Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok C

XXVII Niedziela zwykła - 2.10.2016

2016-09-30

News

Pokora to jedna z tych cnót, o których nie należy za wiele mówić, za to stale praktykować. Jest "dyspozycją do darmowego przyjęcia daru modlitwy: Człowiek jest żebrakiem wobec Boga" (św. Augustyn; por. KKK 2559). Jak wzbudzić w sobie taką postawę, która nie szuka pochwał ani zaszczytów, lecz koncentruje się tylko na Jezusie?


CZYTAJ!
Łk 17,5-10

Apostołowie prosili Pana: Przymnóż nam wiary. Pan rzekł: Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze, a byłaby wam posłuszna. Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: Pójdź i siądź do stołu? Czy nie powie mu raczej: Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił? Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać.


ROZWAŻ!

Sługa z dzisiejszej Ewangelii, pracujący cały dzień na polu. Po zakończeniu ciężkiej pracy wraca zmęczony i nie dość, że nie może sobie odpocząć, to jeszcze musi zająć się kolejną pracą: przygotować posiłek, usługiwać... Jakby tego było mało, zamiast doświadczyć choć drobnego gestu wdzięczności, słyszy słowa: Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać.

O co właściwie chodzi Panu Jezusowi? Czy o to, aby wmawiać sobie, że jesteśmy bezużyteczni, beznadziejni i nikomu do niczego niepotrzebni? To byłaby oczywiście bzdura. Jak Ktoś, kto z miłości oddał za nas życie, mógłby tego żądać? Chodzi raczej o pewien sposób myślenia. Pan Jezus zawsze używa mocnych obrazów, i tym razem nie jest inaczej.

Każdy z nas niezależnie od tego, kim jest, ma konkretne obowiązki do wykonania. W każdą naszą czynność powinniśmy zapraszać Jezusa, jak najczęściej myśleć o Nim.

Przede wszystkim to kim jesteśmy jest Jego zasługą. I to jest pierwszy akt pokory – uznać, że to, co mamy zawdzięczamy Bogu. Wiem, że mi łatwo jest o tym mówić, mam co jeść, mam dach nad głową, mam wspaniałą rodzinę… Lecz tym, którzy ledwo wiążą koniec z końcem, jest o wiele trudniej. Być może kiedyś stanę w bardzo trudnej sytuacji życiowej i będę musiał sprostać doświadczeniu, o którym teraz piszę. Modle się o to, abym staną na wysokości zadania.

Nie chodzi o to, żeby teraz za wszelką cenę unikać pochwał, udawać, że mnie to nie cieszy, że nie chcę tego słuchać itd. Przecież nie ma w tym nic złego. Chcielibyśmy czasem usłyszeć dobre słowo za dobrze wykonaną pracę. Po pierwsze - to miłe, a po drugie - kiedy ktoś nas docenia, wzrasta nasze poczucie wartości i pewność siebie, co napędza do dalszej pracy i mobilizuje.

Na plebani w mojej parafii rodzinnej pani gospodyni codziennie przyjeżdża i przygotowuje śniadanie. To jest jej praca, jej obowiązek, ale absolutnie za każdym razem wszyscy jej dziękujemy za "dobre śniadanko", i nie wyobrażam sobie, żeby było inaczej.

Kiedy każdego dnia zapraszamy Jezusa do naszego życia, mamy świadomość, że to, co tego dnia robimy, robimy dla dobra siebie i innych, robimy na chwałę Pana i na tym powinniśmy się koncentrować.

Dzisiejszy psalm to jeden z czterech psalmów do wyboru, którymi modlą się kapłani zaraz po przebudzeniu. Wszystkie łączy jeden motyw – "chwalenie Boga". Tak więc pierwsze słowa, które wypowiada kapłan to prośba: „Panie, otwórz wargi moje. A usta moje będą głosić Twoją chwałę” (Ps 51,17).

Do tego, aby przemieniać nasze serca i myślenie potrzeba silnej wiary. Prośmy o nią, tak samo, jak Apostołowie w dzisiejszej Ewangelii. Czytając przekład Biblii z Edycji św. Pawła, można odnieść wrażenie, że apostołowie wręcz krzyczą: „Wzmocnij naszą wiarę!”.

Zapytajmy zatem samych siebie:

  • Jaka jest nasza postawa podczas modlitwy?
  • Czy modlimy się o wzrost naszej wiary?
  • Jak odczytujemy słowa św. Augustyna: Człowiek jest żebrakiem wobec Boga?


MÓDL SIĘ!

Jezu, cichy i pokornego serca, uczyń serca nasze według serca Twego!


ŻYJ SŁOWEM!

Wzorem serca prawdziwie pokornego jest oczywiście serce Pana Jezusa. Tylko jakie ono właściwie jest? Odpowiedź możemy znaleźć w Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa, zapraszam więc do tej modlitwy. Myślę, że każdy odkryje w tej litanii coś dla siebie, coś co rozpali jego serce.

Michał Picz

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11453772

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu