Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta maryjne

Uroczystość Bożej Rodzicielki - 01.01.2016

2012-12-28

News

Wchodzimy w nowy czas ze świadomością potrzeby odnowy naszego życia. Z jednaj strony Rok Miłosierdzia, z drugiej mnożą się prześladowania chrześcijan, którzy coraz bardziej stają się "znakiem sprzeciwu" dla otaczającego nas świata. Co przyniesie nam Nowy Rok?




CZYTAJ!
Łk 2,16-21 (BP)

[Pasterze] poszli szybko i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. A gdy Je zobaczyli, opowiadali, co im zostało objawione o tym Chłopcu. Wszyscy, którzy to usłyszeli, dziwili się temu, co pasterze im mówili.

A Maryja zachowywała wszystkie te słowa i rozważała je w swoim sercu.
Pasterze wrócili, chwaląc i wysławiając Boga za wszystko, co usłyszeli i zobaczyli, zgodnie z tym co im zostało oznajmione.

Gdy minęło osiem dni, obrzezano Chłopca i nadano Mu imię Jezus, którym nazwał Go anioł, jeszcze przed Jego poczęciem.


ROZWAŻ!

W kontekście nowych wyzwań potrzeba nam medytacyjnej postawy Maryi. Łukasz dwa razy przytacza krótkie streszczenia: [Maryja] zachowywała wszystkie te sprawy (słowa) i rozważała je w sercu (2,19.51).

Szczegóły z historii dzieciństwa trzeci ewangelista zaczerpnął z opowiadań "naocznych świadków i sług słowa" (Łk 1,2). Czy w tym gronie była również Matka Jezusa? Czy może pierwsi chrześcijanie, którzy przechowywali Jej wspomnienia?

Maryja w tych pierwotnych relacjach (opowiadaniach) jest matką, która rodzi Jezusa, owija Go w pieluszki ("dwa delikatne kawałki płótna") i kładzie w żłobie. Najzwyczajniej w świecie pełni rolę matki, która opiekuje się i troszczy o swego Pierworodnego. Zapewne dopiero później poddała wszystko pogłębionej refleksji (lectio divina): przypomina sobie, utrwala w pamięci, przywołując z uśmiechem wspominała, odtwarzała słowa, dźwięki, porównując zachowywała wszystko co się wydarzyło – rozważała w sercu.

Boża Rodzicielka jest Matką Słowa, Wychowawczynią i Przewodniczką na drogach wiary.

Pilnie rozważ i uczy jak nie przeoczyć ważnych spraw, dokonujących się wokół nas, jak poddawać je pogłębionej refleksji – refleksji w świetle słowa Bożego.

Warto na Jej wzór zapytać: Co Bóg chce nam powiedzieć u początku Nowego Roku w świetle opowiadania ewangelicznego? Czego uczy nas postawa Matki i Wychowawczyni? Co "zachowaliśmy w sercu"? Co jest dla nas ważne - najważniejsze?

Ewangelia chce przestrzec, upomnieć, wyrwać z obojętności – z życia byle jakiego, bez Boga i Jego przykazań?

Św. Łukasz podkreśla: A Maryja zachowywała wszystkie te sprawy (dosł. słowa) i rozważała je w swoim sercu (2,19). Analogiczny fragment pojawi się pod koniec rozdziału: A Jego Matka zachowywała wszystkie te sprawy (słowa) w swoim sercu (2,51).

O jakie sprawy / słowa chodzi?

W życiu Maryi wypełnieniają się prorocze słów Anioła ze sceny Zwiastowania:

- [Ona] prosta dziewczyna zostaje Matką Boga,

- staje się to za sprawą Ducha Świętego,

- rodzi, jak każda matka, ale Jej Dziecko jest Synem Boga Najwyższego.

Ewangelista użył tu słowa gr. symballo ("rozważać coś, naradzać się nad czymś, dyskutować"), które odnosi się do dynamicznej, wewnętrznej walki, ścierania się poglądów - myśli, pytań i odpowiedzi, rodzących się z medytacji nad słowem - wydarzeniem - faktem (NKB NT III/1, 174). Maryja rozważała w duchu (sercu) treść tego, co sama widziała i słyszała. Ona poddaje modlitewnej refleksji wydarzenia zapowiedziane przez proroków i anioła, które wypełniły się w Jej życiu. Oddaje się lectio divina Bożych Pism, przykłada się do tego wytrwale, gdyż drugi czasownik gr. syntereo nadaje tej czynności sens stałego przechowywania w pamięci, strzeżenia przed zniekształceniem i zapomnieniem oraz przechowywania razem (w tradycji). Ona zatem jak Matka strzeże i przechowuje depozyt ("sprawę Jezusa") złożonego "pod Jej sercem". 

Św. Paweł dopowie, że my wszyscy – przez wiarę i sakramenty - mamy udział w tych wydarzeniach: Gdy nadeszła pełnia czasu, zesłał Bóg Syna swego, zrodzonego z niewiasty (…), byśmy mogli otrzymać przybrane synostwo. Na dowód tego, że jesteśmy synami, Bóg zesłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła ‘Abba,Ojcze!’ A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem (…) dziedzicem z woli Bożej (Ga 4,4-7).

Takie dziedzictwo zobowiązuje! Domaga się wiary – zaufania z naszej strony.

Chcielibyśmy jednak zapytać Maryję, co się działo w jej sercu, jak przyjmowała wszystkie te wydarzenia? Jak odczytywać wolę Bożą w swoim własnym życiu?

Od razu warto zauważyć, że choć Matka pojawia się na pierwszym planie wydarzeń, to w centrum dziejów jest Jej Syn - Jezus Chrystus. Ona - w swoim macierzyństwie - uświadamia sobie, że od tej chwili winna usunąć się w cień, uczyć się czynić wszystko dla...

Oto ja Służebnica…, niech mi się stanie według Twego słowa - wyznaje i powtarza. Maryja przyjmuje postawę służebną wobec Syna, wobec Kościoła, wobec bliźniego.

Oto podstawowe wyzwanie dla każdego chrześcijanina - być sługą Słowa!

W kulminacyjnym momencie historii zbawienia („gdy nadeszła pełnia czasu”) Maryja jest obecna jako Matka, która służy – służy wszystkim tym, którzy z krzyża zostali Jej powierzeni: „Oto syn twój”- ja, ty, każdy z nas.

Łukasz nie przedstawia Maryi pod krzyżem (jak św. Jan), pozwala nam jednak zrozumieć, że Maryja – przez swoje „tak” – „oto Ja Służebnica” - stale otwiera swoje ramiona i otrzymuje w Kościele macierzyńską rolę wobec swoich nowych synów i córek.

Tak jest i dzisiaj! Mamy Matkę, która się nami opiekuje.

Ona nie może zmienić biegu historii, ale stale jest w niej obecna. I dziś boleje i płacze z ofiarami różnych tragedii, z prześladowanymi Jej dziećmi w różnych zakątkach ziemi, jest solidarna z każdym naszym trudnym doświadczeniem.

I dziś staje pod krzyżem ludzkiego cierpienia, każdego trudnego doświadczenia. Odczytuje ich sens, rozważa w sercu i modli się z nami.

Inna postawa, którą warto naśladować pochodzi od prostych pasterzy - "ubogich ludu", którzy opowiadali o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu, a po spotkaniu i adoracji w Betlejem wrócili [do swoich] wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane (Łk 2,17.20).

Każdy, kto uwierzył, że Bóg "zamieszkał pośród nas" wezwany jest do głoszenia Jezusa - opowiadania Dobrej Nowiny o Nim (wezwany do ewangelizowania). Chrześcijanin nie może nie mówić o JEZUSIE! Musi o Nim świadczyć wobec innych, a zwłaszcza wobec tych, którzy od Niego odeszli, zagubili sens żywej wiary, oddalili się od wspólnoty Kościoła, nie praktykują swojej wiary, nie przyjmują sakramentów św., żyją tak jakby Boga nie było.

Oto kolejna postawa, którą warto naśladować - opowiadać i ewangelizować!

Na progu nowego roku pokorna Służebnica oraz prości pasterze pytają każde z nas:

  • Jak czytasz i rozważasz, jak modlisz się i trwasz wobec słowa Bożego - jak praktykujesz osobiste lectio divina?
  • Jak odczytujesz swoje sprawy w świetle słowa Bożego?
  • Jak przeżywasz ROK MIŁOSIERDZIA i wyzwanie do NOWEJ EWANGELIZACJI?

MÓDL SIĘ!

Maryjo, milkniemy wobec Twojej tajemnicy, wobec tego wszystkiego, co wewnętrznie przeżyłaś. Ty doświadczyłaś potęgi miłości Boga; doświadczyłaś Jej płacąc sobą, kiedy Twój Syn wydał się w nasze ręce i wymykał się z Twych rąk.  Doświadczyłaś na sobie naszych złości wobec Twojego Syna i miałaś zarazem udział w Jego dobroci i bezbronnym oddaniu się ludziom. Doświadczyłaś nieskończonej potęgi Jego miłości ku nam.  Wyjednaj nam, żebyśmy i my doświadczyć mogli potęgi miłości Chrystusa i na Twój wzór mieli udział w jej objawianiu się światu.  A kiedy przyjdzie nam zetknąć się z otchłanią ludzkiego cierpienia, naucz nas poddawać się oczyszczeniu, które Twój Syn w nas sprawia; naucz nas rezygnować z siebie, z własnych spraw, nadziei, projektów, żeby mogła objawić się miłość Boga do ludzi. Prosimy Cię, Matko Jezusa, uczyń nasze serca prostymi, pokornymi, cierpliwymi, oddanymi Bogu; uzdolnij nas do promieniowania synowskim przylgnięciem do woli Bożej, które przemienia świat

kard. C.M. Martini

ŻYJ SŁOWEM!

Co roku Papież pisze orędzie na Nowy Rok. W tym roku jest to mały traktat nt. pokoju. Co to znaczy? Dlaczego papieskie wołanie o pokój jest tak naglące? Módlmy się o pokój w nas, w naszych sercach, rodzinach, w naszej ojczyźnie i na całym świecie.

ks. Jan Kochel

fot. Matka Pokorna z Rud (diec. gliwicka).

Pozostałe tematy
Aktualności

Edukacja osób starszych

Ukazała się monografia Wprowadzenie do edukacji osób starszych. Edukacji osób w wieku senioralnym (geragogika) należy do jednej z subdyscyplin stosowanych (praktycznych) pedagogiki; zob. warto przeczytać/311

więcej

Ewangelia Jana - Biblia Impulsy

"Ewangelia według św. Jana to niezwykłe dzieło, w którym wiarygodna historia Jezusa z Nazaretu, zawierająca świadectwo o Jego słowach i czynach, objawia misterium Syna Bożego, Zbawiciela świata" - przekonuje ks. prof. H. Witczyk, członek Papieskiej Komisji Biblijnej. Polecamy kolejny tom serii Biblia Impulsy; zob. rec.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 6262296

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu