Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok B

Niedziela Zmartwychwstania - 5.04.2015

2015-03-31

News
Wielkie ZDUMIENIE! Tajemnica Zmartwychwstania budzi przede wszystkim zdumienie, które jest u początku wiary. To pierwsze i podstawowe doświadczenie stało się udziałem uczniów: „A my mieliśmy nadzieję, że On wyzwoli Izraela. Tymczasem upływa już trzeci dzień od tego wydarzenia. Co więcej, niektóre z naszych kobiet wprawiły nas w zdumienie..." (24, 21n BP).


CZYTAJ!
Łk 24, 13-35

[W pierwszy dzień tygodnia] dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało». Zapytał ich: «Cóż takiego?» Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A myśmy się spodziewali, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Tak, a po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli». Na to On rzekł do nich: «O nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać z nimi. 0Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?». W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze, i jak Go poznali przy łamaniu chleba.


ROZWAŻ!

Przekład Biblii Tysiąclecia mówi o "przerażeniu", a Biblia Edycji św. Pawła o "zdumieniu" wywołanym opowiadaniem pierwszych świadków pustego grobu - kobiet. Wydaje się, że to drugie tłumaczenie jest bliższe tajemnicy wydarzenia poranka Zmartwychwstania. Zdumienie jest u początku wiary. Ono jest pierwszym i podstawowym doświadczeniem uczniów Jezusa „[owego] pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem”.

Dobra Nowina: ON ŻYJE! budzi zdumienie, zdziwienie, zachwyt nad tajemnicą paschalną. To doświadczenie wciąż towarzyszy wyznawcom Zmartwychwstałego. Jednakże ulotność i urok sprawia, że jego opis, a tym bardziej przekaz, najlepiej oddać w ręce artystów pędzla i pióra.

Święty Papież Poeta w Tryptyku rzymskim wkroczywszy do wnętrza Kaplicy Sykstyńskiej, tak ujął w słowa swoje doświadczenie: „Wchodzimy, żeby odczytać, / od zdumienia idąc ku zdziwieniu”. Tam papieskie „zdumienie idzie ku zdziwieniu” nad tajemnicą stworzenia świata i człowieka, jak i ich przeznaczenia.

W innym miejscu Jan Paweł II opisuje swoją drogę „od zdumienia ku zdziwieniu” w kontekście tajemnicy paschalnej. Miało to miejsce podczas spotkania z przedstawicielami świata kultury w Teatrze Narodowym w Warszawie (8 czerwca 1991 r.). Papież podzielił się wówczas bardzo osobistym doświadczeniem zdumienia: „Dziś (...) czujemy potrzebę zmartwychwstania, czujemy imperatyw zmartwychwstania (...). Kiedy znalazłem się tam [na poligonie pod Koszalinem] wśród Wojska Polskiego śpiewającego Bogurodzicę (...), modlącego się, zanim przyjechał papież, na całonocnym czuwaniu, przecierałem oczy (...), wtedy zrozumiałem zapis zmartwychwstania w ewangeliach (...) [Ów zapis] zawiera naprzód stwierdzenie, że niewiasty poszły rano do grobu, żeby namaścić Chrystusa, którego spodziewały się znaleźć martwego. Bały się tylko jednej rzeczy: kto im odwali kamień grobowy. Pierwsze zdziwienie: kamień grobowy odwalony. Drugie zdziwienie jeszcze większe: grób pusty. A dopowiedzenie już nie słowem ludzkim, bo słowo ludzkie by tego nie potrafiło wypowiedzieć. Mówi istota nad ludzka: nie ma Go tu, zmartwychwstał. Te niewiasty biegną do apostołów i apostołowie nie wierzą. Nie wierzą. I wtedy ja, należący do następców apostołów, zrozumiałem moich wielkich poprzedników (...). Zmartwychwstanie i zdumienie”.

Przejmujące doświadczenie i wyznanie św. Jana Pawła II, z którym nie mógł i nie chciał wyjeżdżać ze swojego ukochanego kraju. Pod wpływem tego świadectwa możemy przekonać się, że to właśnie zdumienie stoi u początków wiary w tajemnicę Zmartwychwstania. Kto bowiem nie potrafi się zdumieć i zachwycić nad porankiem „pierwszego dnia”, ten nigdy nie uwierzy w Zmartwychwstałego Pana; tego serce nie rozpali się i oczy nie otworzą, gdy ŻYJĄCY będzie znów "rozmawiał z nami w drodze i wyjaśniał nam Pisma" (24, 32).

Bezpośredni świadek Zmartwychwstałego - Paweł z Tarsu - woła do tych, którzy uwierzą: „Jeśliście więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze (...). Dążcie do tego, co w górze, nie do tego, co na ziemi” (Kol 3, 1-2). A w innym miejscu dodał: „Tak i wy rozumiejcie, że umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga w Chrystusie Jezusie” (Rz 6, 10). Oderwanie się od tego, co przyziemne i grzeszne przenosi człowieka w inny wymiar życia, przepojony pięknem, dobrem, harmonią, wiecznością...

Wielkie zdumienie prowadzi do przebudzenia: „umarliście dla grzechu, żyjecie zaś dla Boga”. I nie są to słowa niedorzeczne czy jakaś czcza gadanina (por. Łk 24, 11). Tak wielu bowiem świadków oddało życie za wiarę w Zmartwychwstałego, a równie wielu wciąż czeka na świadectwo współczesnych chrześcijan - czeka na nasze święte zdumienie!

Potrzeba zatem w kolejny „poranek wielkanocny” wybrać się do grobu – jak Piotr i Jan czy uczniowie z Emaus – pobiec, schylić się, pokłonić i zobaczyć; trzeba doświadczyć wielkiego zdumienia: „ujrzeć i uwierzyć”, że „nie ma Go [tu], Zmartwychwstał”. Alleluja!

Zapytaj o twoje doświadczenia wielkanocne:

  • Jak przeżyłeś wielki tydzień?
  • Co zdumiało cię na nowo?
  • Czy potrafisz dzielić się swoim doświadczeniem z braćmi i siostrami w wierze?


MÓDL SIĘ!

ZDUMIENIE

(...) Pozwól mi się tutaj zatrzymać -

pozwól mi się zatrzymać na progu,

oto jedno z tych najprostszych zdumień.

Potok się nie zdumiewa, gdy spada w dół

i lasy milcząco zstępują w rytmie potoku

- lecz zdumiewa się człowiek!

Próg, który świat w nim przekracza,

jest progiem zdumienia.

(Kiedyś temu właśnie zdumieniu nadano imię "Adam".)

Był samotny z tym swoim zdumieniu

pośród istot, które się nie zdumiały

- wystarczyło im istnieć i przemijać.

Człowiek przemijał wraz z nimi

na fali zdumień.

Zdumiewając się, wciąż się wyłaniał

z tej fali, która go unosiła,

jakby mówiąc wszystkiemu wokoło:

"zatrzymaj się! - masz we mnie przystań"

"we mnie jest miejsce spotkania

z Przedwiecznym Słowem" -

"zatrzymaj się, to przemijanie ma sens"

"ma sens... ma sens... ma sen!'.

Jan Paweł II, Tryptyk rzymski 


ŻYJ SŁOWEM!

Tak po prostu zdumiej się na nowo - ON ŻYJE! - mów o tym innym i pozdrawiaj: CHRYSTUS Zmartwychwstał...!

ks. Jan Kochel

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11459652

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu