Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Triduum Sacrum

Wielki Czwartek - 13.04.2017

2017-04-12

News

Wielki Czwartek inauguruje Triduum Sacrum. Liturgia Słowa proklamowana w trakcie Mszy Krzyżma Świętego orientuje się wokół trzech wynikających z siebie i przenikających się rzeczywistości. Są to: wybranie, namaszczenie i posłanie.


CZYTAJ!

Łk 4,16-21

Jezus przyszedł do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana». Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione. Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście».


ROZWAŻ!

Wybranie

Wybranie zawsze dokonuje się jako przejaw niezgłębionej mądrości Bożej. Jest inicjatywą Boga, który kieruje historią zbawienia i bierze w niej czynny udział.

Rzekł Pan do Samuela: Napełnij oliwą twój róg i idź: "Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla […] wtedy namaścisz tego którego ci wskażę" […]. "Wstań i namaść go to ten". Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. O tego dnia Duch Pański opanował Dawida (1 Sm 16,1-13).

Opisowe wydarzenie z życia króla Dawida jest również zapowiedzią nadejścia Mesjasza, który wyjdzie z jego rodu i domu (por. Łk 2, 4). Największy król Izraela, będący najmłodszym z braci, pasącym owce (por. 1 Sm 16,10-11), nie był w ogóle brany pod uwagę przy wyborze. A jednak to właśnie jego wybrał Pan!

Tak samo Jezus przychodzi do swojego rodzinnego miasta, gdzie się wychował (Łk 4,16). Tam modli i bierze czynny udział w życiu religijnym, oznajmiając swoje wybraństwo potwierdzone w Piśmie, a jednak spotyka się z głębokim niezrozumieniem ze strony krewnych, znajomych i sąsiadów: Czyż nie jest to syn Józefa (Łk 4,22).

Wybranie jest tajemnicą, gdyż człowiek widzi inaczej niż widzi Bóg (por. 1 Sm 16,7). To Bóg wybiera i powołuje.

Namaszczenie

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaści (Iz 61,1). Ten fragment z księgi proroka Izajasza, odczytany przez Jezusa i potwierdzony słowami: Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście (Łk 4,21), objawia Pana jako królewskiego potomka zapowiedzianego przez proroków.

A ty, Betlejem Efrata, najmniejsze jesteś wśród plemion judzkich! Z ciebie wyjdzie dla mnie ten który będzie władał w Izraelu […]. Powstanie on i paść będzie mocą Pańską, w majestacie imienia Pana Boga swego (Mi 5,1.3.)

Psalmista, użyczając Bogu swych ust, dopowie:

Namaściłem go moim świętym olejem by ręka moja zawsze przy nim była i umacniało go moje ramię (Ps 88/89,21-22).

Duchowe namaszczenie Obecnością Ojca i Ducha Świętego było pokrzepieniem i umocnieniem ludzkiej natury Jezusa w trakcie wypełniania Jego posłannictwa Wcielenia i Odkupienia.

Z nim moja wierność i łaska, w moim imieniu jego moc wywyższona (Ps 88/89,25).

W radosnym, proroczym uniesieniu o królewskiej godności i misji Namaszczonego zaświadcza również Sofoniasz:

Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego […] Pan Twój Bóg jest pośród ciebie, Mocarz który zbawia (So 3,15.17).

W końcu sam Pan potwierdza swoją królewską godności:

Piłat, rzekł do Niego: "Czy ty jesteś Królem żydowskim?" […] Odpowiedział Jezus: "Królestwo moje nie jest z tego świata" […]. Piłat zatem powiedział do Niego: "A więc jesteś Królem?". Odpowiedział Jezus: "Tak, jestem Królem" (J 18,33-37).

Chrystus (gr. Namaszczony), prócz swojej odwiecznej godności królewskiej, pełni również funkcję kapłańską:

Tyś Kapłanem na wieki, na wzór Melchizedeka
(Ps 110,4).

Chrystus przez swoją Mękę, Śmierć i Zmartwychwstanie stał się Najwyższym Kapłanem, namaszczonym na wzór Aarona:

W ten sposób postąpisz gdy będziesz ich wyświęcał na kapłanów […] Następnie weźmiesz olej do namaszczenia i wylejesz go na jego głowę i namaścisz go (Wj 29,1.7).

Jezus jest Kaplanem i Ofiarą. On który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów (Ap 1,5).

Posłanie

Posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim […] abym obwieszczał rok łaski Pańskiej ( Iz 61,1.2).

Posłanie Jezusa to niezgłębiona tajemnica Wcielenia Słowa, które przyszło do swojej własności, a swoi go nie przyjęli (J 1,11). Od chwili rozpoczęcia misyjnej działalności był posłany i prześladowany. Ludzie z najbliższego otoczenia porwawszy się z miejsc, wyrzucili go z miasta i wyprowadzili aż na urwisko góry, na której zbudowane było ich miasto, aby go strącić (Łk 4,29). Wszystkim tym jednak, którzy je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi, tym którzy wierzą w imię Jego (J 1,12).

Posłannictwo oczekuje na przyjęcie posłania, a to Jezusowe posłanie nie jest już ekskluzywnie zarezerwowane dla Izraela, ale dla człowieka z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków (Ap 7,9); dla ubogich, jeńców, więźniów, zasmuconych i płaczących (por. Iz 61,1-3). Posłannictwo to nie ogranicza się jedynie do uzdrowienia, wyprowadzenia z szeroko pojętych stanów udręczenia i cierpienia. Miłość Boga sięga dalej, dlatego prorok zapowiada:

Wy zaś będziecie nazwani kapłanami Pana, zwać was będą sługami Boga naszego […] Wszyscy, co ich zobaczą, uznają, że oni są błogosławionym szczepem Pana (Iz 61,6. 9).

Proroctwo to wypełnia się we krwi Jezusa: Który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów, i uczynił nas królestwem - kapłanami dla Boga i Ojca swojego, Jemu chwała i mocna wieki wieków! Amen (Ap 1, 5-6).

Trzeba zatem zapytać:
  • Czy zauważasz proroków, których Bóg posyła do Ciebie?
  • Jak realizujesz swoje wybranie i posłanie przez Pana w swoim otoczeniu?
  • W jaki sposób dziękujesz Panu za otrzymane sakramenty: chrztu, bierzmowania, kapłaństwa, małżeństwa, pojednania i pokuty, namaszczenia chorych, a zwłaszcza "sakramentu sakramentów" - Eucharystii?

 

MÓDL SIĘ!

Pomódl się dziś szczególnie za szafarzy tych sakramentów - naszych kapłanów, bo gdzie kapłani, tam Chrystus!


ŻYJ SŁOWEM!

Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaści (Iz 61,1). Postaraj się jak najczęściej trwać w Obecności Pana - Najwyższego Arcykapłana (por. Hbr 4,14 - 5, 10).

Mateusz Beer

fot. Msza św. w kaplicy św. Matki Teresy w Skopie

Pozostałe tematy
Aktualności

Edukacja osób starszych

Ukazała się monografia Wprowadzenie do edukacji osób starszych. W kręgu pedagogiki katolickiej. Edukacji osób w wieku senioralnym (geragogika) należy do jednej z subdyscyplin stosowanych (praktycznych) pedagogiki; zob. warto przeczytać/311

więcej

Patron młodzieży - internautów

Bł. Karolu prowadź nas do Jezusa w tajemnicy Eucharystii ("autostrady do nieba"), bądź przewodnikiem młodych w społeczeństwie informatycznym, uczy ich miłości  i entuzjazmu w wierze, oryginalności (spontaniczności) w jej wyznawaniu oraz gotowości do "uzasadniania tej nadziei, która [w nich] jest" (1 P 3,15); zob. ssb24.pl/niedziele,583,0

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 6256760

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu