Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość Zesłania Ducha Świętego - 09.06.2019

2019-06-07

News

Ciągle za czymś gonimy, ciągle czegoś szukamy. Chcemy wypełnić swoją rzeczywistość zdobyczami techniki, modnymi ciuchami, wiedzą, bieżącymi informacjami, rozrywką albo sukcesami zawodowymi, a kiedy osiągamy to wszystko, to czujemy, że nadal czegoś nam brakuje. To, co zdobywamy, a co miało nas uszczęśliwić, przynosi tylko chwilowe zadowolenie, więc zaczynamy znów szukać czegoś nowego. Pośród tego wszystkiego przychodzi do nas Jezus, dając nam Słowo o Duchu Świętym. Bóg nie daje nam czegoś, co tylko chwilowo zadowala, lecz daje Parakleta - Pocieszyciela - Orędownika! Ale jeśli Bóg nam nie wystarczy, to co nas zaspokoi?



CZYTAJ!
J 14,15-16.23b-26

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawsze.

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy. Kto nie miłuje Mnie, ten nie zachowuje słów moich. A nauka, którą słyszycie, nie jest moja, ale Tego, który Mnie posłał, Ojca.

To wam powiedziałem, przebywając wśród was. A Paraklet, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, On was wszystkiego nauczy i przypomni wam wszystko, co Ja wam powiedziałem».


ROZWAŻ!

Dzisiaj Jezus obiecuje, że staniemy się mieszkaniem Boga: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy” (14,23b). Pomyśl, że w momencie wypowiadania tych słów, Jezus przebywał pośród swoich Apostołów. On, Bóg, był tak blisko ludzi! Mówiąc te słowa Jezus obiecuje jeszcze większą bliskość: od momentu Zesłania Ducha Świętego przebywa nie tylko obok nas, ale w nas - we mnie, w Tobie, w każdym ochrzczonym.

Pamiętacie przypowieść o człowieku, który przyszedł do swojego przyjaciela nocą, prosząc o trzy chleby, gdyż inny jego przyjaciel zaskoczył go wizytą? „Przyjacielu, użycz mi trzy chleby, bo mój przyjaciel przyszedł do mnie z drogi, a nie mam co mu podać” (zob. Łk 11, 1-13). Św. Augustyn interpretuje trzy chleby z tej przypowieści jako Trzy Osoby Boskie: Ojciec, Syn i Duch św. A dalej uczy: „Bóg, który Tobie chce dać, nie może dać niczego lepszego niż Siebie. Chciwcze, czego więcej szukasz?”.

Bóg pragnie zamieszkać w Tobie! Wyobraź sobie najcudowniejszy pałac, który jednak został opuszczony. Taki obiekt szybko popadnie w ruinę: ogród zarośnie, w wysokich trawach zaczną gnieździć się żmije, a sam budynek być może zniszczeje i zostanie ograbiony ze swoich bogactw. Jeśli jednak w pałacu mieszka szanujący się ród, to właściciel będzie o niego dbał. Pałac będzie miejscem przyjaznym i bezpiecznym, a jego otoczenie - ogrody i parki wokół niego - będą zadziwiały swoim pięknem. Podobnie może być z Twoim życiem. Jeśli pozwolisz Bogu w sobie mieszkać, wówczas pałac Twojego życia będzie zachwycający, bogaty w owoce Ducha Świętego: miłość, radość, pokój, cierpliwość, łaskawość, dobroć uprzejmość, wierność, cichość, skromność, wstrzemięźliwość, czystość, którymi będziesz mógł ubogacać swoje otoczenie, ludzi którzy są wokół Ciebie.

Czy pamiętasz, że od momentu chrztu Bóg w Tobie mieszka? Czyni to w sposób niewidzialny przez swojego Ducha. Zapytasz: jeśli mieszka we mnie Bóg, który jest czystą miłością, to dlaczego nieraz nie potrafię kochać? Przecież miłość Boga, który we mnie jest, powinna wypływać na całe moje życie i otoczenie? Myślę, że nieraz ten brak wynika z naszej ludzkiej słabości, ale często może pochodzić z tego, że zapominamy o tym, że Bóg w nas przebywa. Kiedy zapominamy, że On w nas mieszka, wtedy nie prosimy Go, aby uzdolnił nas do kochania miłością jaką On kocha, a przecież polecił nam: „Miłujcie się wzajemnie, tak jak ja Was umiłowałem” – to jest streszczenie Jego nauki (por. J 13,34). Kiedy pozwalamy działać Temu, który w nas mieszka, przyzwalamy, by tą miłością zdobywał świat. „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy” (14,26).

Zastanów się:

  • Czy pamiętasz, że jesteś mieszkaniem Boga?
  • Czy prosisz, aby uzdolnił cię do jeszcze większej miłości?
  • Czy twoje życie wydaje owoce Ducha Świętego?


MÓDL SIĘ!

Królu Niebieski, Pocieszycielu, Duchu Prawdy, który wszędzie jesteś i wszystko napełniasz, Skarbnico wszelkiego dobra i Dawco życia, przyjdź i zamieszkaj w nas! Oczyść nas z wszelkiej zmazy, i zbaw, o Dobry, dusze nasze!


ŻYJ SŁOWEM!

Podziękuj Bogu za to, że daje Ci siebie, że przez swojego Ducha w Tobie przebywa.

Wieczorem zrób rachunek sumienia, w którym zastanowisz się: jakie owoce działania Ducha Świętego zaobserwowałem w ciągu minionego dnia?

Rafał Grajczyk

Pozostałe tematy
Aktualności

Edukacja osób starszych

Ukazała się monografia Wprowadzenie do edukacji osób starszych. Edukacji osób w wieku senioralnym (geragogika) należy do jednej z subdyscyplin stosowanych (praktycznych) pedagogiki; zob. warto przeczytać/311

więcej

Bracia i siostry. Żydzi, chrześcijanie, muzułmanie

Ukazał się piąty tom Opera omnia kard. C.M. Martiniego, który zbiera setki wystąpień i świadectw jego aktywności ekumenicznej. Teksty ułożone są wg klucza relacji z Żydami, różnymi wyznaniami chrześcijańskimi oraz dialogu z różnymi religiami, zwłaszcza islamem i religiami orientalnymi; zob. opera

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 6281871

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu