Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Wielkanoc

V Niedziela Wielkanocna - 14.05.2017

2017-05-10

News
Św. Jan Paweł II w Liście Novo millennio ineunte (2001) przekonywał, że „konieczne jest zwłaszcza, aby słuchanie słowa Bożego stawało się żywym spotkaniem, zgodnie z wiekową i nadal aktualną tradycją lectio divina, pomagającą odnaleźć w biblijnym tekście żywe słowo, które stawia pytania, wskazuje kierunek, kształtuje życie” (NMI 39). W naszej Szkole Słowa Bożego staramy się być wierni temu wyzwaniu, ucząc modlitewnej lektury i słuchania żywego Słowa. Czy prowadzi ono do spotkania z Jezusem (we wspólnotach czy kręgach biblijnych), do zażyłości z Nim, do oglądania oblicza Ojca?




CZYTAJ!
J 14,1-12

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie. W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem. Znacie drogę, dokąd Ja idę”.

Odezwał się do Niego Tomasz: „Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?”.

Odpowiedział mu Jezus: „Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście”.

Rzekł do Niego Filip: „Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy”.

Odpowiedział mu Jezus: „Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: »Pokaż nam Ojca?«. Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła. Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca”.


ROZWAŻ!

Apostoł Filip prosił: Panie pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy (14,8). Czy wystarczy, by zobaczyć i uwierzyć? (por. J 20,8).

„Filipie – odparł Jezus – tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca” (14,9).

My także nie widzieliśmy Jezusa. Czy na pewno?

A skarb Bożego Słowa, w którym możemy niejako oglądać oblicze Boga: "Teraz widzimy niewyraźnie jak w zwierciadle, potem będziemy oglądać twarzą w twarz" - przekonuje Apostoł (1 Kor 13, 12; por. 2 Kor 3,18).

Możemy spotkać Pana tak, jak wielu spotykało i oglądało Go w tajemnicy zmartwychwstania. Możemy rozmawiać z Nim na modlitwie, możemy "dotykać" Go w tajemnicy Eucharystii, bo Bóg jest PIĘKNY, o czym przekonują karty Biblii.

W poemacie miłosnym Pieśni nad Pieśniami oblubienica wyznaje: "Zaiste piękny jesteś, miły mój, o jakże uroczy" (1,16). I jest to wyznanie skierowane do Boga, który "uczynił wszystko pięknie w swym czasie" (Koh 3,11), a "przed Nim kroczą majestat i piękno" (Ps 96,6).

Prorok Izajasz pięknymi zaś określił stopy głosicieli Ewangelii: "O jak są pełne wdzięku (piękne) na górach nogi zwiastuna radosnej nowiny..." (Iz 52,7; por. Rz 10,14n). Posłańcy, którzy biegną z dobrą nowiną o nadejściu królestwa Bożego obwieszczają nadejście panowania bez bólu, smutku i śmierci.

Na górze Przemienienia Jezus odsłonił uczniom rąbek tej tajemnicy swojego Ojca, a wówczas „twarz [Jego] zajaśniała jak słońce, odzianie stało się białe jak światło” (Mt 17,2). Ujawniło się piękno, które niesie zbawienie.

O jakim więc pięknie mówi słowo Boże? Jakiego piękna pragnie Jezus dla nas? Jakiego piękna my poszukujemy?

Otóż to piękno, które odkryjemy w Osobie Jezusa Chrystusa jest pięknem samego Boga w Trójcy Jedynego! „Filipie tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca” (14,9) - przekonuje Jezus każdego z nas.

Św. Teresa od Dzieciątka Jezus, najmłodszy Doktor Kościoła, wyznała: „Czytam pewne traktaty duchowe, mój biedny duch męczy się bardzo i często zamykam uczoną książkę, od której boli głowa i serce staje się jałowe. Biorę do ręki Pismo Święte, a wtedy wszystko okazuje się świetlne, jedno słowo objawia mojej duszy nieskończone horyzonty” (Dziennik duszy).

Czasem bowiem wystarczy jedno SŁOWO – piękne SŁOWO, które może ocalić świat - ocalić duszę – objawić duszy nieskończone horyzonty. Mamy zatem czytać – słuchać – modlić się SŁOWEM! Tego chce Bóg!

* Młody biskup krakowski Karol Wojtyła w latach 60-tych głosił rekolekcje akademickie w kościele Mariackim. Podczas homilii zwrócił się wprost do młodej, pięknej dziewczyny:

- Jesteś ładna! Na twarzy dziewczyny pojawił się rumieniec zawstydzenia i cichy szmer przeszedł wzdłuż ław zacnej świątyni. A Biskup ponownie zwrócił się do innej dziewczyny.

- Jesteś ładna! Tym razem reakcja akademików był jeszcze bardziej spontaniczna i wzbudziła radość wśród młodych. Na co pasterz krakowski powtórzył myśl po raz trzeci i dodał:

Jesteś ładna! A czy wiesz, co to znaczy być ładną? Tzn. mieć w sobie ŁAD - porządek - harmonię – czyste serce i sumienie.

Piękne Oblicze Ojca może oglądać uczeń, który ma czyste serce - otwarte oczy i ład w sumieniu (brak przywiązania do grzechu). SŁOWO BOŻE ukazuje nam piękno Boga, ale czyni ono również jej czytelników „ładnymi”, czystymi w oczach Boga, odnowionymi w sposobie myślenia (por. Rz 12,2; Ef 4,23n). 

Stąd Apostołowie w młodym Kościele Jerozolimskim uznali, że działalność charytatywna (rozdawanie jałmużny, opieka nad biednymi) jest ważna, ale jeszcze ważniejsza jest posługa słowa Bożego. Wyznaczyli więc siedmiu diakonów do posługi stołów, a sami „oddali się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa” (Dz 6, 4). Wówczas "słowo Boże rozszerzało się coraz bardziej; zwiększała się też liczba uczniów w Jerozolimie. Uwierzyło nawet wielu kapłanów" (Dz 6,7; por. 12,24; 19,20).

„Chrześcijanin, który nie żywi się Pismem, ten nie żyje” - przekonywał św. Hieronim (In Ev. Matth 4,4).

W pewnym małym tyrolskim kościółku znajdują się dwa tabernakula: jedno po prawej, drugie po lewej stronie absydy. W tym po prawej przechowuje się Najświętszy Sakrament, a nad tabernakulum umieszczono napis: „Zaczerpnijcie życie ze śmierci”; w tym po lewej przechowywany jest Ewangeliarz; tu napis brzmi: „Ja, który mówiłem jestem obecny”.

Biblia uważana przez Ojców Kościoła za sakrament jest miejscem zamieszkania żywego Ducha Pana, stąd tak aktualne jest wołanie papieża Jana Pawła II „o powrót z odnowionym zapałem do Biblii, «czy to przez świętą Liturgię, przepełnioną Bożymi słowami, czy przez pobożną lekturę (lectio divina), czy przez odpowiednie do tego instytucje i inne pomoce» (TMA 40).

Podczas Mszy św. wspólnota zbliża się do Boga między innymi poprzez słuchanie Jego Słowa. Odpowiednio przygotowane fragmenty starotestamentowe i perykopy ewangeliczne pozwalają uczestnikom liturgii oswoić się z Biblią, z całym jej zbawczym pięknem.

Warto jednak przygotować się do dobrego odbioru niedzielnych tekstów biblijnych poprzez wcześniejszą osobistą lub rodzinną lectio divina. Temu służyć osobiste, rodzinne i internetowe „szkoły Słowa Bożego”.

Zapytajmy:

  • Jak przeżyłem tydzień biblijny? Czy coś więcej udało mi się uczynić w ramach apostolatu biblijnego w parafii, wspólnocie, rodzinie?
  • Apostoł przekonuje: "Pan jest Duchem, a gdzie jest Duch Pana, tam jest wolność. My wszyscy odzwierciedlamy w naszej odkrytej twarzy chwałę Pana i jesteśmy przemienieni na ten sam obraz, zyskując coraz większą chwałę, za sprawą Pana, który jest Duchem" (2 Kor 3,17n). Jak odzwierciedlam w swoim obliczu piękno (chwałę) Pana?
  • Czy Jezus może o nas powiedzieć to, co powiedział do swoich uczniach: "Wy już jesteście czyści dzięki słowu, które wypowiedziałem do was. Trwajcie we Mnie, a Ja w was [będę trwał" (J 15,3n; por. 13,10n)?


MÓDL SIĘ!

Ojcze, spraw, abyśmy poznali siebie i Ciebie. Daj, abyśmy poznali nasza ułomność i chwałę Twojego Syna. Daj, abyśmy poznali naszą słabość i moc Kościoła, który nas ratuje, oczyszcza i umacnia w Twojej miłości. Prosimy Cię o to, Ojcze, przez moc zbawienia objawioną w śmierci i zmartwychwstaniu Twojego Syna, który, jak wierzymy, żyje i jest wśród nas obecny, teraz i na wszystkie wieki wieków. Amen

kard. C.M. Martini


ŻYJ SŁOWEM!

Św. Jan Chryzostom w V w. zachęcał do rodzinnego czytania Biblii – rodzinnej katechezy. „Złotousty” zalecał, aby w domu chrześcijańskim były „dwa stoły”, z których powinna karmić się rodzina: „Wracajcie do domu i przygotujcie dwa stoły: na jednym niech będzie pokarm, na drugim Pismo Święte; mąż niech powtórzy to, co było czytane w kościele (...). Uczyni z waszego domu kościół” (por. Wykład Ewangelii Mateusza II, 6). To centralne miejsce Biblii w „kościele domowym” miało potrójne źródło. Po pierwsze głębokie przeświadczenie, że Pismo jest natchnione przez Ducha, a więc święte (2 Tm 3,16); po drugie - wierność tradycji, dla której Biblia była księgą żywą, przekazywaną z pokolenia na pokolenie (Pwt 31,12n); po trzecie – wierność Jezusowi Chrystusowi – Słowu, które „stało się ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1,14). Potwierdził to Sobór, gdy przypomniał, że „Kościół miał zawsze we czci Pismo Boże, podobnie jako samo Ciało Pańskie” (Dei Verbum 21). Intronizuj dziś Biblię w swoim domu!

ks. Jan Kochel

fot. o. Marco Rupnik SJ

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abrahama, Mojżesza, Jakuba, Józefa, Samuela, Dawida, Eliasza, Jeremiasza, Hioba wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11440327

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu