Rozważania niedzielne: Wielkanoc
V Niedziela Wielkanocna - 03.05.2026
2026-05-01
Okres wielkanocny obfituje w radość i nadzieję płynącą z orędzia Zmartwychwstałego Pana. ON objawia swoim uczniom tajemnicę życia w Trójcy Świętej: "Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie". Przekonuje też: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie". Nie ma innej możliwości poznania i zbawienia.
Czytaj!
J 14,1-12 (BŚP)
1Niech wasze serce się nie trwożą. Wierzycie w Boga i we Mnie wierzcie. 2W domu mego Ojca jest wiele mieszkań; gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Teraz idę tam, aby przecież przygotować wam miejsce. 3A jeśli pójdę i przygotuję wam miejsce, to znowu powrócę i zabiorę was do siebie, abyście byli tam, gdzie Ja jestem. 4A znacie drogę tam, dokąd idę». 5Na co rzekł Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?» 6Jezus mu odpowiedział: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. 7Jeśli Mnie poznaliście, będziecie również znać mojego Ojca. Wy zresztą już Go znacie, a nawet ujrzeliście». 8Wtedy Filip poprosił: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy». 9Jezus mu odparł: «Filipie! Jeszcze Mnie nie znasz, mimo że tak długo jestem z wami? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także Ojca. Dlaczego więc prosisz: "Pokaż nam Ojca?" 10Czyżbyś nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów, które mówię do was, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który jest we Mnie, dokonuje swoich dzieł. 11Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, to przynajmniej wierzcie ze względu na dzieła. 12Uroczyście zapewniam was: Kto wierzy we Mnie, będzie dokonywał takich samych dzieł, jakie Ja czynię, a nawet dokona większych od nich, ponieważ Ja odchodzę do Ojca. 13O co tylko poprosicie w moje imię, spełnię to, aby Ojciec został uwielbiony w Synu. 14 Jeśli o coś poprosić w imię moje, Ja to spełnię.
Rozważ!
Mowa Jezusa wypowiedziana przy Ostatniej Wieczerzy o "poznaniu" Ojca była bardzo trudna dla uczniów; trudna jest też dla współczesnych wierzących. Ale czy może być inaczej? Poznanie Boga jest wchodzeniem w tajemnicę Życia Trójjedynego.
Katechizm dla dzieci uczy: "Jest tylko jeden Bóg - jeden Bóg w trzech Osobach. Bóg nie jest samotny, lecz istnieje jako wspólnota: Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty. Tę tajemnicę nazywamy Trójcą Świętą" (Youcat, 27).
Jezus objawia zatem drogę do poznania tej tajemnicy. "Dzięki Jezusowi wiemy, że bóg istnieje w trzech Osobach. Jezus Chrystus, będąc człowiekiem i Bogiem, rozmawiał z Bogiem, swoim Ojcem, i uczył o Nim swoich uczniów. Obiecał również przyjście Ducha Świętego, który jest Bogiem tak jak Ojciec i Syn" - dodaje katechizm.
"Wierzycie w Boga i we Mnie wierzcie" (14,1). Co to znaczy wierzyć w Boga? Jak poznać tajemnicę Boga? Odpowiedział nam sam JEZUS, kiedy wyznał: "Ja jestem drogą i prawdą, i życiem" (14,6). Nie możemy inaczej dojść do tej tajemnicy życia Boga, jak tylko poprzez Jezusa. ON po to stał się człowiekiem, żeby poprowadzić nas do Ojca i Ducha.
Apostoł Filip - to każdy z nas uczniów Jezusa. Każdy wydaje się być jak on, jak małe dziecko - pyta kiedy czegoś nie wie. Zatem kiedy Jezus mówił o Ojcu, to Filip z rozbrajającą szczerości mówi: "Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy" (14,8). Wtedy Jezus, jako Nauczyciel i Mistrz, chyba uśmiechnął się i z jeszcze większą prostotą i szczerością zapytał: "Filipie! Jeszcze Mnie nie znasz, mimo że tak długo jestem z wami? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także Ojca. Dlaczego więc prosisz: «Pokaż nam Ojca?». Czyżbyś nie wierzył, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec jest we Mnie. Słów, które mówię do was, nie wypowiadam od siebie. To Ojciec, który jest we Mnie, dokonuje swoich dzieł" (14,8-10). Mimo wszystko nie do końca jest to takie proste.
Filip, rodem z Betsaidy, jest przedstawicielem wszystkich, którzy pytają o Boga, którzy chcą Go zobaczyć. A "zobaczyć" w Biblii znaczy tyle, co "poznać": poznać Kim jest! Jakie jest Jego imię, jak uwierzyć w Niego, jak się do Niego modlić, jak Go wielbić! Filip był wśród dwóch uczniów, mówiących po grecku (hellenistów), którzy pierwsi chcieli "zobaczyć" Jezusa (por. J 12,21-22). Oni przekazali Jezusowi prośbę hellenistów. Na co Jezus odrzekł: "Nadeszła już godzina, aby Syn Człowieczy doznał chwały" (J 12,23). To ogłoszenie wypełnienia się "godziny Jezusa" dokonało się wobec Greków (w. 20n). Chodzi tu o greckojęzycznych Żydów z diaspory, czyli wspólnoty żydowskiej znajdującej się poza granicami Izraela. W tej grupie mieszczą się wszyscy "bojący się Boga", którzy chcą Go poznać i iść za Nim - uwierzyć w Niego. Jezus obiecuje im odsłonięcie przed światem tej "chwały", którą ciągle otrzymuje od Ojca. Ogłoszenie wspólnej "chwały" Jezusa i Ojca odbywa się w sposób niezwykły za pośrednictwem głosu z nieba - Ojca (12,28).
Poznanie u Semitów (Żydów) było sprawą nie intelektu, ale doświadczenia, poznanie więc Boga wiązało się ze zrozumieniem Jego istoty (imienia). Poznanie zatem Ojca możliwe jest poprzez poznanie Syna, stąd tak ważne jest objawienie Jego Imienia (gr. Ego eimi - "Jam jest"). To typowa dla św. Jana formuła samoobjawenia Jezusa (zob. J 6,20; 8,24.28.58; 13,19; 18,5.6.8). W czwartej Ewangelii formuła ta pojawia się siedem razy z bliższymi określeniami, mogącymi być tytułami (imieninami) Jezusa:
- [Jam jest] Chleb Życia (J 6,35.51);
- Światłość Świata (J 8,12; 9,5);
- Brama (J 10,7.9);
- Dobry Pasterz (J 10,11.14);
- Zmartwychwstanie i Życie (J 11, 25);
- Droga, Prawda i Życie (J 14,6);
- Prawdziwy Krzew Winny (J 15,1.5).
Prawdziwe poznanie (gr. ginosko) Boga określa też wyrażenie z początku arcykapłańskiej modlitwy Jezusa: A to jest życie wieczne, aby poznali Ciebie, jedynego i prawdziwego Boga, oraz którego posłałeś, Jezusa Chrystusa (J 17,3). W tej modlitwie przedmiotem poznania jest zarówno Bóg Ojciec, jak i Jezus Chrystus. To tutaj potwierdzają się słowa: Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie (J 14,11). Bóg jest tylko jeden i jedyny, a stosunek Jezusa do Boga Ojca chrześcijanie widzieli jako związek Syna z Ojcem - podobnie jak związek z Bogiem tej Mądrości, przy której współpracy On stworzył cały świat (por. Mdr 9,1-2).
Obietnica Jezusa "skoro poznacie Mnie, również mojego Ojca poznacie" (14,7) kładzie nacisk na moment wprowadzenia w znajomość tego, co jest przedmiotem poznania, ale ma przed sobą jeszcze większe możliwości. Apostołowie widzieli i dotykali, a my możemy poznawać i doświadczyć bliskości Jezusa jako Słowa Życia (J 1,4; 1 J 1,1) i Chleba na życie wieczne (J 6, 54).
Uroczyste zakończenie mowy z podwójnym amen wprowadza w zapewnienie Jezusa, że wierzący w Niego będą dokonywać dzieł, jakie On sam dokonywał, a nawet większych od Niego. Spełni się również to, że uczniowie będą modlić się do Ojca, Syna i Ducha Świętego. Modlitwa chrześcijanina jest jednak czymś, co dokuje się i wypełnia "w imię" Jezusa (14,13n). Ta formuła obietnicy o wysłuchaniu próśb występuje w czwartej Ewangelii również siedem razy (oprócz J 14,13.14 w 15,7.16; 16,23. 24. 26). W każdej z nich jest wzmianka o "imieniu Jezusa". Nie mówi się o "proszeniu Ojca", ale o "proszeniu Chrystusa w Jego imię". Modlitwa w imię Jezusa wyraża posłuszeństwo i służbę Jego objawieniu jako Ojca, Syna i Ducha Świętego. Formuła kończąca wszystkie modlitwy liturgiczne: "Przez Chrystusa Pana naszego" oznacza też ufność we wstawiennictwo Chrystusa: ON jest centrum tajemnicy zbawienia, jest Zbawicielem, a zatem wszelkie zbawienie dokonuje się "w Jego imię". Skuteczność głoszenia i działania uczniów zależy więc od ich zjednoczenia na modlitwie z Jezusem: "Przez Chrystusa, w Chrystusie i z Chrystusem!".
Warto zatem zapytać:
- Czy usłyszałem zapewnienie Jezusa z Ostatnie Wieczerzy: Niech wasze serce się nie trwożą. Wierzycie w Boga i we Mnie wierzcie (14,1)?
- Jaka jest moja odpowiedź na Jego wezwanie do "poznania": Ojca i Syna i Ducha Prawdy?
- Co znaczy dla mnie modlić się w "imię Jezusa"?
Módl się!
Daj nam, Ojcze, poznać
Ciebie tak, jak Ty nas znasz. Spraw, byśmy przez takie poznanie mogli poznać
dar Twojej Ewangelii, która jest Twoim Synem, Jezusem Chrystusem: On dla nas
stal się człowiekiem, dla nas umarł i zmartwychwstał, On daje nam Ducha
Świętego i króluje na wieki wieków. Amen.
kard. C.M. Martini
Żyj słowem Bożym!
Św. Jan Paweł II w swoim proroczym liście na zakończenie Wielkiego Jubileuszu Novo millennio ineunte (2001) pisał: "Nie trzeba wyszukiwać «nowego programu». Program już istnieje: ten sam, co zawsze, zawarty w Ewangelii i w żywej Tradycji. Jest on skupiony w istocie rzeczy wokół samego Chrystusa, którego mamy poznawać, kochać i naśladować, aby żyć w Nim życiem trynitarnym i z Nim przemieniać historię, aż osiągnie swą pełnię w niebieskim Jeruzalem" (NMI 29). Nic mniej, nic więcej: poznawać, kochać i naśladować!
ks. Jan Kochel
