Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Świadkowie prawdy z tej ziemi

Józef Słupina CM (†1940) Chorzów (Królewska Huta) - Auschwitz

2017-08-26

News
Kolejni kandydaci pochodzą z najstarszej górniczej parafii Chorzowa (Królewskiej Huty). Parafia św. Barbary dała Kościołowi trzech kapłanów-męczenników, którzy oddali życie w obozach koncentracyjnych. Byli nimi: o. Józef Słupina CM, ks. August Froehlich i ks. Jan Świerc SDB. Pierwszy z nich związał się ze Zgromadzeniem Księży Misjonarzy Wincentego a Paulo (CM).

wprowadzenie

CZYTAJ!
J 17, 20-23

Nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś.


ROZWAŻ!


Treścią modlitwy o jedność jest nie tyle wołanie o zachowanie pełnej jedności w Kościele (ekumenizm), ile prośba o jedność chrześcijan w Ojcu i Synu. Każdy wierzący potrzebuje jedności z Bogiem, z drugim człowiekiem, z otaczającym go światem oraz z samym sobą. Orędzie jedności powinno być wciąż przekazywane, o jedność trzeba się nieustannie modlić na wzór Jezusa. On modli się, aby jedność wierzących z Nim i z Ojcem oraz wzajemna jedność Jego z Ojcem stała się gwarantem ładu w świecie, aby świat „uwierzył” w posłannictwo Syna – Zbawiciela świata. W wierszu 23. Jezus prosi, byśmy w tej jedności wszyscy osiągnęli spełnienie (gr. telos – „cel, kres, dojrzałość”). Jedność stanowi zatem cel naszej samorealizacji i ocalenie wiary w świecie. Brak jedności wśród chrześcijan jest bowiem zgorszeniem dla świata. Pełną jedność możemy osiągnąć dopiero wtedy, gdy sam Bóg wszystko w nas doprowadzi do jedności. Chodzi o osiągnięcie jedności pomiędzy prawdami i zasadami poznawanymi i uznawanymi za słuszne a wyznawanymi i uznawanymi w życiu. Taka jedność prawdy i życia integruje wewnętrznie, scala, czyni chrześcijan silniejszymi i wolnymi (J 8, 31n), zwłaszcza w sytuacji prześladowań i zagrożenia.

Oprawcy często nie potrafili zrozumieć, skąd u chrześcijan tyle spokoju i wewnętrznej siły? Niejeden więzień obozu koncentracyjnego miał odwagę stawać w obronie prześladowanych współwięźniów (np. św. Maksymilian Kolbe), wielu modliło się za swoich oprawców, przebaczali im i z wielkim spokojem przyjmowali swój krzyż! Tak było również w przypadku sługi Bożego o. Józefa Słupiny.

Urodził się 4 marca 1880 r. w Królewskiej Hucie (Chorzowie). Był synem Jana (górnika) i Dominiki z domu Stoppa. W księdze metrykalnej nazwisko Słupina zapisano jako „Skupina”. Chrzest Józefa miał miejsce 7 marca 1880 r. w kościele parafialnym św. Barbary. W tradycyjnym środowisku górniczym kształtowano ludzi zdecydowanych i głęboko religijnych. Józef swoją edukację podstawową otrzymał w rodzinnym mieście, a w 1898 r. przeniósł się do Krakowa, gdzie rozpoczął naukę w niższym seminarium Zgromadzenia Księży Misjonarzy na Kleparzu (dzielnica Krakowa). Wybór szkoły zdecydował o jego powołaniu życiowym. Kontynuował zatem studia filozoficzne i teologiczne w Instytucie Teologicznym Księży Misjonarzy w Krakowie. Tam też przyjął święcenia kapłańskie w 1906 r. Pierwsza praca duszpasterska związana była z posługą kapelana więzienia i szpitala w Krakowie. Głosił misje ludowe, był troskliwym dyrektorem Stowarzyszenia Dzieci Maryi oraz sumiennym opiekunem kleparskiego kościoła św. Wincentego à Paulo.

15 lipca 1940 r. został aresztowany wraz z grupą współbraci i uwięziony w krakowskim więzieniu na Montelupich, a następnie wywieziony do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. 30 sierpnia 1940 r., w dniu przywiezienia do obozu, osłabiony cierpieniem i ciężkimi warunkami, w stroju duchownym i z różańcem w ręku, został zamordowany przez jednego z esesmanów.

Nagła śmierć męczeńska zjednoczyła kapłana ze swoim Mistrzem. Ofiarą życia „złożył dobre wyznanie” (por. 1 Tm 6, 13) i na wzór Apostoła mógł stwierdzić: „(…) cierpiąc za was, i w moim ciele dopełniam braki cierpień Chrystusa za jego Ciało, którym jest Kościół. Stałem się Jego sługą zgodnie z zadaniem, które Bóg mi wyznaczył względem was, aby wypełnić słowo Boże, tajemnicę ukrytą od wieków i pokoleń. Właśnie teraz została ona objawiona Jego świętym” (Kol 1, 24-26; tłum. Edycji św. Pawła). Dopełnienie – utożsamienie – zjednoczenie w cierpieniu jest owocem osobistego wyboru i modlitwy na wzór Jezusa. Uczeń może osiągnąć taką zażyłość z Bogiem dopiero wtedy, gdy On sam wszystko doprowadzi w nim do jedności: „Kto samym sobą, ten staje się zdolny również do jedności z innymi. I odwrotnie: własną niepowtarzalność możemy dostrzec tylko wtedy, gdy odkryliśmy naszą jedność z innymi, z Bogiem i z kosmosem. Nie można powiedzieć, że jedność ta po prostu istnieje. Nieustannie musimy o nią zabiegać”
(por. A. Grün, Jezus brama do Życia, 151).

O dar jedności potrzeba zatem stale modlić się w Kościele.
  • Jak przezwyciężyć zgorszenie podziałów w Kościele Chrystusowym?
  • Na czym polega ekumenizm duchowy?
  • Jak należy rozumieć Pawłowe przekonanie o prawdziwym źródle jedności (por. Ga 3, 26-29)?

MÓDL SIĘ!

Prosimy Cię, Panie, ukaż się każdemu z nas jako Pan, który paschalną mocą odradza i ożywia swoich uczniów; ukaż się nam z całą delikatnością Twojej obecności, z całą mocą Twego Ducha. Prosimy Cię, otwórz nasze oczy, byśmy dostrzegli, jak Ty ożywiasz, odradzasz i na nowo jednoczysz nasz rozproszony świat, jak nie przestajesz być nadzieją odbudowania jedności we wspólnotach, w Kościele i w społeczeństwie. Udziel nam łaski poznania zagrażającego nam zła, podziałów, które gromadzą się w głębi naszych serc, byśmy potrafili dostrzec rankiem i o świcie Twoją obecność, również w najprostszych znakach,poprzez które objawiasz się zwykle w Twoim Kościele.

C.M. Martini, Ludu mój, wyjdź z Egiptu, 52.

ŻYJ SŁOWEM!

Parę lat temu Europejski Trybunał Praw Człowieka w Strasburgu orzekł, że wieszanie krzyży w szkolnych klasach to naruszenie „prawa rodziców do wychowania dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami” oraz pogwałcenie „wolności religijnej uczniów”. Warto w tym kontekście przywołać przykłady męczenników naszych czasów, którzy oferują przesłanie pokoju i jedności; są dowodem w procesie tego świata: „[Duch] zaś, gdy przyjdzie, przekona świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie” (J 16, 8). Chrześcijanin winien odważnie przyznawać się do swojej wiary, bronić jej, być świadomym orędownikiem pokoju i jedności w świecie.

ks. Jan Kochel

rys. Franciszek Kucharczak

Pliki do pobrania:

  1. SEP_08_03_18_cz1.mp3
  2. SEP_08_03_18_cz2.mp3
  3. SEP_08_03_18_cz3.mp3
  4. SEP_08_03_18_cz4.mp3
  5. SEP_08_03_18_cz5.mp3

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11449778

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu