Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Wielki Post

Środa Popielcowa 02.03.2022

2022-03-01

News

Jałmużna. Modlitwa. Post. Przyjmując dziś znak popiołu i podejmując wskazane przez Chrystusa uczynki, idźmy za Nim Drogą Krzyżową, bo w uniżeniu Chrystusa, w Jego cierpieniu, męce i śmierci, a przede wszystkim w Jego żywym Słowie jest nasze nawrócenie, ocalenie i zbawienie.


CZYTAJ!
Mt 6,1-6.16-18

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Strzeżcie się, żebyście uczynków pobożnych nie wykonywali przed ludźmi po to, aby was widzieli; inaczej bowiem nie będziecie mieli nagrody u Ojca waszego, który jest w niebie.

Kiedy więc dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą, jak obłudnicy czynią w synagogach i na ulicach, aby ich ludzie chwalili. Zaprawdę, powiadam wam: ci otrzymali już swoją nagrodę. Kiedy zaś ty dajesz jałmużnę, niech nie wie lewa twoja ręka, co czyni prawa, aby twoja jałmużna pozostała w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Gdy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy. Oni to lubią w synagogach i na rogach ulic wystawać i modlić się, żeby się ludziom pokazać. Zaprawdę, powiadam wam: otrzymali już swoją nagrodę. Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie.

Kiedy pościcie, nie bądźcie posępni jak obłudnicy. Przybierają oni wygląd ponury, aby pokazać ludziom, że poszczą. Zaprawdę, powiadam wam, już odebrali swoją nagrodę. Ty zaś, gdy pościsz, namaść sobie głowę i obmyj twarz, aby nie ludziom pokazać, że pościsz, ale Ojcu twemu, który jest w ukryciu. A Ojciec twój, który widzi w ukryciu, odda tobie».


ROZWAŻ!

Słowa dzisiejszej Ewangelii bardzo pięknie przed laty rozważył śp. ks. Zygmunt Długajczyk, jeden z niezwykłych duszpasterzy śląskich, który podejmując się rozważania Słowa Bożego czynił swoją homilię prawdziwym wydarzeniem.

W odniesieniu do danego nam daru Słowa Bożego nauczał tak: „Ewangelia dzisiejszego dnia ukazuje nam bardzo konkretne środki dla wyrównania tych smutnych spraw naszego życia, jakimi są nasze osobiste grzechy. Jałmużna, modlitwa i post. Czynienie dobra, więź serca i duszy z Bogiem, przezwyciężanie siebie, to jest ten ciężar pokuty, który trzeba włożyć, niby krzyż, na siebie i iść z tym ciężarem za cierpiącym Chrystusem.

Kiedy (…) dajesz jałmużnę, nie trąb przed sobą (Mt 6,2). Święty Jan w księdze Apokalipsy powiada, że do wieczności idą za człowiekiem tylko jego czyny. Błogosławieni, którzy w Panu umierają (…), albowiem ich czyny idą za nimi (Ap 14,13). Dobre czyny, czyli to, co jest owocem serca człowieka, to, co Chrystus nazywa jałmużną, a więc to, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych (Mt 23,40), to jest równoważenie zła, to jest wyrównywanie swoich osobistych grzechów i to jest pokuta za nie. Powiada Pismo Święte, że jałmużna zakrywa wiele grzechów przed obliczem sprawiedliwości Bożej (por. Tb 12,9; 1 P 4,8). Jałmużna to jest każde dobro i każda pomoc wyświadczona człowiekowi bratu. I to nie może być byle co, i to nie może być byle jak, bo to – chociaż wyświadczone człowiekowi – przecież idzie do Boga! Bo: cokolwiek uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście! (Mt 23,40).

Kiedy się modlicie, nie bądźcie jak obłudnicy! (Mt 6,5). Każda dobra modlitwa jest praktycznym wypełnieniem pierwszego Bożego przykazania: Ja jestem Pan, Bóg twój (…) nie będziesz miał bogów cudzych przede mną! (Wj 20,2-3). Modlitwa jest jakby intronizacją Boga w sercu człowieka. Jest wprowadzeniem Go na pierwsze miejsce w nasze myślenie, w nasze pragnienia i w nasze działanie. Przecież tak często to pierwsze miejsce, które się w naszym życiu Bogu należy – tak często to miejsce jest zajęte przez wiele innych spraw. Opanowuje człowieka pieniądz, przyzwyczajenie do wygody, słabości i nałogi, a wśród nich także i alkoholizm, rządzi człowiekiem egoizm. Dla Pana Boga są tylko wielkie święta, a zwykłe niedziele już nie, dla Pana Boga jest jakiś mały margines czasu. Codzienny kontakt myśli i serca z Nim – to już za wiele. Poszanowanie postu piątkowego, uszanowanie czasu Adwentu i Wielkiego Postu – o to coraz trudniej, bo Bóg już został usunięty z tronu w sercu człowieka. A modlitwa to bezwzględne wyrzucanie obcych bogów i burzenie ich ołtarzy. I to taka modlitwa, która upokorzy moja wolę, podda ją woli Ojca. Taka modlitwa, która podobna jest do tej Chrystusowej z Ogrójca, kiedy leżąc w prochu ziemi Getsemani wołał: Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Wszakże nie jako Ja chcę, ale jako Ty! (Mt 26,39). Wszakże nie jako ja chcę, ale jako Ty! To jest ta właściwa modlitwa – módl się do Ojca w ukryciu – tak jak On w ukryciu nocy w Getsemani, kiedy wszyscy spali i słyszał tylko Ojciec. To jest modlitwa, to jest codzienna intronizacja Boga w sercu. Jam jest Pan, Bóg twój! (Wj 20,2).

A kiedy pościcie nie bądźcie smutni! (Mt 6,16). Takie modne stały się dziś głodówki. Strajk głodowy, aby odnieść zwycięstwo, aby uznane zostały czyjeś racje, aby górę wzięło czyjeś zdanie. A zwycięstwo musi odnieść najpierw człowiek nad samym sobą. Postem musi przezwyciężyć samego siebie. A post, to każde wyrzeczenie – nie tylko i nie przede wszystkim o pokarm chodzi. To jest każde wyrzeczenie i każde zaparcie się siebie – i taki post jest ochroną przed grzechem i ochroną przed zejściem z prawdziwej drogi. Taki post nie może być smutny, bo on wzbudza radość w człowieku, któremu udało się wyrwać ze zła. Taki post zyskuje Boże upodobanie”.

(Zygmunt Długajczyk, Pasterz i przewodnik, Ruda Śląska-Halemba – Gliwice 2010, s. 30-32).

Warto zapytać:

  • Czy określiliśmy już nasze postanowienie wielkopostne?
  • Czy nasze postanowienie będzie dotyczyć jałmużny, modlitwy i postu?
  • Czy mamy świadomość, że obecnym czasie wojny na Ukrainie możemy zrealizować i powiązać wszystkie trzy wymiary w jedno świadectwo miłości?


MÓDL SIĘ!

Dłoni Boża, przebita gwoździem,
przemów za mną, wskrześ mnie z nicości,
aby oczy ślepe mogły dojrzeć
świat wyzwolony od zbrodni.

Dłoni Boża z krwią zastygłą w ciszy,
otwórz drogę ku prawdzie Twojej,
aby człowiek głuchy usłyszał
psalm miłości i poznał bojaźń.

Chwilo śmierci gorzka i święta,
weź za rękę zbłąkanego człowieka,
aby drogę zobaczył jedną
świat trędowaty od grzechu.


ŻYJ SŁOWEM!

Pan Jezus zna nasze intencje, poznaje oblicze naszego serca i widzi nasze działanie. Otwórz konkretnie umysł, serce i ręce dla naszych sióstr i braci, którzy dziś tak bardzo cierpią.

ks. Franciszek Koenig

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abrahama, Mojżesza, Jakuba, Józefa, Samuela, Dawida, Eliasza, Jeremiasza, Hioba wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11439998

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu