Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Adwent

II Niedziela Adwentu - 05.12.2021

2021-12-03

News

Wielu osobom Adwent kojarzy się z czuwaniem (gr. gregoreo - "czuwać"). To czuwanie ma nas dobrze przygotować nie tylko na Uroczystość Narodzenia Pańskiego (25 grudnia), lecz również na moment paruzji, czyli na powtórne przyjście Chrystusa na końcu czasów. Adwent kojarzy się także z wezwaniem do nawrócenia.



Czytaj!
Łk 3,1-6

Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza skierowane zostało słowo Boże do Jana, syna Zachariasza, na pustyni.

Obchodził więc całą okolicę nad Jordanem i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów, jak jest napisane w księdze mów proroka Izajasza: „Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego; każda dolina niech będzie wypełniona, każda góra i pagórek zrównane, drogi kręte niech staną się prostymi, a wyboiste drogami gładkimi. I wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże”.


Rozważ!

W trzeciej Ewangelii nie znajdziemy imienia jej autora. Jednak według starożytnej tradycji był nim św. Łukasz. Nie należał on do grona apostołów, a nawet nie był osobą powszechnie znaną w pierwotnym Kościele. Mało tego, jako jedyny z autorów Nowego Testamentu nie był Żydem. Św. Łukaszowi przypisuje się autorstwo trzeciej Ewangelii oraz Dziejów Apostolskich. Z Listów św. Pawła dowiadujemy się, że św. Łukasz był lekarzem oraz umiłowanym współpracownikiem św. Pawła (zob. Kol 4,14; 2Tm 4,11; Flm 24). A skoro był lekarzem, to musiał być osobą sumienną i dokładną. I to jest prawda. Św. Łukasz pisał bardzo starannie, a we wstępie do Ewangelii zanotował: „Postanowiłem więc i ja zbadać DOKŁADNIE wszystko od pierwszych chwil i opisać ci PO KOLEI, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono”. O tej dokładności św. Łukasza świadczą również pierwsze wersety 3. rozdziału jego dzieła. Autor natchniony - opisując początek działalności św. Jana Chrzciciela - odwołał się do wielu wydarzeń historycznych: „Było to w piętnastym roku rządów Tyberiusza Cezara. Gdy Poncjusz Piłat był namiestnikiem Judei, Herod tetrarchą Galilei, brat jego Filip tetrarchą Iturei i kraju Trachonu, Lizaniasz tetrarchą Abileny; za najwyższych kapłanów Annasza i Kajfasza” (Łk 3,1-2a).

Św. Łukasz - po dokładnym nakreśleniu kontekstu historycznego - zanotował, że miejscem rozpoczęcia publicznej działalności św. Jana Chrzciciela była Pustynia Judzka. W teologii biblijnej motyw pustyni wiąże się przede wszystkim z czterdziestoletnią wędrówką ludu wybranego do Ziemi Obiecanej. Pustynia była miejscem, w którym JHWH wielokrotnie próbował Izraelitów, aby zbadać, co kryje się w ich sercu. Takimi momentami próby były m.in.: przeszkoda w postaci Morza Sitowia, brak wody i pożywienia, jadowite węże oraz pokusy zachęcające do bałwochwalstwa. Ale pustynia była również miejscem manifestacji Bożej obecności i łaskawości (m.in. przejście przez Morze Sitowia, wyprowadzenie wody ze skały, dar manny i przepiórek oraz ocalenie od plagi węży).

Św. Jan Chrzciciel wzywał ludzi do nawrócenia (gr. metanoia; hebr. szub). Nawrócenie polega na zerwaniu z grzechem oraz na zmianie sposobu myślenia. Ks. Biskup Andrzej Czaja często powtarza nam, kapłanom: „Nie po swojemu, ale po Bożemu!” Chodzi zatem o odejście od własnego, czysto ludzkiego sposoby myślenia oraz o to, by patrzeć na swoje życie i otaczający świat oczami Boga. Prawdziwie nawrócony człowiek wydaje „owoce nawrócenia”: „Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia, albo z ostu figi? Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a złe drzewo wydaje złe owoce. Nie może dobre drzewo wydać złych owoców, ani złe drzewo wydać dobrych owoców. Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, będzie wycięte i w ogień wrzucone. A więc: poznacie ich po ich owocach” (Mt 7,15-20).

W języku polskim występuje związek frazeologiczny: „głos wołającego na puszczy”. Ma on podstawy biblijne. W starszych przekładach Biblii (np. Jakuba Wujka) pojawia się słowo „puszcza”, które w języku staropolskim oznaczało puste miejsce, pustkowie, pustynię. Współcześnie słowo „puszcza” dotyczy miejsca niezamieszkałego przez ludzi, ale pełnego drzew i różnego rodzaju zwierząt. Nic więc dziwnego, że w najnowszych przekładach Biblii „puszczę” zamieniono na „pustynię”. Ten związek frazeologiczny dotyczy słów, które są lekceważone i pozostają bez oddźwięku. Niech nie zalicza się do nich apel św. Jana Chrzciciela o nawrócenie.

Zastanów się:

  • czy swoje codzienne obowiązki wykonujesz sumiennie i dokładnie?
  • czy każdego dnia podejmujesz trud nawracania się?
  • czy dostrzegasz w swoim życiu „owoce nawrócenia”?


Módl się!

Duchu Święty Boże, miłości przedwieczna Ojca i Syna!

Racz zesłać mi owoc miłości, abym Cię godnie ukochał(a), a braci ze względu na Ciebie;
radości, abym się świętą pociechą napełniał(a);
pokoju, dla zupełnego duszy mej ukojenia;
owoc cierpliwości, do cierpliwego znoszenia wszystkich Boskich doświadczeń.

Udziel mi gorliwościw pracy i w służbie Bożej;
dobroci, która by mnie czyniła miłym(ą) dla wszystkich;
mądrości, abym umiał(a) unikać grzechów i innym dobrze radzi(a);
łagodności, abym z pokorą wszelkie zło od bliźnich moich przyjmował(a).

Ześlij mi owoc wiary, abym mocno wierzył(a) Słowu Bożemu;
skromności, abym się przykładnie we wszystkim zachowywał(a);
wstrzemięźliwości i czystości, abym zachował(a) ciało w świętości, jaka należy się Twemu przybytkowi.

Spraw, abym zachowując serce czyste zasłużył(a) oglądać Cię w niebie i cieszyć się z Tobą na wieki. Amen.

https://dolinamodlitwy.pl/modlitwa-o-12-owocow-ducha-swietego/


Żyj słowem!

Św. Jan Chrzciciel odważnie wypełniał swoją misję. Zastanów się, w jaki sposób Ty możesz świadczyć o Jezusie we współczesnym świecie. Odwagi!

ks. Łukasz Florczyk

fot. Pustynia judzka jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11450402

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu