Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Wielki Post

V Niedziela W. Postu - 29.03.2020

2020-03-26

News
Idziemy z Jezusem do Betanii. Zbawiciel namacalnie dzisiaj pokaże, że to On jest Panem życia i śmierci. Wskrzeszenie Łazarza jest symbolicznym przystankiem na drodze Jezusa do Jerozolimy - bliską zapowiedzią radosnego finału dramatycznych wydarzeń ostatniej ziemskiej Paschy Chrystusa.



CZYTAJ!
J 11,1-45

Był pewien chory, Łazarz z Betanii, z miejscowości Marii i jej siostry Marty. Maria zaś była tą, która namaściła Pana olejkiem i włosami swoimi otarła Jego nogi. Jej to brat Łazarz chorował. Siostry zatem posłały do Niego wiadomość: „Panie, oto choruje ten, którego Ty kochasz”. Jezus usłyszawszy to rzekł: „Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą”.

A Jezus miłował Martę i jej siostrę, i Łazarza. Mimo jednak że słyszał o jego chorobie, zatrzymał się przez dwa dni w miejscu pobytu. Dopiero potem powiedział do swoich uczniów: „Chodźmy znów do Judei”. Rzekli do Niego uczniowie: „Rabbi, dopiero co Żydzi usiłowali Cię ukamienować i znów tam idziesz?”. Jezus im odpowiedział: „Czyż dzień nie liczy dwunastu godzin? Jeżeli ktoś chodzi za dnia, nie potknie się, ponieważ widzi światło tego świata. Jeżeli jednak ktoś chodzi w nocy, potknie się, ponieważ brak mu światła”. To powiedział, a następnie rzekł do nich: „Łazarz, przyjaciel nasz, zasnął, lecz idę, aby go obudzić”. Uczniowie rzekli do Niego: „Panie, jeżeli zasnął, to wyzdrowieje”. Jezus jednak mówił o jego śmierci, a im się wydawało, że mówił o zwyczajnym śnie. Wtedy Jezus powiedział im otwarcie: „Łazarz umarł, ale raduję się, że Mnie tam nie było, ze względu na was, abyście uwierzyli. Lecz chodźmy do niego”. Na to Tomasz, zwany Didymos, rzekł do współuczniów: „Chodźmy także i my, aby razem z Nim umrzeć”.

Kiedy Jezus tam przybył, zastał Łazarza już od czterech dni spoczywającego w grobie. A Betania była oddalona od Jerozolimy około piętnastu stadiów i wielu Żydów przybyło przedtem do Marty i Marii, aby je pocieszyć po bracie. Kiedy zaś Marta dowiedziała się, że Jezus nadchodzi, wyszła Mu na spotkanie. Maria zaś siedziała w domu. Marta rzekła do Jezusa: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł. Lecz i teraz wiem, że Bóg da Ci wszystko, o cokolwiek byś prosił Boga”. Rzekł do niej Jezus: „Brat twój zmartwychwstanie”. Rzekła Marta do Niego: „Wiem, że zmartwychwstanie w czasie zmartwychwstania w dniu ostatecznym”. Rzekł do niej Jezus: „Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki. Wierzysz w to?”. Odpowiedziała Mu: „Tak, Panie! Ja wciąż wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat”.

Gdy to powiedziała, odeszła i przywołała po kryjomu swoją siostrę, mówiąc: „Nauczyciel jest i woła cię”. Skoro zaś Maria to usłyszała, wstała szybko i udała się do Niego. Jezus zaś nie przybył jeszcze do wsi, lecz był wciąż w tym miejscu, gdzie Marta wyszła Mu na spotkanie. Żydzi, którzy byli z nią w domu i pocieszali ją, widząc, że Maria szybko wstała i wyszła, udali się za nią, przekonani, że idzie do grobu, aby tam płakać. A gdy Maria przyszła do miejsca, gdzie był Jezus, ujrzawszy Go upadła Mu do nóg i rzekła do Niego: „Panie, gdybyś tu był, mój brat by nie umarł”. Gdy więc Jezus ujrzał, jak płakała ona i Żydzi, którzy razem z nią przyszli, wzruszył się w duchu, rozrzewnił i zapytał: „Gdzieście go położyli?”. Odpowiedzieli Mu: „Panie, chodź i zobacz”. Jezus zapłakał. A Żydzi rzekli: „Oto jak go miłował!” Niektórzy z nich powiedzieli: „Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł?”

A Jezus ponownie okazując głębokie wzruszenie przyszedł do grobu. Była to pieczara, a na niej spoczywał kamień. Jezus rzekł: „Usuńcie kamień”. Siostra zmarłego, Marta, rzekła do Niego: „Panie, już cuchnie. Leży bowiem od czterech dni w grobie”. Jezus rzekł do niej: „Czyż nie powiedziałem ci, że jeśli uwierzysz, ujrzysz chwałę Bożą?”. Usunięto więc kamień. Jezus wzniósł oczy do góry i rzekł: „Ojcze, dziękuję Ci, żeś Mnie wysłuchał. Ja wiedziałem, że Mnie zawsze wysłuchujesz. Ale ze względu na otaczający Mnie lud to powiedziałem, aby uwierzyli, żeś Ty Mnie posłał”. To powiedziawszy zawołał donośnym głosem: „Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!” I wyszedł zmarły, mając nogi i ręce powiązane opaskami, a twarz jego była zawinięta chustą. Rzekł do nich Jezus: „Rozwiążcie go i pozwólcie mu chodzić”. Wielu więc spośród Żydów przybyłych do Marii ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego.


ROZWAŻ!

Na początku może nas zaskoczyć pierwsza reakcja Chrystusa na wiadomość o chorobie Łazarza. Jest pełna nadziei! Jezus nie od razu idzie uzdrowić swojego przyjaciela, ale czeka, aby udowodnić, że śmierć nie jest końcem, tylko zmianą. Po raz kolejny chce potwierdzić swoje Bóstwo oraz przygotować uczniów do lepszego zrozumienia, co się ma z Nim stać: Choroba ta nie zmierza ku śmierci, ale ku chwale Bożej, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą (w. 4).

Uczniowie nie rozumieją, dlaczego Jezus po raz kolejny chce iść do Judei, a tym bardziej do Jerozolimy, z której aż dwa razy musiał uciekać. Żydzi chcieli go ukamienować (por. J 8,59; 10,31). Źle też zrozumieli Jezusa, gdy określił śmierć Łazarza jako sen (w. 11). Nauczyciel jednak upomina, że czas nagli. Żydzi mieli zrozumieć, że posłannictwo Syna Bożego jest im dane "za dnia", gdy był razem z nimi. Nauczał, by uwierzyli i rozpoznali czas, kiedy będą mogli czerpać ze źródła łaski zbawienia, która popłynie z Golgoty. Chce również przekonać uczniów, np. Tomasza, który namawia pozostałych uczniów, by poszli i oddali życie razem z Panem. Poddaje się myśli, że tym razem w Jeruzalem czeka na Jezusa definitywny koniec. Nawet, przywrócony do życia Łazarz, nie przekonał uczniów - również po Passze - Tomasz nie chce dopuści do siebie myśli o tym, że Chrystus rzeczywiście zmartwychwstanie (por. J 20,24-26).

Jezus specjalnie wybiera Betanię jako miejsce wskrzeszenia "[swego] przyjaciela". Tego dnia wielu świadków, którzy znali Łazarza i jego siostry, mieli zobaczyć na własne oczy cud - "abyście uwierzyli" (w. 15). Marta usłyszy z ust Jezusa zapewnienie: Brat twój zmartwychwstanie” (w. 23). Marta i inni świadkowie staną przed tajemnicą zwycięstwa nad śmiercią i spotkania z Tym, który "jest zmartwychwstaniem i życiem" (w. 25). Chrystus jest Panem życia i śmierci, a kto w Niego wierzy, nie musi się bać śmierci (por. Rz 8,10-11).

Warto zwrócić jeszcze uwagę na reakcję Żydów na płacz Jezusa (w. 35). Papież Leon Wielki przekonywał, że "prawdziwy czciciel męki Pańskiej tak będzie patrzył oczyma serca na ukrzyżowanego Jezusa, aby w Jego ciele rozpoznać własne ciało (...). Kto nie rozpozna w Nim swoich własnych słabości? Kto nie zauważy, iż takie rzeczy, jak przyjmowanie pokarmu, potrzeba snu, troski wynikające ze strapień czy łzy współczucia, były u Niego objawem naszej słabej natury. Toteż żeby tę naturę uzdrowić z zastarzałych ran i oczyścić z brudu grzechowego, Jednorodzony Syn Boży stał się również Synem Człowieczym, aby Mu nic nie brakowało z prawdziwego człowieczeństwa i z pełni Bóstwa" (por. LG t. II; IV tydz. W. Postu).  Płacz to na wskroś ludzki odruch: "Jezus zapłakał. Żydzi więc mówili: <Oto jak go [Łazarza] miłował!> (11,35n). Z jednej strony łzy współczucia, a z drugiej zachwyt nad miłością do przyjaciela oraz brak wiary i szyderstwo: "Czy Ten, który otworzył oczy niewidomemu, nie mógł sprawić, by on nie umarł" (11,37). Jezus przekracza to, co ludzie i małe: każe otworzyć grób mimo ciężkiego kamienia i "rozkładającego się ciała", a dziękując Ojcu za wysłuchane modlitwy, woła "donośnym głosem": "Łazarzu, wyjdź na zewnątrz!" (w. 43). Pan tym samym potwierdza: "Jam jest zmartwychwstanie i życie!".

Zapytajmy się zatem:

  • Czy buduję w swoim sercu prawdziwie chrześcijańską nadzieję i ufność w Bożą Opatrzność?
  • Jak często nachodzą mnie wątpliwości w prawdziwe człowieczeństwo i Bóstwo Chrystusa? Czy bywam zdystansowany jak uczniowie, zrezygnowany jak Tomasz, roztrzęsiony jak Marta?
  • Jakie mam spojrzenie na rzeczywistość śmierci? Czy ona jest końcem, początkiem, a może przejściem?
  • Czy pozwalam, żeby Jezus "zamknął mi usta" niewiary, niepewności, szyderstwa? Czy szukam znaków Jego miłości w swoim życiu i w życiu bliźniego?

 

MÓDL SIĘ!

Zbliżając się do Jerozolimy, w której rozegra się dramat krzyża, ufni w Boże zwycięstwo, wołajmy:

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie,
o Panie, wysłuchaj głosu mego!
Nachyl swoich uchu
ku głośnemu błaganiu mojemu!
Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie,
Panie, któż się ostoi?

Ale Ty udzielasz przebaczenia,
aby Ci służono z bojaźnią.
W Panu pokładam nadzieję,
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie,
nadzieję żywi moja dusza,
czeka na Twe słowo.
Dusza moja oczekuje Pana
bardziej niż strażnicy świtu,
<bardziej niż strażnicy świtu>.

Niech Izrael wygląda Pana.
U Pana bowiem jest łaska
i w obfitości u Niego odkupienie.
On odkupi Izraela
ze wszystkich jego grzechów.

Ps 130

ŻYJ SŁOWEM!

Rozważ, które artykuły wiary (wg Wyznania wiary czy Katechizmu) sprawiają Ci największy problem. Szukaj odpowiedzi: czytaj Pismo Święte oraz Katechizm Kościoła Katolickiego! Nie zostawiaj pytań bez odpowiedzi!

Kamil Sikora

fot. Wskrzeszenie Łazarza

Pozostałe tematy
Aktualności

Z głebi naszych serc - dar na Wielki Czwartek

Ukazała się głośna książka „Z głębi naszych serc”. To dwugłos w obronie celibatu kapłańskiego. Kard. Robert Sarah zwraca uwagę m.in. na to, że „kapłaństwo przechodzi przez czas ciemności”. Benedykt XVI zaś twierdzi, że u podłoża kryzysu kapłaństwa tkwi błąd: "odejście od przyjmowania Pisma Świętego jako Słowa Bożego”. To piękny prezent na kapłański Wielki Czwartek!

więcej

Paschalna liturgia domowa

W inicjatywy dyrektora sekcji ds. Nowej Ewangelizacji diecezji gliwickiej zapraszamy do paschalnej liturgii domowej Zmierzamy do Wielkanocy. Od 3 kwietnia do Triduum proponujemy nauczanie bpa Andrzeja Iwaneckiego, ks. Jana Kochla, ks. Artura Sepioło oraz świadectwa osób świeckich. Słowo, obraz, świadectwo, życie, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą (J 11,4); poniżej Znaki czasu/6

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 5499345

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu