Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok A

XXXII Niedziela zwykła - 12.11.2017

2017-11-09

News
Paruzja to powtórne przyjście Chrystusa na końcu czasów. Zasadniczo wszyscy możemy się go spodziewać, choć nie wiemy, kiedy będzie to miało miejsce. Skoro jednak nie przychodzi według oczekiwań ludzkich, zdarza się, że ktoś jest uśpiony - nieprzygotowany. Przestaje być czujny. Trzeba zatem zapytać: Czy jesteśmy gotowi na spotkanie z Chrystusem?


CZYTAJ!
Mt 25, 1-13

Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły. Lecz o północy rozległo się wołanie: Pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie! Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną. Odpowiedziały roztropne: Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie! Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: Panie, panie, otwórz nam! Lecz on odpowiedział: Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was. Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny.


ROZWAŻ!

Celem każdego człowieka jest zbawienie, to nic innego jak zjednoczenie z Bogiem, czas radości i szczęścia, którego nie da się opisać. Przypowieść zawarta w dzisiejszej ewangelii mówi właśnie o zbawieniu. Jest ona oparta o konkretne doświadczenia słuchaczy Jezusa, ponieważ mówi o uczcie weselnej. Mieszkańcy Palestyny bardzo dobrze znali obrzędy zaślubin. Rok po prawnych zaślubinach miało miejsce przeprowadzenie panny młodej. Pan młody po przygotowaniach do uczty weselnej, przybywał wieczorem do domu swej żony, żeby ją zabrać do siebie, gdzie będzie ich wspólny dom. Jednak przybycie pana młodego niejednokrotnie było opóźnione.

To właśnie obrazuje dzisiejsza przypowieść, która mówi czym jest Królestwo niebieskie. Pokazuje ona znany obraz czuwania panien, choć pomija pannę młodą. Wskazuje, że ważne jest czuwanie i jednocześnie pokazuje, że owe dziesięć panien nie czuwało (w. 5: Gdy się pan młody opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły). Jezus w swej przypowieści pokazuje jednak coś ważnego.

Każda panna miała lampę i oczekiwała pana młodego, więc każda też była zaproszona. Różni je jednak to, ze połowa z nich – pięć panien – miała ze sobą zapasową oliwę, a druga połowa nie. To doprowadziło do tego, że panny bez dodatkowego naczynia z oliwą spóźniły się i nie weszły już na ucztę weselną. Pokazuje to bardzo osobistą odpowiedzialność, ale i potrzebę spojrzenia w przyszłość, żeby być gotowym.

Dobrze zrozumiał potrzebę takiego spojrzenia w przyszłość św. Jan Paweł II, który powiedział: „Przyszłość zaczyna się dzisiaj, nie jutro”. Papież swoim przykładem pokazywał co znaczy patrzeć w przyszłość i dbał o zbawienie każdego człowieka w teraźniejszości. Jest to bardzo ważne, ponieważ właśnie w tzw. "tu i teraz" (hic et nunc) zawarty jest czas szczególnej łaski. Jest to kairos ("ten właściwy moment"). Korzystanie z tego „tu i teraz” jest naszą odpowiedzią na zaproszenie, jakie Bóg daje człowiekowi.

Lampa, o której mowa w dzisiejszej ewangelii jest symbolem słowa Bożego: Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce - Ps 119, 105. I wiemy dobrze, że słowo Boże "rodzi [w nas] wiarę" (por. Rz 10, 17). Ewangelista Mateusz w 7. rozdziale przekonuje, że nie wystarcza słuchać słów Chrystusa: Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale (w. 24). Konieczne jest "wypełnianie" - czyn płynący ze słowa Bożego. Tutaj można dostrzec małą różnicę między pannami czekającymi na pana młodego, a budowanym domem. Pięć z nich było gotowych cały czas na spotkanie z oblubieńcem, bo zadbały o to, co konieczne; a drugie pięć, które tak samo wcześniejsze czuwało, jednak ich gotowość była nietrwała (zapomniały o oliwie), jak dom budowany na piasku (Mt 7, 26; por. Łk 11, 28; Jk 1, 25).

Zapytaj się więc i rozważ:

  • Jakie miejsce zajmuje w Twoim życiu Słowo Boże?
  • Jak wprowadzasz w życie Ewangelię?
  • Co jeszcze możesz zrobić, żeby żyć zgodnie z Ewangelią?


MÓDL SIĘ!

O Panie, proszę Cię, spraw by wszyscy ludzie na całym świecie usłyszeli Twoją świętą Ewangelię.

Obyś dla niego nie był nieznany, przez niego zapomniany, przez wszystkich uznawany.

Niech każdy wciąż o Tobie myśli. Niech wszyscy Cię znają!

Niech Twoje słowa wszystkim naszym poczynaniom dają radość i nadzieję,

ponieważ Ty sam jesteś radością i nadzieją!

Oby Twoja Ewangelia nie była nigdy zapomniana.

Oby w każdym sercu zamieszkało Twoje istnienie.

Oby nikt na tym świecie o Tobie nigdy nie zapomniał.

Obyś ciągle żył w naszych sercach.

Błogosław nam zawsze i bez końca. Niech Twoje słowo trwa po wszystkie wieki. Amen.

Modlitwa z Chile


ŻYJ SŁOWEM!

Po dzisiejszym rozważaniu, zrób sobie jedno konkretne postanowienie. Niech ono nie będzie bardzo wymagające. Za to niech pomoże w prosty sposób wprowadzać słowo Boże w czyn, czyli być człowiekiem, który ma lampę, oliwę i jest gotowy służyć innym.

Tomasz Bazan

Pozostałe tematy
Aktualności

Duchowość i mistyka wg ks. Krzysztofa Grzywocza

Wydawnictwo MANHU z Zabrza proponuje dwa audiobooki z konferencjami ks. Krzysztofa Grzywocza, które wygłosił na WT Uniwersytecie Opolskim w semestrze poprzedzającym jego zagniecie (wiosna 2017). Polecam rec. zob. warto_przeczytac/240

więcej

Śląskie winszowania na Adwent i Boże Narodzenie

Na czas Adwentu i Najpiękniejszych Świąt proponujemy tym razem spojrzenie "po naszymu, czyli po Śląsku" – "Śląskie winszowanie..." – poezja w gwarze śląskiej w propozycji Jana Kaintocha z Pszowa. Wybór i komentarz p. Krystyny; zob. Biblia kod kulturowy

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3045561

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu