Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Wielki Post

Środa Popielcowa - 29.02.2017

2017-02-28

News

"Nawróćcie się do mnie całym swym sercem" (Jl 2, 12) - wzywa Bóg u początku Wielkiego Postu. Kościół zaś w imieniu Chrystusa wzywa do pojednania się z Nim (2 Kor 5, 20). Droga do pokuty i pojednania prowadzi przez praktykowanie jałmużny, modlitwy i postu. Nawrócenie i uczynki pobożne należy czynić radykalnie: "oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia" (2 Kor 6, 2).


CZYTAJ!

Mt 6, 1-6. 16-18

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie. Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę.

Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.


Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.


Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę powiadam wam: już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś gdy pościsz namaść sobie głowę i umyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie”.


ROZWAŻ!

Doświadczenie grzechu jest dramatem Boga i człowieka. Bóg nieustannie poszukuje swojego dziecka, pragnąc osobistej relacji z nim, stąd największym szczęściem człowieka jest trwanie przed Jego obliczem i oddychanie Jego duchem (por. Ps 51, 13). Grzech zaś jest zerwaniem tej pierwotnej relacji; oddziela człowieka od Boga: "grzech mój jest zawsze przede mną (…) uczyniłem co złe jest przed Tobą" (Ps 51, 5-6). Dlatego Bóg "litując się na widok niedoli" (Jl 2, 13) i "dla nas grzechem uczynił Tego, który nie znał grzechu" (2 Kor 5, 21). Uczynił to, "bowiem jest litościwy, miłosierny, nieskory do gniewu i bogaty w łaskę" (Jl 2, 13) .

Wielką łaską jest już to, że grzesznik dostrzega swoją tragiczną sytuację. Świadomość nieprawości jest konieczna, by zrodziło się pragnienie nawrócenia, a grzesznik mógł zawołać "zmiłuj się nade mną Boże (…) zgładź moją nieprawość" (Ps 51, 1). Grzech powoduje ból i cierpienie, które mogą być uleczone jedynie dzięki Temu, w którego "ranach jest nasze zdrowie" (Iz 53, 5). To z Jego przebitego boku "natychmiast wypłynęła krew i woda" (J 19, 34), dlatego w stronę Ukrzyżowanego trzeba skierować wołać: "Obmyj mnie zupełnie z mojej winy, i oczyść mnie z grzechu mojego (…). Stwórz (...) we mnie serce czyste" (Ps 51, 4. 12).

Aby móc stworzyć serce czyste Bóg wymaga od człowieka współpracy - nawrócenia, wzywając słowami proroka Joela: "Rozdzierajcie jednak wasze serca, a nie szaty" (Jl 2, 13).

O tym właśnie nawróceniu, niedostrzegalnym dla oka, mówi Jezus w dzisiejszej Ewangelii, podając trzy uczynki dobre (pobożności) integralnie związane z procesem nawrócenia: jałmużna, modlitwa i post. Maja one sens i wartość, gdy są wykonywane ze względu na Boga i w Jego obecności.

Stąd Jezus, wyjaśniając ich znaczenie, zwraca szczególną uwagę na wewnętrzną intencję, która winna im towarzyszyć. I tak w przypadku jałmużny zaleca, by "nawet lewa ręka nie wiedziała co czyni prawa" (6, 3), uwrażliwiając tym samym na pokusę samozadowolenia. O ile pycha i chęć bycia chwalonym jest łatwiejszą do rozpoznania, o tyle nadmierna miłość własna i brak pokory są ukryte i trudno dostrzegalne. Człowiek może czynić coś ze względu na Boga i dobro drugiego, a w rzeczywistości składać ofiarę bożkowi o imieniu "ja".

Z kolei modlitwa powinna dokonywać się w skrytości. Jezus przestrzega tych, które kochają się modlić, mając za cel pokazanie się ludziom (6, 5).

W końcu gani również te formy postu, które poprzez uzewnętrznienie budują przede wszystkim nadmierną miłość własną pokutnika. Jezus zaleca: "gdy pościsz namaść sobie głowę i umyj twarz" (6, 17). Czasownik grecki aleifo - "namaścić oliwą" w Nowym Testamencie użyty jest głównie w odniesieniu do nakazu namaszczania chorych (por. Mk 6, 13; Jk 5, 14) oraz namaszczenia stóp Jezusa (por. Łk 7, 38. 46; J 11, 2; 12, 3) czy Jego ciała po śmierci (por. Mk 16, 1). Namaszczenie głowy w kontekście postu przypomina pogrzebanie dawnego życia i związanych z nim grzechów, jak i uzdrowienie tego, co chore i pokrzepienie tego, co słabe, niedomagające.

Trzy uczyni (dobre, pobożne, sprawiedliwe: jałmużna, modlitwa i post) są konieczne i ważne jedynie wtedy, kiedy "spełniane są w ukryciu", by Ojciec, który "widzi w ukryciu" mógł za nie oddać jeszcze więcej (6, 4. 8. 18).

Prawdziwe nawrócenie prowadzi zatem do nagrody (radości) zbawienia oraz pociąga do głoszenia ustami chwały Boga (por. Ps 51, 17).

W kontekście czas pokuty i pojednania warto zapytać:

  • Czy podejmuję trud nieustannego nawrócenia się?
  • Czy spełniam praktyki religijne (pobożne) ze względu na Boga czy dla własnej chwały?
  • Jak wygląda moja relacja z Bogiem "w ukryciu"? Czy jest we mnie pragnienie intymnej relacji z Bogiem?
  • Jakie są moje postanowienia na tegoroczny czas postu?

 

MÓDL SIĘ!

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej,

w ogromie swej litości zgładź moją nieprawość.

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy

i oczyść mnie z grzechu mojego.

Uznaję bowiem nieprawość swoją,

a grzech mój jest zawsze przede mną.

Przeciwko Tobie zgrzeszyłem

i uczyniłem, co złe jest przed Tobą (...).


Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste

i odnów we mnie moc ducha.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza

i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Przywróć mi radość z Twojego zbawienia

i wzmocnij mnie duchem ofiarnym (...).


Panie, otwórz wargi moje,

a usta moje będą głosić Twoją chwałę (...).


Ps 51, 3-6a. 12-14. 17


ŻYJ SŁOWEM!

Po prostu: wciel w życie dzisiejszą Ewangelię!

Mateusz Beer

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abrahama, Mojżesza, Jakuba, Józefa, Samuela, Dawida, Eliasza, Jeremiasza, Hioba wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11440349

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu