Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok C

XIV Niedziela zwykła - 7.07.2013

2013-07-01

News
Liturgia czternastej niedzieli zachęca do refleksji nad misją uczniów Jezusa. Mistrz wybrał dwunastu, lecz "wyznaczył [też] innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam zamierzał się udać". Misja uczniów powtarza się w każdej epoce dziejów. Jak dziś rozpoznać uczniów Pana Jezusa?

CZYTAJ!

Łk 10, 1-12

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: Pokój temu domowi! Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże. Lecz jeśli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu.  


ROZWAŻ!

Przyjrzyjmy się dziś uczniom, nadając im określenia wynikające z funkcji i zadań wyznaczonych im (i nam) przez Chrystusa:

· „Należący do 72”. Bycie we wspólnocie nie jest rarytasem, jest koniecznością. Jeśli chcemy się rozwijać, wzrastać i formować, potrzebujemy innych wierzących, z którymi modlimy się, słuchamy Słowa i wspieramy w codziennych potrzebach. Siedemdziesiąt dwie osoby to wielkość wspólnoty, która może spełniać wszystkie powyższe funkcje bez niebezpieczeństwa anonimowości.

· „Idący po dwóch”. Owo „po dwóch” podkreśla nasze wzajemne relacje i przeczy samowystarczalności. Nikt nie jest samotną wyspą i nie może ręka powiedzieć oku: nie potrzebuję cię. Uzupełniamy się, wspieramy i modlimy jeden za drugiego. Jesteśmy posłani przez Kościół, nie jesteśmy indywidualistami.

· „Niosący uzdrowienie”. Byty tego świata niosą zdrowie – z filozoficznym zacięciem poucza nas Księga Mądrości. Zadanie niesienia zdrowego myślenia, zdrowego budowania relacji i zdrowego stylu życia jakby umknęło katolikom. Nasza modlitwa i wiara ma moc zmiany tego świata. Bóg nie chce chorób, dlatego też Kościół nieustannie i na wiele sposobów modli się o „powrót do zdrowia”, „pomyślną operację” i w końcu „o uzdrowienie”. Potrzebujemy coraz większej wiary, by wypełniać polecenia Mistrza.

· „Niosący pokój”. Pokój nie jest tylko brakiem wojny. Biblijny pokój to harmonia w każdej dziedzinie życia: równowaga wewnętrzna połączona z zewnętrznym zaspokojeniem podstawowych potrzeb i dostatkiem umożliwiającym realizację swych marzeń. Człowiek pokoju to człowiek „spełniony”, jak zwykliśmy to dziś określać. Osoba pełna pokoju wnosi go w środowisko, w którym się znalazła. Stanowi bożą odpowiedź na chore ambicje, niezdrową rywalizację i konsumpcyjną zachłanność.

· „Głoszący ewangelię”. Zadanie podstawowe, z którego zrobiliśmy zajęcie wyjątkowe. Przekaz dla wszystkich wierzących, zamieniony na hobby elity. Nakaz, by odważnie iść, skarłowaciały do tego, by obojętnie siedzieć. „Biada mi, gdybym nie głosił ewangelii” – podsumuje Jezusowy nakaz św. Paweł.

Pięć cech i funkcji, którymi powinien odznaczać się uczeń Jezusa z Nazaretu. Prawda, że są to wymogi dla tych, którzy podjęli już decyzję o pójściu za Chrystusem i wiara stanowi istotny element ich osobowości. Każdy z nas ma nieco inną drogę dochodzenia do pełni, ale bez względu na jej długość i czasowe zakola, w końcu stanie w gronie 72. Jeśli zatem zależy ci na postępie w wierze, a w którejś z powyższych cech nie dorastasz, to najwyższy czas zadbać o jej większe nasilenie.


MÓDL SIĘ!

Jezu przełamuj we mnie indywidualizm. Spraw, by decyzja o wejściu do wspólnoty i zaangażowaniu w niej stała się dla mnie siłą nośną w dalszym rozwoju powołania. Niech wiara, którą we mnie pomnażasz, będzie promieniejąca poprzez głoszenie i uzdrowienie. Ucz mnie Panie szanować obdarowania moich sióstr i braci, bym współdziałał z nimi w niesieniu dobrej nowiny o pokoju. Amen.


ŻYJ SŁOWEM!

Wyznacz jedną z pięciu ww. cech, która najsłabiej funkcjonuje w twojej codzienności. Zadbaj w tym tygodniu o jej szczególny rozwój.


ks. Artur Sepioło

fot. bazylika św. Piotra - procesja kapłanów jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11453768

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu