Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość NSPJ - 24.06.2022

2022-05-20

News

Uroczystość Serca Pana Jezusa budzi najdelikatniejsze struny naszych emocji – naszego serca [właśnie], bo serce to przede wszystkim symbol naszego wnętrza – sumienia – wewnętrznego sanktuarium, danego nam przez Boga. To najskrytsze sanktuarium, w godzinie Męki, zostało otwarte „dla nas”- otwarte SERCE JEZUSA, z którego wypłynęły Krew i Woda. Oto prawdziwy początek Eucharystii – Ofiary „za nas”.




Czytaj!
Łk 15,3-7 (BP)

Jezus opowiedział przypowieść: "Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie szuka tej zagubionej, aż ją znajdzie? A kiedy ją znajdzie, bierze ją z radością na ramiona. Po powrocie do domu, zwołuje przyjaciół i sąsiadów i mówi im: <Cieszcie się ze mną, bo znalazłem moją zaginioną owcę>. Mówię wam: Większa będzie radość w niebie z jednego grzesznika, który się nawraca, niż dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia".


Rozważ!

Dobry Pasterz, zaleca nam dzisiaj: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”. O kim mówi? Kim jest ta owieczka zagubiona?

No, wiesz dobrze, Bracie i Siostro! Chodzi o Ciebie i mnie, o każdego z nas. Tak bardzo jesteśmy dziś pogubieni/rozbici/wystraszeni, coraz więcej – wokół nas i wśród nas tych, którzy żyją tak, jakby Boga nie było.

Najświętsze Serce Boleje – jakby na nowo otwiera się Rana i wypływa Krew i Woda, stąd drugie zdanie – apel Dobrego Pasterza: „Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z 99 sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawróceni”.

Mamy zatem na dziś dwa zadania:

  • dziękczynienie za wiarę (za trwanie przy wierze);
  • [i] wezwanie do nawrócenia – i ewangelizacji.

Lubię czytać felietony ks. Jerzego Szymika z Gościa Niedzielnego. Ks. prof. Szymik to znany teolog i poeta – człowiek bardzo wrażliwy, kapłan wg serca Bożego, czciciel Pani Uśmiechniętej z Pszowa.

W majowym felietonie pisał o niedzieli – o świętowaniu „dnia Pańskiego”. Przywołał tam wiersz Adama Zagajewskiego (+2021), który mu się nie spodobał. Niedziela okazała się dla tego poety „udręką”. Pisał wręcz: (…) Bóg jest gdzie indziej, gdzie indziej.

My nic nie wiemy. Żyjemy w ciemności.

Bóg jest gdzie indziej, gdzie indziej.

Zabolało to i mnie: Jak to, „gdzie indziej” – nie tu w kościele, nie w Eucharystii, nie w dniu Pańskim?

Jezus uczył: tam skarb twój, gdzie serce twoje(Mt 6,21).

Gdzie, jeśli nie tu w kościele – podczas Eucharystii – bije serca Kościoła – Serce Jezusa?

Na szczęście ks. Jerzy zmodyfikował ten wiersz – a właściwie napisał nowy wiersz „na tamtym” (zob. GN 19/2022, 74). Brzmi on teraz tak:

Proszę, idźcie do kościoła

w każdą niedzielę, o jedenastej

lub dwunastej, w czystych koszulach,

w starannie wyprasowanych sukienkach.

Idźcie do kościoła, tam czeka na was.

Chrystus. Jego Słowo, Ciało i Krew.

Będzie do was mówił ustami kapłana,

grzesznego jak wy, o tym, jak zachować

wiarę, nadzieję i miłość w życiu i w śmierci.

Bóg jest właśnie tu, jest w kościele.

Wiemy niewiele, ale to, co wiedzieć należy. Żyjemy

w jasności.


Bóg jest tu, jest w Kościele. Tutaj bije JEGO SERCE – Boskie SERCE!

Cor ad cor loquitur„Serce przemawia do serca” – to wyrażenie św. Augustyna, które w pierwotnym znaczeniu odnosiło się do relacji Boga i człowieka, ale może się także odnosić do człowieka wierzącego, który mówi do innego człowieka – daje świadectwo o swojej wierze.

Kiedy zatem idziesz w niedzielę do kościoła, to przemawiasz [nawet bez słów] do serca swoich dzieci, wnuków, krewnych, sąsiadów... „Serce przemawia [wtedy] do serca”, czyli twoje słowa/gesty/świadectwo wychodzą z wnętrza i szukają drugiego wnętrza.

To jest podstawowy temat nauczania Biskupa Hippony – św. Augustyna („Człowieku wróć do swojego wnętrza, tam spotkasz Boga”). Jest to również temat przewodni 7 rozdz. Drugiego Listu do Koryntian, gdzie Apostoł Paweł pisze o radości z nawrócenia Koryntian (zob. 2 Kor 7,1-16).

Możemy odwołać się także do naszego doświadczenia słuchaczy[np. niedzielnych homilii]: są rzeczy, których słuchamy, ponieważ czujemy, że mają jakieś znaczenie [dotykają serca – wnętrza], i nawet gdy jesteśmy zmęczeni czy mało skupieni, staramy się słuchać, bo to nas dotyczy – „dotyka serca” lub „że to działa”, jak mówią młodzi.

Kiedy tak jest, że „serce przemawia do serca”?

Słuchasz z uwagą, przysłuchujesz się z zainteresowaniem, gdyż osoba mówi coś, co jest komunikatywne [zrozumiałe, ciekawe, dotyka serca] – idzie z jej wnętrza do mojego. Właśnie „z serce - do serca”! Wtedy zmienia się jakość mojego słuchania, nie muszę się wysilać, aby słuchać, słowa do mnie docierają, wchodzą do mego serca jako przesłanie (orędzie).

Tak mówił JEZUS – mówił z mocą – przemawiał tak, jak nikt inny! ON głosił: „Cieszcie się…, bo znalazłem owcę, która mi zginęła” oraz (…) w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca…

JEZUS mówi do serca: „Wiesz co sprawia mi największą radość?: 1) zależy mi na tobie – ale też na każdym, który się pogubił; 2) każdy może dostać się do nieba, jeśli się nawróci – zmieni swoje życie”!

Co to oznacza dla nas? 1) Mamy cieszyć się [wraz Jezusem], kiedy ktoś wraca do kościoła – do sakramentów („Iluż ostatnio wróciło miesiącach/a nawet latach do spowiedzi – do niedzielnej Mszy św”); 2) Mamy cieszyć się, że możemy w tym procesie nawracania się [nas i innych] uczestniczyć – możemy świadczyć/ewangelizować. Kiedy słyszymy takie orędzie, to wtedy i my winniśmy mówić „z serca do serca”. Stajemy się wtedy jak ON, pokornego serca.

Jesteśmy podobni do samego Boga, kiedy – wg proroka Ezechiela – „szukamy owiec i [mamy] o nie pieczę”. Kiedy jak dobry pasterz możemy powiedzieć: „Zagubioną odszukam, zabłąkaną sprowadzę, skaleczoną opatrzę, chorą umocnię, a tłustą i mocną będę ochraniał. Będę pasł sprawiedliwie”. Oto piękny obraz zatroskania o każdego brata i siostrę.

Taki jest nasz Bóg: ON wciąż się o nas troszczy, gotów jest dla nas na największe poświęcenie „aż do końca” („Tak bardzo Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, lecz miał życie wieczne” – J 3,16).

Oto „Serce [Boga] przemawia do [naszego] serca”!

Podobnie Apostoł Paweł pisze do kościoła w Rzymie: „Bracia: Miłość Boża rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany…”. Każdy z nas otrzymał dar Ducha Świętego, zdolny jest do kochania, do dawania świadectwa, do czynienia dobra – każdy też jest zdolny do takiego przemawiania „z serca do serca”.

A zatem: Nie bójmy się czynić dobra! Nie bójmy świadczyć, nie bój się przemawiać „z serca do serca”! Św. Jan Paweł II mówił tak do młodych. W Częstochowie i na Westerplatte: „Musicie od siebie wymagać, nawet gdyby inni od was nie wymagali”, i mówił też: „Musicie być m o c n i, mocą wiary…, mocą miłości…” - i to jest właśnie: „serce [które] przemawia do serca”!


Módl się!

Panie, Ty natchnąłeś swoich uczniów - Pawła i Augustyna - by przemawiali "z serca do serca". Apostoł Narodów przekonywał "pozostajecie w sercach naszych na wspólną śmierć i wspólne z nami życie" (2 Kor 7,3), a Biskup Hippony wyznał: "Oprócz prawdy, w człowieku wewnętrznym kryje się następnie zdolność miłowania, która jak siła ciążenia wynosi go ponad niego samego, pociąga do innych, a zwłaszcza do Innego" (Wyz. II,2). Owa "siła ciążenia", która towarzyszyła Twoim uczniom, wskazuje na to wołanie "z wnętrza do wnętrza - z serca do serca", i wystarczy pozwolić jej wynurzyć się, płynąć, działać. Ostatecznym celem wewnętrznego - serdecznego nurtu każdej modlitwy jesteś Ty Sam. Ucz nas proszę, byśmy jak Ty byli "cisi i pokornego serca" w medytacji, modlitwie i działaniu. Amen.


Żyj Słowem!

Rozważ w rytmie lectio divina dwa teksty: św. Pawła - 2 Kor 7,1-4 i św. Augustyna - Wyznania II,2. Podziel się owocami tej medytacji ze swoimi bliskimi!

ks. Jan Kochel

fot. Cor Jesu Sacratissmum - Santa Igreja

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11454000

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu