doświadczenia, kryzysy w wierze?
* Piotr wiedział o czym pisze: "Dlatego cieszcie się już teraz, nawet jeśli musicie jeszcze odczuwać smutek z powodu różnych doświadczeń. Są one potrzebne dla wypróbowania waszej wiary, o wiele cenniejszej od przemijającego złota, które przecież oczyszcza się w ogniu". Jak zachowujemy się w "ogniu próby"?
* Jak odczytać polecenie św. Pawła skierowane do starszych (prezbiterów) Kościoła: "Teraz polecam was Bogu i Jego słowu łaski. Ono może was umocnić i udzielić wam dóbr przeznaczonych dla wszystkich świętych"?


II. ŚWIĘCI - PROMIENIE ŚWIATŁA SŁOWA

Kim była młodociana męczennica? Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Jeśli utrzymuje się, że Pryska w wieku 13 lat została ochrzczona przez św. Piotra i już w I w. skazano ją na śmierć przez rzucenie na pożarcie lwom, to mogła być córką - znanego z Dziejów Apostolskich i Listów św. Pawła - małżeństwa Akwili i Pryscyllii, wydalonych z Rzymu (Italii) przez cesarza Klaudiusza w 49-50 r. (por. Swetoniusz, Vita Claudii, 25; por. Dz 18, 2). Zdrobniałego imienia Pryski Paweł używa również w pozdrowieniach kończących List do Rzymian (Rz 16, 3n; inaczej w 1 Kor 16, 19; 2 Tm 4, 19). Małżonkowie odegrali ważną rolę w misji Apostoła Narodów, przeszli dogłębną formację w Jego szkole i podjęli misję ewangelizacyjną nie tylko wobec pogan, ale również delikatną misję apologetyczną-katechetyczną wobec uczonego Apollosa (Dz 18, 23-26). Zapewne później wrócili do swojej rzymskiej posiadłości na Awentyn i tam kontynuowali swoją działalność ewangelizacyjną, tworząc "domowy kościół" (Rz 16, 5; 1 Kor 16, 19).

Akwila pochodził z Pontu, regionu położonego na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego. Wraz z żoną zajmowali się na szerszą skalę wyrobem namiotów. Przegnani przez dekret cesarski z Rzymu przenieśli przedsiębiorstwo do Koryntu (Dz 18, 1nn). Tam właśnie poznali Pawła, który poznał wcześniej ich popularne wówczas rzemiosło. Zatrudnili Pawła, zgodnie z jego zasadą utrzymywania się z pracy rąk własnych (Dz 20, 34; 2 Tes 2, 9; 2 Tes 3, 7-10), wspierając dzieło ewangelizacji ad gentes. W tym czasie zapewne powstały się między nimi szczególne więzy przyjaźni i współpracy. Apostoł z wielką uznaniem pisze do Kościoła w Rzymie: "Pozdrówcie Pryskę i Akwilę, moich współpracowników w Chrystusie Jezusie, którzy dla mnie narażali siebie. Nie tylko ja sam im dziękuję, ale wszystkie Kościoły pogan. Pozdrówcie także Kościół gromadzący się w ich domu" (Rz 16, 3). Ten domus ecclesiae musiał być powszechnie znany i ceniony. Jako titulus Priscae wspominany był już w aktach z synodu z 499 r. Kościół podzielił los wielu świątyń rzymskich. Był zniszczony przez Normanów i wielokrotnie przebudowywany. Obecny kształt pochodzi z przełomu XVII i XVIII w., odnowiony w początkach XIX w.

Podobno autentyczna jest chrzcielnica, przy której św. Piotr ochrzcił córkę Akwili i Pryscylli. Potwierdza to obraz w ołtarzu głównym. Legenda - chętnie przywołana przez Hannę Suchocką - wspomina o męczeńskiej śmierci Pryski. Została skazana na pożarcie przez lwy na jednej z aren miasta (może stąd H. Sienkiewicz zaczerpnął motyw do Quo vadis?), ale jak głosi tradycja, lwy dziewczynki nie dotknęły, tylko lizały jej stopy. W końcu została ścięta i pochowana na Awentynie. Jej szczątki odnaleziono w III w., a papież Eutychian (+283) przeniósł je do pierwotnego kościoła (zob. Rzymskie pasje, 355).

Czyżby córka miała oddać życie i dopełnić dzieła ewangelizacji swoich rodziców? 


III. DOŚWIADCZENIE WIARY

Na placu św. Piotra w Niedzielę Palmową dominowała młodzież. Papież Franciszek w homilii rozważał trzy słowa: radość, krzyż i młodość. Czy młodzi odeszli od Kościoła? Czy "zdradzili" swoje wspólnoty parafialne, swoich duszpasterzy, tradycje swoich ojców? A może właśnie szukają nowych dróg, są "zaczynem" nowej ewangelizacji, dopełniają tego, czego brakuje dziś dorosłym wiernym. Pokolenie ewangelizacji 2.0 komunikuje wiarę się w inny sposób, z nową wrażliwością i gorliwością, przy pomocy nowych środków przekazu. Odkrywam niebywałą aktywność młodych katolików na portalach społecznościowych. Ks. Piotr Studnicki, bardzo aktywny w tych mediach, przekonuje, że "Kościół jest i będzie otwarty na nowe technologie, gdyż komunikacja jest dla niego sprawą pierwszorzędnego znaczenia (...). Przesłanie, które Jezus Chrystus zostawił swoim uczniom <idźcie na cały świat i nauczajcie wszystkie narody> oznacza <komunikujcie zawsze, wszędzie i wszystkim>. Komunikacja to być albo nie być Kościoła. Dlatego niemiecki arcybiskup Robert Zollitsch nie ma wątpliwości, że <gdyby Jezus przyszedł dziś na świat, bez wątpienia byłby na Fecebooku i Twiterze>" (zob. Nowe Media 3/2013, 76). Papież wie o tym, dlatego już komunikuje się z młodzi na Twitterze i zaprasza do Rio de Janeiro na Światowe Dni Młodzieży (lipiec 2013).

ks. Jan Kochel
Pozostałe tematy
Aktualności

Trudne pytania

Zbliża się uroczystość Wszystkich Świętych - jedno z najpiękniejszych świąt w liturgii Kościoła. Coraz więcej parafii organizuje noce światła, marsze (korowody) Świętych czy czuwania modlitewne ku ich czci. Mamy więc chrześcijańską alternatywę do zabawy Halloween - "Holly Wins"! Czy jednak wygnaliśmy "bitwę" o Wszystkich Świętych? zob. pytanie

więcej

Biblia pierwszego Kościoła

Biblia pierwszego Kościoła w tłumaczeniu ks. prof. Remigiusza Popowskiego to jedyny polski przekład Pisma Świętego zrealizowany na podstawie najstarszych manuskryptów, które były w użyciu w czasach Jezusa i apostołów.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 2930693

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu