Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Święto Podwyższenia Krzyża - 14.09.2019

2019-08-13

News
W święto Podwyższenia Krzyża - 14 września 2007 r. - papież Benedykt XVI podjął decyzję, by przywrócić liturgii trydenckiej pełne prawo w Kościele katolickim. Postawił też krzyż w centralnym miejscu ołtarza, na którym sprawowana jest Eucharystia. Krzyż stał się znów drogowskazem Kościoła. Krzyż orientuje życie Kościoła - rozszerza przestrzeń sacrum - chroni przed banalizacją i zeświecczeniem. 


CZYTAJ!
J 3,13-17

Jezus powiedział do Nikodema: „Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił, Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony”.


ROZWAŻ!

Wakacyjne doświadczenia uświadamiają nam na nowo, jak bardzo zeświecczona i s-poganiała jest dzisiejsza Europa. Wiele ochrzczonych żyje już tak, jakby Boga nie było (jak tego by chcieli i chcą ateiści i różnej maści ideolodzy). Wspaniałe kościoły i bazyliki od dawna przestały być miejscami sakralnymi, stały się jak muzea czy hale targowe nawiedzane przez "tabuny" turystów - neopogan, którzy nie zważają na to, co święte (sacrum). A tak po prawdzie, to w wielu z nich trudno już odnaleźć miejsce na modlitwę i adorację Najświętszego Sakramentu.

Gdybym nie dopytał się wolontariuszy we wspaniałej Sagradzie Familii w Barcelonie: "Gdzie jest Najświętszy Sakrament?", to zapewne nie znalazłbym tego najświętszego miejsca. Gdzieś w rogu tej monumentalnej świątyni jest takie miejsce - przestrzeń sakralna. Gdyśmy tam podeszli wolontariuszka zapytali: "Po co chcemy tam wejść?" i od razu ostrzegła: "Tam nie wolno robić zdjęć, rozmawiać, używać telefonu!". Jednak i tam dochodził do nas gwar, flesze aparatów i głośne rozmowy przez komórkę. Tak, tego chyba nie przewidział genialny Antonio Gaudi - dziś sługa Boży, kiedy rozpoczynał budowę tej wspaniałej świątyni (1882), którą w końcu konsekrował Benedykt VI (2010), a ma być ostatecznie ukończona w 2026 r.

Z kolei w bazylice św. Piotra w Rzymie abp Angelo Comastri - archiprezbiter bazyliki - w jednym z pierwszych posunięć swoich rządów - było dopuszczenie zwiedzających tylko do ołtarza Bernininego, na odległość około stu metrów od modlących się nieszpory w chórze pod pięknym witrażem Ducha Świętego. Solidne barierki z drewna i uważni stróże zatrzymują odtąd wszystkich gości, którzy nie wybierają się na gregoriańską liturgię. W bazylice jest godne miejsce adoracji Najświętszego Sakramentu. Cisza panuje też przy grobie św. Jana Pawła II. Od pontyfikatu Benedykta wielki krucyfiks na środku ołtarza stale widoczny jest podczas liturgii papieskiej.

Mimo tych zmian w ostatnim czasie wiele krzyży zniknęło jednak z przestrzeni publicznej w imię fałszywie rozumianej tolerancji i poprawności politycznej. Tak było np. w podparyskim Ploermel, gdzie zgodnie z orzeczeniem Rady Stanu, najwyższego organu sądownictwa administracyjnego we Francji, z pomnika Jana Pawła II miał zostać usunięty krzyż, gdyż jest "ostentacyjnym symbolem religijnym", który "łamie zasadę świeckości państwa". Ostatecznie obroniono pomnik i krzyż, przesuwając monument na teren pobliskiej szkoły katolickiej. A ileż krzyży w tym samym czasie zniszczono i sprofanowano w Chinach, Syrii, Iraku i Iranie...

Krzyż jest zatem wciąż "znak, któremu sprzeciwiać się będą"! Dlaczego?

Odpowiedź znajdujemy w dzisiejszej Ewangelii.

Jezus w nocnej rozmowie z uczonym Nikodemem nawiązuje do plagi, która dotknęła Izraelitów błąkających się po pustyni i bluźniących Bogu. Wobec ich "twardego karku" Pan dopuścił na nich plagę kąsających węzy. Mojżesz jednak modlił się za swój lud. I Bóg wybaczył im oraz nakazał umieścić na wysokim palu - przypominającym krzyż w formie litery tau - znak miedzianego węża (por. Lb 21,9). Autor Księgi Mądrości pisał: "Jako przestrogę na przyszłość przeżyli chwilę strachu i aby nie zapomnieli o przykazaniach Twojego Prawa, otrzymali znak zbawienia". I dodał: "Nie jego widok ratował tego, kto na niego spojrzał, ale Ty, który jesteś Zbawcą wszystkich ludzi" (Mdr 16,6n).

Kto jest "Zbawcą wszystkich ludzi" - "znakiem, któremu będą się sprzeciwiać" (Łk 2,34)?

Znaczenie znaku objawia sam Jezus: "Podobnie jak Mojżesz na pustyni wywyższył węża, tak też jest konieczne wywyższenie Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne" (J 3,14n).

Jezus przekonuje, że "konieczne było [Jego] wywyższenie [na krzyżu]", bo odtąd krzyż - "znak hańby" stał się "znakiem wywyższenia". Krzyż stał się "znakiem nadziei" - O crux, ave spes unica...

Tak wychwalał znak krzyża poeta łaciński Wenancjusz Fortunatus (V-VI w.):

O crux, ave spes unica,
paschale quae fers gaudium,
piis adauge gratiam
reisque dele crimina.

("Witaj, o Krzyżu, jedyna nadziejo, ty przynosisz paschalną radość, przymnóż łaski pobożnym i zgładź zbrodnie winnych").

Witaj Krzyżu, Ty paschalną radość przynosisz. Alleluja.

Od chwili zmartwychwstania krzyż już nie przeraża, lecz podnosi człowieka wzwyż. Paschalny krzyż ukazuje Chrystusa Triumfującego - Chrystusa Zstępującego z Krzyża. Tam, jak na chuście z Manoppelo, można dostrzec inne oblicze Syna Człowieczego: Wywyższony - Triumfujący - Zwycięski - Zmartwychwstały!

Jezus wyjaśnia Nikodemowi tę wielką tajemnicę: "A nikt nie wstąpił do nieba poza Tym, który z niego przybył - Synem Człowieczym (...). Tak bardzo bowiem Bóg umiłował świat, że poświęcił swojego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zgnił, lecz miał życie wieczne" (J 3,13.16).

Oto podstawowy kerygmat chrześcijaństwa - orędzie, które czyni nas wierzącymi (nie poganami). Jeśli uwierzysz JEZUSOWI - nie zginiesz, lecz będziesz miał życie - wieczne życie!

Jako młody człowiek, podczas rekolekcji oazowych w Beskidach, usłyszałem to paschalne przesłanie i wybrałem JEZUSA jako swojego PANA i ZBAWICIELA. Odtąd ON przestał być dla mnie anonimowy, stał się Osobą - Kimś Bliskim - Moim Panem, Konkretnym i Realnym.

Karl Rahner SJ, wielki teolog soborowy, powiedział: "U siebie można być tylko tam, gdzie mieszka tajemnica". Liczby mówią same za siebie. W ostatnich dekadach w Kościele katolickim jest coraz więcej anonimowych - bezdomnych ("ochrzczeni, a niewierzący"; "są w kościele, a nie są u siebie").

Co zrobić, aby znów być u siebie - w swoim Kościele (katolickim) - w przestrzeni tajemnicy (sacrum)? Trzeba na nowo uwierzyć, że Bóg [tak] umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne.

A kto uwierzy Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu, będzie zawsze szanował (wywyższał) krzyż, bo na nim zawisł Syn Człowieczy, który za nas Umarł i Zmartwychwstał!

Cenne jest też świadectwo antyamerykańskiej zakonnicy, żołnierza i lekarza - siostry Dede (Deirdre Byrne), która za św. Matką Teresą z Kalkuty powtarza: "Miej oczy utkwione w krzyżu!". Tak, ale co to oznacza konkretnie? Siostra Dede stwierdza prosto: "(...) zrobić wszystko, by pozostać w stanie łaski. Dla katolika oznacza to przystępowanie do spowiedzi i Komunii Świętej, a także, jeśli to możliwe, adorowanie Najświętszego Sakramentu". A ponadto "mówienie ludziom prawdy, nawet gdy wydaje się to trudne. - Kiedy przychodzi do mnie pacjent, który mieszka z kimś bez ślubu albo stosuje antykoncepcję, staram się z nim szczerze rozmawiać o woli Bożej - odpowiada. Przypomina też swoim podopiecznym o tym, że w każdej chwili mogą stanąć przed Bogiem, dlatego powinni przemyśleć swoje życie i odwrócić się od grzesznych przyzwyczajeń. - Nie mówię tego, by ich oceniać, ale dlatego, że ich kocham" - podkreśla (por. GN 33/53).

B/S Miej oczy utkwione w krzyżu! - ze wszystkimi tego konsekwencjami.

Może warto jeszcze zapytać:
  • Jak rozumiesz wezwanie Jezusa: "A Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony, przyciągnę wszystkich do siebie" (J 12,32)?
  • Z czego się chlubisz? Czy jest to krzyż - Kościół - wiara?
  • Jak bronisz swojej wiary, Kościoła-Matki, wierzących?

MÓDL SIĘ!

O crux, ave spes unica,
paschale quae fers gaudium,
piis adauge gratiam
reisque dele crimina

Ty paschalną radość przynosisz, Krzyżu. Alleluja.


ŻYJ SŁOWEM!

Nawiedź dzisiaj kościół - uklęknij przed Najświętszym Sakramentem - uszanuj Krzyż Święty w domu i miejscu publicznym. Nigdy nie wstydź się Krzyża i Ukrzyżowanego!

ks. Jan Kochel

Pozostałe tematy
Aktualności

Bracia i siostry. Żydzi, chrześcijanie, muzułmanie

Ukazał się piąty tom Dzieł zebranych kard. C.M. Martiniego, który zbiera setki wystąpień i świadectw jego aktywności ekumenicznej. Teksty ułożone są wg klucza relacji z Żydami, różnymi wyznaniami chrześcijańskimi oraz dialogu z różnymi religiami, zwłaszcza islamem i religiami orientalnymi; zob. opera

więcej

Godzinaki o Niepokalanym Poczęciu NMP

Nowa książka ks. Janusza Wilka, biblisty, rekolekcjonisty, redaktora serii "Biblia Impulsy", nt. "Godzinek o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny". Publikacja łączy prostotę przekazu z głębią intelektualnej znajomości Biblii (komentarz biblijno-duchowy); zob. prezentacja

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 6278758

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu