Wyszukiwarka:
Klub Inicjatyw Biblijnych

Dlaczego zmieniono przykazania Kościelne, a dekalogu nie można?

2016-07-03

News

„Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (Mt 16, 19).


Jako ochrzczeni w Kościele katolickim od dziecka sukcesywnie jesteśmy uczeni przez rodziny, kapłanów, nauczycieli rozmaitych prawd i praktyk naszej wiary. W sposób naturalny przyjmujemy te nauki – zwłaszcza, jeżeli zdobywamy je w rodzinie i są poparte doświadczeniem wiary, za pewnik. Różnie toczą się nasze losy. Im jesteśmy starsi, tym więcej mamy pytań i wątpliwości. Dobrze, kiedy szukamy odpowiedzi.

W trakcie naszego rozwoju religijnego niemałym zdziwieniem mógł nas dotknąć moment choćby taki, jak rok 2002, kiedy podano nam do wierzenia na nowo sformułowane przykazania kościelne. W ostatnich dziesięcioleciach zmieniały się też wykładnie tych przykazań np. kwestie dotyczące świąt nakazanych, postów czy okresów pokuty.

Wobec takich wydarzeń mogą się w nas zrodzić pytania: dlaczego nauczanie Kościoła się zmienia? Czy poprzednie było błędne? Skoro zmieniono jedno, to dlaczego nie można zmienić czegoś innego? Są i tacy, którzy nie tyle pytają, co otwarcie krytykują zachodzące w nauczaniu Kościoła, jego wykładni, liturgii czy tradycjach zmiany. Oburzają się mówiąc „przecież zawsze tak było!”. Jak to wszystko wyjaśnić?

Na początek trzeba sobie uświadomić, że w nauczaniu Kościoła mamy do czynienia, w uproszczeniu, z dwoma rodzajami nauk. Pierwsze, to takie, które pochodzą bezpośrednio od Boga np. dekalog, nauczanie Jezusa, Apostołów, czyli to wszystko, o czym czytamy w Piśmie Świętym. To nauki i prawdy niezmienne, ponieważ są pochodzenia Bożego i żaden człowiek, nawet Magisterium Kościoła nie ma prawa w jakikolwiek sposób ich modyfikować. Łatwo to zrozumieć – któż ważyłby się poprawiać samego Boga? Kościół od samego początku strzegł nienaruszalności tekstów biblijnych, choćby nie wiem jak niewygodne były one dla człowieka w różnych momentach historii.

Drugi rodzaj nauk, to prawdy i tradycje autorstwa ludzkiego, które powstawały w toku rozwoju Kościoła od jego początków, o których czytamy w Dziejach Apostolskich aż do dziś. Co do nich należy? M. in. wspomniane wyżej przykazania Kościelne, praktyki i przepisy liturgiczne (szaty, sprzęty), kalendarz uroczystości, świąt i wspomnień, rangi tych obchodów, różne tradycje lokalne itd. Oczywiście te drugie też często opierają się o prawdy biblijne lub o możliwości, jakie tam znajdziemy. Tak jest dla przykładu z obowiązkiem celibatu dla kapłanów. Jezus i Apostołowie w swoim nauczaniu dają możliwość bezżenności dla królestwa Bożego, a Kościół od X wieku uznał, że będzie dobre dla jego rozwoju, aby było to obowiązkiem.

Tutaj znów powstaje pytanie: a skąd Kościół ma prawo do tworzenia dodatkowych, uzupełniających, wyjaśniających Biblię i kierujących życiem religijnym wierzących nauk? Wynika to ze swoistego mandatu zaufania, który Jezus przekazał Apostołom: „Cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (Mt 16, 19)[1].

To niesamowite, ale Jezus dał Kościołowi wolną rękę w kreowaniu sporej części drogi, jaką wyznawcy Chrystusa będą podążali we wspólnocie do zbawienia. No… nie do końca wolną. Należy koniecznie tutaj wspomnieć o innym fakcie: "A Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, Ten was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem" (J 14, 26). Bóg dał więc Kościołowi poprzez Swojego Syna przywilej i nakaz współpracy we wspólnocie z samym Sobą obecnym i działającym w Duchu Świętym. Kościół ma więc prawo, działając jako wspólnota (w jedności) pod natchnieniem Ducha Świętego kierować swoją drogą poprzez tworzenie i potrzebnych nauk i przepisów.

Skoro jednak są to nauki i przepisy ludzkie, a wspólnota Kościoła wciąż żyje, trwa w jedności i podlega działaniu Ducha Świętego, to te nauki, przepisy i praktyki mogą być modyfikowane! Wszechmocny i wszechwiedzący Bóg doskonale zdaje sobie sprawę, że człowiek i świat będą się zmieniać na przestrzeni wieków. Duch Święty nadal działa! Jezus nie powiedział np.: „Wszystko, co ustali Kościół do Soboru Trydenckiego jest od Ducha Św., a później już nie”. Takie myślenie jest absurdalne – a zdarza się! Przeczytałam kiedyś w Internecie opinię, że ‘jedyną poprawną formą Eucharystii jest ryt trydencki”. Zaśmiałam się, ponieważ… nie przypominam sobie, żeby Jezus odprawił w tym rycie ostatnią wieczerzę?! A co przed Trydentem – wszystkie Eucharystie nieważne?

Kiedy rozważamy o możliwości zmian w nauczaniu Kościoła czy praktykach religijnych, warto mieć w pamięci tą różnicę pomiędzy niezmiennym nauczaniem Boga, które On sam bezpośrednio przekazał nam w Swoim Słowie, a nauczaniem i praktyką które Kościół kierując się natchnieniem Ducha Świętego tworzy i zmienia dla dobra duchowego człowieka na przestrzeni swoich dziejów. Poprawnym argumentem za stałością i nienaruszalnością prawd wiary jest powiedzieć: bo tak powiedział Bóg, bo tak naucza obecnie Kościół. Błędnym: bo zawsze tak było.

Katarzyna Kłysik

Inne pytania


[1]por. także: "Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który Mnie posłał" (Łk 10, 16)

Pozostałe tematy
Aktualności

Dobre studia WTUO

Zapraszamy do studiowania na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Opolskiego! Polecamy różne specjalności, np. "Nauki o Rodzinie", "Teologię", "Muzykologię" czy "Duchowość i kulturę chrześcijańską". Studiować może każdy, nie tylko tegoroczni maturzyści! Zapraszamy również osoby starsze…, także na emeryturze! Studia to czas dobrej intelektualnej przygody!

więcej

II Międzynarodowy Kongres Katechetyczny w Rzymie

Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji ogłasza II Międzynarodowy Kongres Katechezy, który odbędzie się w Rzymie od 20 do 23 września 2018 r., poruszając temat: „Katecheta, Świadek Tajemnicy”.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3500937

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu