Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok C

III Niedziela zwykła - 27.01.2013

2013-01-21

News
W relacji św. Łukasza Jezus pierwsze słowa wypowiedział w rodzinnym mieście. Było to Jego kazanie prymicyjne - program nauczania: "ubogim głosić dobrą nowinę". Rodacy najpierw wysławiali swojego Nauczyciela, ale potem odrzucili: "Lekarzu, ulecz samego siebie!". Co robić jeśli nie chcą słuchać Ewangelii? Jak dziś skutecznie opowiadać o Jezusie Chrystusie? Jak przekonać do Niego? Na czym zatem powinna polegać (nowa) ewangelizacja?


CZYTAJ!
Łk 1,1-4; 4,14-21

Wielu już starało się ułożyć opowiadanie o zdarzeniach, które się dokonały pośród nas, tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa. Postanowiłem więc i ja zbadać dokładnie wszystko od pierwszych chwil i opisać ci po kolei, dostojny Teofilu, abyś się mógł przekonać o całkowitej pewności nauk, których ci udzielono [...].

Potem powrócił Jezus mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich. Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać. Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, natrafił na miejsce, gdzie było napisane:

Duch Pański spoczywa na Mnie,
ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie,
abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność,
a niewidomym przejrzenie;
abym uciśnionych odsyłał wolnymi,
abym obwoływał rok łaski od Pana.

Zwinąwszy księgę oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Nim utkwione. Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli».



ROZWAŻ!

Łukasz jako przedstawiciel drugiego lub trzeciego pokolenia chrześcijan musiał sam odpowiedzieć sobie na pytania: Jak skutecznie głosić Dobrą Nowinę? Jak naśladować Mistrza z Nazaretu? Czy odrzucenie, milczenie i gniew słuchaczy są wpisane w dzieło ewangelizacji?

Ewangelista, po uważnym wysłuchaniu świadków i sług słowa, postanowił zbadać "wszystko", "od początku", "dokładnie" i "po kolei", by następnie opowiedzieć i opisać "sprawę Jezusa" przedstawicielowi kolejnego pokolenia chrześcijan (Teofilowi), by "mógł się przekonać o całkowitej pewności nauk, których [mu] udzielono" (1,4). Tak postało dwutomowe dzieło (Ewangelia i Dzieje Apostolskie), które niektórzy nazywają "podręcznikiem dla ewangelizatorów".

Trzeci ewangelista wyszedł z założenia, że nie wolno się zrażać niepowodzeniami, trzeba odrzucić "pokusę nazaretańską": Jeśli Mistrzowi się nie udało w rodzinnym mieście, to tym bardziej nam! Głosiciel Ewangelii jak prorok przepowiada słowa Boga "w porę i nie w porę (...) z wielką cierpliwością" (2 Tm 4,2). Nie może nie głosić Dobrej Nowiny (1 Kor 9,16). Ewangelia nie przystosowuje się do osób, czasów i warunków, ale - na odwrót - to osoby, czasy i warunki muszą zmieniać się pod Jej przemożnym wpływem. Dobra Nowina jest niezmienna i odwieczna (Ga 1,7; Ap 14,6). To Ona zmienia człowieka i świat! Ewangelizator winien mieć świadomość mocy Słowa i konieczności przekazywania nie siebie, ale woli Bożej. Greckie słowo dei ("potrzeba, powinien, musi") wyraża ewangeliczną gotowość na wypełnianie planu Boga - ogłoszenie Ewangelii o królestwie Bożym (Łk 9,22; 13,33; 17,25; 22,37; 24,7.26.44). Pierwszy zaświadczył o tym Jezus: "Trzeba [muszę] (...) głosić Ewangelię o królestwie Bożym, bo na to zostałem posłany" (Łk 4,43). Ewangelizacji nie można więc odkładać na "jutro"; ona musi rozpocząć się "dziś": Dziś wypełniło się Pismo, które słyszeliście (4,21). Niezależnie od tego czy ktoś chce słuchać czy nie!

Jezus w dobrze znanym sobie domu modlitwy najpierw odczytał tekst proroka Izajasza (lectio), później - gdy "oczy wszystkich były w Nim utkwione" - rozważył odczytany tekst w swoim sercu i wskazał główne przesłanie: "Dziś wypełniło się pismo, które słyszeliście" (meditatio) - był też czas na uwielbienie i zachwyt nad słowem (oratio - contempalatio). Udało się zatem Jezusowi przeprowadzić zasadnicze etapy wspólnotowej lectio divina. Pozostał tylko etap najtrudniejszy: actio - "czyn, działanie, życie według słowa Bożego". Tutaj Mistrz napotkał na opór, wątpliwości i zdziwienie swoich rodaków. Słowa pełne wdzięku - łaski (gr. charis) dotarły jedynie do ich uszu, ale nie były w stanie przeniknąć do serca i wcielić się w życie.

Zgodnie z obietnicą proroka Izajasza "ewangelię" przepowiada się wszystkim ludziom, by zniewolonych czynić wolnymi oraz by ogłosić rok łaski od Pana (Iz 58,6; 61,2). Pominięty fragment mówi jeszcze o tym, by opatrywać rany serc złamanych (Iz 61,1). Prorockie obrazy zwracają uwagę na ludzi ubogich, zniewolonych, niewidomych. Dobra Nowina skierowana jest do tych, którym czego brak; ona zmienia całą rzeczywistość: „To co dawne, minęło, a oto [wszystko] stało się nowe” - przekonuje Apostoł (2 Kor 5,17). Tak więc ewangelizacja zawsze jest nowa - zawsze niesie nowość i radość, stąd warto zapytać:

  • Jak dziś głosić - jak nauczać - jak ewangelizować, by współczesny chrześcijanin "nabrał przekonania, że to, czego [go] nauczono jest prawdziwe" (tłum. ekumeniczne)?
  • Jak zachęcać do osobistej czy wspólnotowej medytacji nad słowem Bożym?
  • Co to znaczy, że "Kościół, jako głosiciel Ewangelii, zaczyna swe dzieło od ewangelizowania samego siebie" (EN 15)?
  • Jak wzbudzić dziś szacunek do Ewangelii - do głosicieli - do Kościoła; sam Jezus przecież przestrzegał: "Kto wami gardzi, Mną gardzi" (Łk 10, 16)?


MÓDL SIĘ!

Panie Jezu, Duch Pański namaścił Ciebie, byś głosił Ewangelię ubogim i zagubionym. TY jesteś Pierwszym Nauczycielem i Ewangelizatorem. Ty posyłałeś Apostołów i nadal posyłasz nowych głosicieli Dobrej Nowiny. Jej szczytem i centrum jest zwiastowanie zbawienia, wielkiego daru Boga, który "należy uważać nie tylko za uwolnienie od wszystkiego, co człowieka uciska, ale przede wszystkim za wyzwolenie go od grzechu i od Złego, wiążące się z radością, jakiej ktoś zażywa, gdy poznaje Boga i jest przez Niego poznawany" (EN 9). Prosimy, rozpal w nas - na nowo - żar i gorliwość, wskaż nowe sposoby i metody przekazu, byśmy potrafili dotrzeć do tych, którzy dzisiaj są ubodzy, uwięzieni i niewidomi na piękno Ewangelii. Niech wypełni się radosne orędzie: "Oto czynię wszystko nowe!" (Ap 21,5; 2 Kor 5,17; Ga 6,15). 


ŻYJ SŁOWEM!

Metodologia pastoralna wskazuje na kilka zasad skuteczności nowej ewangelizacji: 1) zasada tożsamości nauczyciela wiary ze świadectwem osobistego życia, 2) zasada głębokiej współzależności formacji duchowej z intelektualną, 3) zasada wyższości środków nadprzyrodzonych nad środkami czysto ludzkimi, 4) zasada ewangelicznego wzrostu, 5) zasada traktowania środków społecznego przekazu jako integralnego elementu kwestii antropologicznej, 6) zasada wzmożonego dialogu z "nieznającymi Boga" (B. Drożdz). Warto dodać: 7) zasadę inicjowania ewangelizacji wśród swoich, najbliższych, ochrzczonych..., a nade wszystko rozpoczynania od samego siebie (od nawrócenia).

ks. Jan Kochel

fot. jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11454054

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu