Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Wielkanoc

Niedziela Wielkanocna - 27.03.2016

2016-03-23

News
Wnętrze Grobu Pańskiego jest miejscem często nawiedzanym przez pielgrzymów. Panuje tam atmosfera modlitewnego wyciszenia i wdzięczności za dar zmartwychwstania. Jako kapłan miałem okazję sprawować w tym miejscu Najświętszą Ofiarę. Tak, to był moment osobistego wejścia do wnętrza, ujrzenia i wyznania wiary na wzór umiłowanego ucznia: "Ujrzał i uwierzył"!

CZYTAJ!
J 20,1-9

Pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze było ciemno, Maria Magdalena udała się do grobu i zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Pobiegła więc i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus miłował, i rzekła do nich: "Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono".

Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka.

Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył do grobu. Ujrzał i uwierzył. Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych.


ROZWAŻ!

Cztery Ewangelie przytaczają wiele świadectw z "pierwszego dnia po szabacie". Ich syntezę teologiczną (sumarium) przytacza św. Paweł w Pierwszym Liście do Koryntian: "Przypominam wam Ewangelię, którą wam głosiłem (...) Przede wszystkim przekazałem wam to, co sam przyjąłem że Chrystus umarł za nasze grzechy zgodnie z Pismem, że został pogrzebany i trzeciego dnia zmartwychwstał zgodnie z Pismem. Ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu. Następnie ukazał się ponad pięciuset braciom równocześnie..., ukazał się Jakubowi, potem wszystkim apostołom, a w końcu ukazał się mnie, ostatniemu ze wszystkich..." (15, 1. 3-8).

Liczba "świadków" jest więc imponująca, celowo precyzyjnie przywołana przez Apostoła. Biblijna miara mówi tylko o świadectwie "dwóch albo trzech" (por. Pwt 19, 15; Mt 18, 16; 1 Kor 4, 18n; 2 Kor 12, 14; 13, 1).

Inną kwestią jest potwierdzenie świadectw przez Apostołów: "(...) Jakuba, Kefasa (Piotra) i Jana, [uważanych] za filary [Kościoła]" (Ga 2, 9). Piotra i Jan byli pierwsi u grobu, powiadomieni przez Marię Magdalenę. Nie znamy okoliczności "ukazania się" Zmartwychwstałego Pana - Jakubowi, pierwszemu zwierzchnikowi Kościoła jerozolimskiego (por. Ga; 1, 19; 2, 9. 12; Dz 12, 17; 15, 13; 21, 18; Jk 1, 1). Apostoł Paweł podtrzymywał to "przekonanie" Kościoła wczesnochrześcijańskiego i dawał wielokrotnie dowód, że ten kerygmat jest pewny i niezmienny (1 Kor 15). Istotne jest również potwierdzenie biblijne wydarzeń paschalnych, wyrażone formułą "zgodnie z Pismem" (1 Kor 15, 3-4), wielokrotnie zresztą powtórzone w Nowym Testamencie (por. Mt 26, 24; Mk 14, 21; Łk 24, 25. 27. 32. 45n; J 20, 9; Dz 13, 27). Wiara w zmartwychwstanie nie opiera się tylko na zgodności wydarzeń, ale na zgodności tych wydarzeń z objawieniem zawartym w Pismach.

Tajemnica zmartwychwstania jest pierwszym i głównym orędziem w nauczaniu Kościoła, stąd wszystkie Ewangelie kończą się przywołaniem wydarzeń wielkanocnych (paschalnych). Czwarta Ewangelia przytacza najobszerniejszy i pogłębiony opis tych wydarzeń (J 20-21). Św. Jan stwierdza też: "Dotąd bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, które mówi, że On ma powstać z martwych" (20, 9). "Dotąd... nie rozumieli", lecz od momentu spotkania uwierzyli, zrozumieli i zaczęli głosić, a nawet pisać o tym, aby "nasza radość była pełna" (1 J 1, 1-4).

Odtąd nikt zatem, kto przyjął świadectwo (kerygmat), potwierdzone w Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła, nie może milczeć na temat zmartwychwstania. Pusty grób jest nie tylko miejscem narodzin wiary w zmartwychwstanie, ale jest również miejscem "rozbrzmiewania echa" (katechezy) Ewangelii o zmartwychwstaniu. To echo musi rozbrzmiewać! Dzieje Apostolskie mówią o tym, że słowo Boże "rozszerzało się coraz bardziej [i utwierdzało]" (6, 7; 12, 24; 19, 20).

W dobie środków społecznego przekazu można mówić o globalnym przenoszeniu Dobrej Nowiny we współczesnym świecie. I chociaż dzisiaj jest to łatwe (od strony technicznej), to w rzeczywistości okazuje się co najmniej tak trudne, jak na greckim Areopagu. Tam, gdy Paweł zaczął głosić "Ewangelię o Jezusie i zmartwychwstaniu", Ateńczycy z drwiną stwierdzili: "Posłuchamy Cię kiedy indziej" (Dz 17, 32). Św. Łukasz kończy jednak relację optymistycznym akcentem: "(...) niektórzy ludzie przyłączyli się do niego i uwierzyli" (17, 34). Najlepszym sposobem głoszenia jest osobiste świadectwo - opowiadanie swojej wiary innym - najbliższym.

Blask tajemnicy zmartwychwstania wciąż rozświetla drogi naszego Kościoła. Nie może być inaczej! "Jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, to próżne jest nasze głoszenie i próżna jest wasza wiara" - przekonuje Apostoł (1 Kor 15, 14). Św. Augustyn twierdzi, że "kochamy tylko to, co jest piękne" (De musica VI, XIII, 38: PL 32, 1183-1184). Nie ma zaś piękniejszej prawdy, jak tajemnica zwycięstwa nad śmiercią - tajemnica zmartwychwstanie. Każdy kto w wielkanocny poranek wyjdzie z kościoła musi wołać: "Chrystus zmartwychwstał - Prawdziwie zmartwychwstał. Alleluja"!

W kolejną niedzielę wielkanocną musimy zatem zapytać samych siebie:
  • Jakie świadectwo daję swoim bliskim?
  • Jak głoszę Ewangelię o Jezusie i zmartwychwstaniu?
  • Papież Franciszek zaleca, aby wszelka katecheza (nauczanie) zwracała szczególną uwagę  na "drogę piękna" (via pulchritdinis): "Głoszenie Chrystusa oznacza ukazywanie, że wierzyć w Niego i iść za Nim jest nie tylko rzeczą prawdziwą i sprawiedliwą, ale także piękną, zdolną napełnić życie nowym blaskiem i głęboką radością, nawet pośród trudnych doświadczeń. W tej perspektywie wszystkie formy autentycznego piękna mogą być uznane za drogę prowadzącą do spotkania z Panem Jezusem" (Evangelii gaudium nr 167). Jaką "drogę" zaproponuję dzisiaj swoim bliskim?


MÓDL SIĘ!

Daj nam, Panie, wejść w Twoją tajemnicę śmierci i zmar­twychwstania, by nie bać się tego wszystkiego, co w pewien sposób kontrastuje z tym, co znamy, nie bać się tego, co nas odrzuca, za­myka, co stanowi dla nas blokadę, ponieważ Twoja moc pozwala nam pokonać każdą przeszkodę i przywraca nas na łono wolności, prawdy, swobody, pełni życia.

Daj nam doświadczyć Twojej potęgi Zmartwychwstałego, abyś­my mogli rozpoznawać ją wokół nas, rozpoznawać ją również w świecie dręczonym przez wątpliwości i przemoc, aby uchwycić źródło zmartwychwstania, które przenika tę historię i to społeczeństwo.


kard. C.M. Martini


ŻYJ SŁOWEM!


Zaproponuj dzisiaj sobie i swoim bliskim jaką formę "drogi piękna": posłuchaj muzyki, poczytaj dobrą książkę, wybierz się na spacer w przyjaznym otoczeniu, umów się na spotkanie i rozmowę z bliźnim!

ks. Jan Kochel


fot. Grób Pański - Jerozolima

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abrahama, Mojżesza, Jakuba, Józefa, Samuela, Dawida, Eliasza, Jeremiasza, Hioba wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11440374

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu