Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok C

III Niedziela zwykła - 27.01.2019

2019-01-25

News

Dzisiaj – czytając Ewangelię – stajemy się świadkami przybycia Jezusa do Nazaretu – między swoimi, ale nie „swój”, ponieważ w ten dzień szabatu potwierdzi swoje boskie posłannictwo. Świadectwo Łukasz zachęca Teofila – i nas wszystkich – aby trwać w pewnej wierze: abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono!



CZYTAJ!
Łk 1,1-4; 4,14-21

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono.

W owym czasie: Jezus powrócił w mocy Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.

Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę natrafił na miejsce, gdzie było napisane: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnych, abym obwoływał rok łaski od Pana”.

Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”.


ROZWAŻ!

Do nazaretańskiej synagogi przychodzimy razem z Jezusem, pełnym mocy Ducha (4,14). Dopiero zakończył się okres Jego przebywania na pustyni, gdzie stoczył bój z pokusami szatana. Po swoim zwycięstwie wraca z odosobnienia, aby rozpocząć swoją publiczną działalność.

Na zebraniu synagogalnym Jezus odczytuje mocne proroctwo: Duch Pana Boga nade mną, bo Pan mnie namaścił. Posłał mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim, bym opatrywał rany serc złamanych, żebym zapowiadał wyzwolenie jeńcom i więźniom swobodę; abym obwieszczał rok łaski Pańskiej (Iz 61,1n). Jest to wyraźne podkreślenie niezwykłości misji Chrystusa – Jego zjednoczenie z pozostałymi osobami Trójcy (Ojcem i posłanym przez niego Duchem). To szczególny wybór, symbolizowany przez namaszczenie (gr. Χριστός – Pomazaniec), do wypełnienia historii zbawienia – ogłoszenie Dobrej Nowiny i odkupienie człowieka ofiarą krzyżową, która uwolni go z grzechu i jego konsekwencji. Z pełną mocą i stanowczo Jezus ogłasza, że "Jego godzina" nadeszła.

Łukasz referuje Teofilowi właśnie to zdarzenie – Ewangelię, jak i Dzieje Apostolskie (Dz 1,1) – w celu potwierdzenia świadectwa, które "miłujący Boga" posiada. Czyni to, aby ten nie wątpił w bezgraniczną miłość Bożą, która zwyciężyła na krzyżu. Chce swojego brata w wierze wzmocnić pełnym mocy Słowem, aby trwał "niewzruszenie" i trzymał się "tradycji, o których został pouczony (...) żywym słowem" (por. 2 Tes 2,15).

My natomiast jesteśmy wezwani do wiary w moc Ducha, który spoczywał na Jezusie. Nasz Zbawiciel pouczył nas bowiem w rozmowie z Samarytanką: „Nadchodzi jednak godzina, owszem już jest, kiedy to prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu w Duchu i prawdzie, a takich to czcicieli chce mieć Ojciec. Bóg jest duchem: potrzeba więc, by czciciele Jego oddawali Mu cześć w Duchu i prawdzie” (J 4,23-24).

Zapytajmy się zatem:

  • Czy zauważam w swoim życiu moc Ducha Świętego? Czy o nią proszę? Czy dbam o rozwój darów, które Duch Święty daje mi w świętych sakramentach?
  • Jak reaguję na zwątpienia w wierze?
  • Czy staram się szukać odpowiedzi? Czy kryzysy duchowe służą podbudowaniu mojej wiary, czy raczej niszczą moją więź z Bogiem?


MÓDL SIĘ!

Wraz z papieżem Piusem XII przyzywajmy Ducha Świętego:

Przyjdź, Duchu Święty i uczyń moje ciało swoją świątynią. Przyjdź i pozostań zemną na zawsze. Udziel mi głębokiej miłości do Najświętszego Serca Jezusowego, abym je ukochał z całego serca, z całej duszy, ze wszystkich myśli i sił moich.

Oddaję Ci wszystkie władze mej duszy i mego ciała. Panuj nad mymi namiętnościami, uczuciami i poruszeniami. Przyjmij mój rozum i moją wolę, moją pamięć i wyobraźnię.

Duchu Święty, udziel mi obfitości Twej skutecznej łaski. Obdarz mnie pełnią cnót. Pomnażaj moją wiarę, umacniaj mą nadzieję, rozpalaj moją miłość. Udziel mi Twych siedmiu darów, owoców i błogosławieństw. Pozwól mi być Twoją świątynią i mieszkaniem całej Trójcy Przenajświętszej.


ŻYJ SŁOWEM!

Stań w miejscu Teofila i w perykopach ewangelijnych najbliższych dni postaraj się szukać potwierdzenia wiary, którą „w Duchu i prawdzie” wyznajesz. Medytuj słowa i pozwól sobie na wzmocnienie twojej więzi z Bogiem.

Kamil Sikora

fot. bazylika w Nazaret jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11454013

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu