Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok B

XXVI Niedziela zwykła - 26.09.2021

2021-09-24

News
Przejeżdżając przez Polskę można dostrzec mnóstwo fantastycznych domów. Wiele z nich należy uznać za dzieła architektonicznej sztuki. Dla większości z nas dom kojarzy się z ciepłem i miłością w rodzinnym gronie. Dla chrześcijan domem jest Kościół, i to naszym obowiązkiem jest zadbać o to, by ten duchowy dom - był najpiękniejszym miejscem dla nas na ziemi. O tym przypomina nam Chrystus, nieustannie wspierając nas, w tej misji budowania wspólnoty, a zarazem przestrzegając nas przed grzechem zgorszenia.


Czytaj!
Mk 9,38-43.45.47-48

Apostoł Jan rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, widzieliśmy kogoś, kto nie chodzi z nami, jak w Twoje imię wyrzucał złe duchy, i zabranialiśmy mu, bo nie chodził z nami».

Lecz Jezus odrzekł: «Nie zabraniajcie mu, bo nikt, kto czyni cuda w imię moje, nie będzie mógł zaraz źle mówić o Mnie.Kto bowiem nie jest przeciwko nam, ten jest z nami.

Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu byłoby lepiej uwiązać kamień młyński u szyi i wrzucić go w morze.

Jeśli twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie, chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła.Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła,gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie.


Rozważ!

Przez dwie ostatnie niedziele słyszeliśmy, jak Jezus mówił uczniom o zbliżającej się męce, śmierci i zmartwychwstaniu, a oni tego nie rozumieli. Później usłyszeliśmy o tym, jak zaczęli się kłócić, o to, który z nich będzie pierwszy w królestwie Chrystusa. Te wszystkie wydarzenia, ukazują czytelnikom, tak bliską nam wszystkim, ludzką stronę apostołów. Idą za Jezusem, słuchając Jego nauk, ale mimo to często Go nie rozumieją, a nadto - przez własne ambicje i pychę - szukają własnych korzyści w "pójściu za Nim" oraz niejednokrotnie o te "korzyści" kłócą się między sobą (który z nich jest największy; Mk 9,34). Nawet to, że Jezus stawia im przed oczyma dziecko i mówi, żeby się stali podobnie jak ono (najmniejszymi sługami; Mk 9, 35-37), nic nie zmienia w ich postępowaniu. Wręcz przeciwnie, jak słyszymy w dzisiejszej Ewangelii, ich ambicja rośnie tak bardzo, że w człowieku, który podąża za Chrystusem i czyni w jego imię dobro, dostrzegają wroga. Nagle w miejsce osobistej i indywidualnej pychy pojawia się pycha zbiorowa. Zamiast "ja jestem pierwszy" i "jedynie ja!", pojawia się teraz "my jesteśmy pierwsi, a zarazem jedyni i konieczni", "kto nie chce iść za nami, to nie idzie za Chrystusem", "poza granicami naszej wspólnoty Duch Św. nie ma prawa działać".

Skrajne postawy stają się przyczyną zgorszenia - powodem grzechu!

Oczywiście, co podkreśla abp Ryś, w tego typu interpretacji należy zachować pewną dozę ostrożności. Ponieważ Jezus niejednokrotnie podkreślał ogromne znacznie Kościoła i apostołów dla wiary ludzi: Kto was słucha – Mnie słucha; kto wami gardzi – Mną gardzi! (Łk 10, 16); zaś prześladującemu Kościół Szawłowi mówi pod Damaszkiem: Dlaczego mnie prześladujesz? (Dz 9,4). Na tej podstawie należy stwierdzić z całą pewnością, że Kościół jest potrzebny, a więc konieczny.

Deklaracja o jedności i powszechności zbawczej Jezusa Chrystusa i Kościoła przypomina: Pan Jezus, jedyny Zbawiciel, nie ustanowił zwyczajnej wspólnoty uczniów, lecz założył Kościół jako "tajemnicę zbawczą". On sam jest w Kościele, a Kościół jest w Nim (J 15,1nn.; Ga 3,28; Ef 4,15-16; Dz 9,5); dlatego pełnia tajemnicy zbawczej Chrystusa należy także do Kościoła, nierozerwalnie złączonego ze swoim Panem (nr 16).

Należy zatem pamiętać, że w Kościele niezbędne jest odniesienie każdego z nas przede wszystkim do Chrystusa, a nie do przepowiadających Go ludzi. Zadaniem współczesnych nam apostołów jest prowadzenie powierzonego im ludu do Boga, a nie zatrzymywanie ich na sobie. Mają ukazywać Chrystusa, a nie siebie. Z Nim wiązać ludzi, a nie ze sobą. I to zadanie nie tyczy się wyłącznie księży czy zakonników i zakonnice, lecz każdego chrześcijanina, ponieważ każdy ochrzczony nosi miano ucznia Chrystusa, tak jak byli nimi apostołowie.

Zgodnie z tym, co podkreśla abp Ryś, przytoczona wyżej reguła ma także inny wymiar, jak powiedział: "działający na zasadzie negatywu". Co to znaczy? A to właśnie, że chrześcijanie ugruntowani, a przez to dojrzali w swojej wierze, nie dadzą się oddalić od Jezusa – "a więc wyrzucić z Kościoła" - nawet gdy przyjdzie im się zmierzyć ze zgorszeniem, z grzechami tworzących Kościół ludzi. Owszem widzą Jezusa poprzez wiarę apostołów, ale nie tracą Jezusa z oczu również wtedy, gdy zamiast cnót dostrzegają ich winy i wady. Dlaczego? Bo to, co łączy ich z Kościołem, a więc z ich domem, to przede wszystkim miłość do Jezusa.

Takiego spojrzenia na Kościół pragnie nas nauczyć Jezus w dzisiejszej Ewangelii. Po raz kolejny podkreśla, że to On jest fundamentem w Kościele i na takim fundamencie mamy budować naszą wiarę, w przeciwnym razie wszystko prędzej czy później się zawali.

Warto zapytać siebie:

  • Dlaczego może istnieć tylko jeden Kościół?
  • Dlaczego Bóg chce Kościoła?
  • Co to znaczy, że Kościół jest jeden, święty, powszechny i apostolski?


Módl się!

Boże, w Opatrzności swojej postanowiłeś rozszerzyć królestwo Chrystusa na całym świecie i wszystkim ludziom dać uczestnictwo w zbawczym odkupieniu. Spraw prosimy, aby Twój Kościół powszechny, jako sakrament zbawienia, ukazywał i urzeczywistniał tajemnicę miłości Twojej do ludzi. Niech Kościół Twój stale się odnawia, uświęca i umacnia. Niech rozwija się w nim i trwa do końca nienaruszona wiara, świętość obyczajów, wzajemna miłość i prawdziwa pobożność. Jak nieustannie karmisz go słowem i ciałem Twojego Syna, tak nie przestań kierować nim troskliwie, aby ożywiony duchem ewangelicznym i apostolskim - pociągał wszystkich do Ciebie i prowadził do jedności w Twojej służbie. Przez Chrystusa. Pana naszego. Amen.


Żyj Słowem!

W swojej codziennej rozmowie z Bogiem, pamiętaj, aby modlić się za Kościół, który jest twoim domem.

diakon Mateusz Cerkowniak

fot. jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11453800

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu