Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Świadkowie prawdy z tej ziemi

Teodor Christoph (†1893) Sobociska k. Oławy - Miasteczko Śląskie

2017-10-16

News
Wokół nas żyją święci i błogosławieni, świątobliwi ludzie. Trzeba ich odszukać i naśladować. Wiele wzorców osobowych czeka na oficjalny osąd Kościoła o heroiczności i świętości ich życia. Procesy kanoniczne niektórych z nich zostały otwarte, są na różnych etapach realizacji, a niektórzy zapewne nie doczekają się oficjalnej decyzji Kościoła. Nie ulega jednak wątpliwości, że pamięć o ich słowach i czynach trwa pośród ludu, wiele osób prywatnie modli się za ich przyczyną, prosi o potrzebne łaski. Kolejnym świadkiem prawdy „z tej ziemi” jest świątobliwy kapłan z Miasteczka Śląskiego, promotor wielu powołań duchownych i niestrudzony wychowawca młodzieży.

wprowadzenie


CZYTAJ!

Mk 10, 17-22

Gdy Jezus wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, zaczął Go pytać: «Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?» Jezus mu rzekł: «Czumu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę». On Mu odpowiedział: «Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości». Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną». Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.


ROZWAŻ!


„Nauczycielu dobry, co mam czynić?” – wciąż wielu stawia to pytanie Jezusowi, gdyż tak trudno dzisiaj o autentycznych nauczycieli i wychowawców. Wydaje się, że młodzi przestają stawiać pytania swoim rodzicom, wychowawcom, duszpasterzom. Brak im autorytetów! Coraz częściej szukają odpowiedzi sami, np. w środkach społecznego przekazu: Internecie, telewizji, prasie... Doskwiera im tęsknota za zwykłą rozmową, poczuciem więzi, za wspólnotą!

Jezus, odpowiadając na pytanie bogatego młodzieńca, mówi: „Czemu Mnie nazywasz dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg” (Mk 10, 17-22). Jeżeli słowa i czyny wychowawcy zostaną oderwane od źródła, przestają być prawdziwe: „Tylko Bóg jest dobry – tzn. w Nim i tylko w Nim wszystkie wartości mają swe pierwsze źródło i ostateczne spełnienie... Bez Niego – bez odniesienia do Boga – cały świat wartości stworzonych zawisł jakby w próżni. Traci również swoją przejrzystość, swą wyrazistość” (por. Jan Paweł II, List do młodych, nr 4). Jeżeli rodzic, wychowawca, kapłan zabiegają o uznanie, to jednocześnie nie mogą zapomnieć o słowach Jezusa: „A wy nie pozwalajcie nazywać się Rabbi, albowiem jeden jest wasz Nauczyciel, a wy wszyscy jesteście braćmi. Nikogo też na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem; jeden bowiem jest Ojciec wasz, Ten w niebie. Nie chciejcie również, żeby was nazywano mistrzami, bo jeden jest tylko wasz Mistrz, Chrystus. Największy z was niech będzie waszym sługą” (Mt 23, 8-11). Prawdziwie dobry jest więc Bóg; On w swoim Synu jest pierwszym Nauczycielem, Ojcem, Mistrzem-Przewodnikiem, ponieważ „sam pierwszy nas umiłował” (1 J 4, 19). Tylko ten kto kocha, może stawiać innym wymagania: „Wtedy Jezus spojrzał na niego z miłością i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną»” (Mk 10, 21). „Nie lękajcie się Miłości, która stawia człowiekowi wymagania” – wzywa papież Polak (por. List do młodych, nr 10).

Teodor urodził się 4 sierpnia 1839 r. w Sobociskach na Dolnym Śląsku. Christophowie byli niezamożną rodziną niemiecką. Ojciec pełnił funkcje kierownika szkoły i organisty, matka – osoba skromna i pobożna – miała szczególny kult do Matki Boskiej Bolesnej. Po ukończeniu szkoły elementarnej Teodor wraz z bratem Wojciechem chciał rozpocząć naukę w gimnazjum. Wiązało się to jednak z dużymi wydatkami. By skrócić czas trwania nauki, istniała możliwość zdania egzaminu do wyższej klasy. W tej sytuacji potrzeba było odpowiedniego przygotowania, zwłaszcza z łaciny. Takim przygotowaniem synów organisty w Sobociskach zajął się emerytowany proboszcz ks. Józef Helmich (zaciągnięty dług Teodor spłacił potem przygotowując w podobny sposób około 200 chłopców). Zanim ukończył studia teologiczne, pracował ciężko w kopalni. W czerwcu 1864 r. przyjął święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował w Chorzowie Starym i Krapkowicach, a przez resztę swojego życia jako proboszcz w parafii Miasteczko Śląskie. Z tą miejscowością związał na trwałe swoje życie, tutaj zasłynął jako wielki opiekun ubogich, wychowawca młodzieży i święty kapłan. Zwłaszcza jego troska o biednych chłopców, którym umożliwiał podjęcie nauki w gimnazjum, utkwiła w pamięci miejscowej ludności.

Praca nauczyciela, wychowawcy, katechety to dzisiaj codzienne, często bardzo absorbujące zajęcia kapłana. Jednak w drugiej połowie XIX w. wyglądało to zupełnie inaczej. Na plebanii i u sióstr służebniczek stale mieszkało od 3 do 12 chłopców, którzy pochodzili głównie z Górnego Śląska. Ks. Christoph uczył ich i przygotowywał do egzaminów. Opracował nawet ramowy plan zajęć, które rozpoczynały się o godz. 8.00, z krótką przerwą na drugie śniadanie. Po obiedzie, od 14.00 do 18.00 znów trwały zajęcia z przerwą o godz. 16.00. Ks. Christoph uczył za darmo, czasami tylko pobierał skromną opłatę za wyżywienie. Uczył też protestantów i Żydów. Jedynym ograniczeniem w przyjmowaniu uczniów była troska o to, by nie zaniedbać podstawowych obowiązków kapłańskich. Uczniowie modlili się wspólnie z ks. Teodorem i codziennie rano uczestniczyli we Mszy św., najczęściej w charakterze ministrantów. Życie wspólnotowe było charakterystyczną cechą tej formacji. Ks. Teodor lubił uczyć. Wyznał w jednym z listów do swojej siostry: „Dzieci są najlepszym moim towarzyszem tak, że chętnie rezygnuję z wszystkiego innego. W ich towarzystwie ustrzegę się od wszelkiego zła, które przy innych towarzystwach łatwo się wkrada”. Ks. Christoph wspierał swoich wychowanków również w czasie studiów, a ich sukcesy w nauce sprawiały mu największą radość. Dokładna lista wychowanków jest trudna do ustalenia. Znane są nazwiska 23 księży diecezjalnych, 31 zakonników z różnych zgromadzeń. Wśród uczniów byli także późniejsi lekarze, nauczyciele, prawnicy.

„Kapłan zanurzony w Chrystusa” – w ten sposób nazwał ks. Teodora Christopha biskup gliwicki Jan Wieczorek w homilii wygłoszonej z okazji setnej rocznicy jego śmierci: „[Kapłan] zatopiony w ciągu dnia, a nawet w nocy na modlitwie, zafascynowany Chrystusem, promieniował, oddziaływał na innych i prowadził ich do Boga... Pamięć o nim jest wciąż żywa, żyją jego dzieła; jest on duchowo obecny wśród nas i przynagla, byśmy ciągle zanurzali się w Chrystusa. Zanurzyć się mamy w Chrystusa – Nauczyciela, Sługę, zanurzyć się mamy w Jego ofiarę i krzyż. Przyjąć Chrystusa i iść za Nim przez życie – to równocześnie jakaś fundamentalna zasada ewangelizacji, którą w dzisiejszym świecie chcemy realizować” (Miasteczko Śl., 10 lutego 1993 r.). Ks. Teodor Christoph zmarł w opinii świętości 10 lutego 1893 r. w swojej parafii w Miasteczku Śląskim k. Tarnowskich Gór.

Już za życia ks. Christopha wierni mówili o nim: „To święty!”. Taką opinią wśród wiernych Miasteczka i okolic cieszy się do dziś. Trwa proces informacyjny, a przekonanie o świętości proboszcza z Miasteczka Śląskiego prowadzi niektórych do wypraszania łask za jego pośrednictwem. Grób świątobliwego kapłana jest szczególnym miejscem pamięci i miłości wiernych. Ziemię z jego grobu zabierają ze sobą maturzyści i studenci zdający egzaminy. Wierzą, że ks. Christoph pomoże im tak, jak za życia pomagał swoim wychowankom.

„Nauczycielu dobry, co mam czynić?” – wciąż pytamy Chrystusa, pytamy ks. Christopha, pytamy współczesnych nauczycieli. Uczmy się od nich, módlmy się za nich i wspierajmy ich w wielkiej misji, która ma korzenie w Jedynym Nauczycielu – Jezusie Chrystusie.

Warto zapytać:
  • Co należy czynić, aby odbudować autorytet rodziców, nauczycieli, duszpasterzy?
  • Jak na nowo uczyć się dialogu w rodzinach, parafiach, miejscach pracy i nauki?
  • Jak pomagać biednym, zaniedbanym, a zdolnym dzieciom i młodzieży w rozwoju intelektualnym i duchowym?


MÓDL SIĘ!


O Jezu, nasz Pośredniku i Arcykapłanie, ofiarujemy Ci nasze modlitwy,
prace i cierpienia za Twoich Kapłanów, aby świętością swego życia rozszerzali
Królestwo Twoje.
O Jezu, zesłany z nieba na Arcykapłana naszego
– daj nam świętych kapłanów!
O Jezu, dla zbawiennego opowiadania nauki Twojej,
O Jezu, dla sprawowania po wszystkie dni Twojej Ofiary Krzyżowej,
O Jezu, dla zbawiennego udzielania nam świętych Sakramentów,
O Jezu, dla odpuszczania nam grzechów w Sakramencie Pokuty,
O Jezu, dla utwierdzania w wierze i dobrych obyczajach rodzin naszych,
O Jezu, dla wychowania dzieci ku Twej chwale,
O Jezu, dla obrony i pomocy wśród niebezpieczeństw świata,
O Jezu, dla przygotowania nas do szczęśliwej śmierci,
O Jezu, dla rozszerzania Królestwa Twego
Módlmy się: Boże, któryś dla chwały majestatu swojego i dla zbawienia rodzaju
ludzkiego ustanowił Jednorodzonego Syna swojego Najwyższym i Wiecznym
Kapłanem, prosimy Cię, aby ci, których On wybrał na sługi i szafarzy swoich
Tajemnic, pozostali zawsze wierni w spełnianiu otrzymanego posługiwania.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


Wezwania Apostolatu Wspierania Powołań im. ks. Teodora Christopha


ŻYJ SŁOWEM!


Apostolat Wspierania Powołań im. ks. Teodora Christopha posiada dziesięciopunktowy plan celów i zadań. Wśród nich znajdują się m.in. następujące: Członkowie Apostolatu gromadzą się, w miarę możliwości, raz w miesiącu na wspólnej modlitwie. Zalecanym dniem spotkań jest pierwszy czwartek lub pierwsza sobota miesiąca (nr 5); Członkowie Apostolatu utrzymują duchową więź z seminarium duchownym, zaś animator troszczy się o to, aby w gablotkach parafialnych były podane aktualne informacje o życiu WSD (nr 8); Działalność Parafialnego Koła Apostolatu winna się szczególnie zaznaczyć w czasie Kwartalnych Dni Modlitw o Powołania do Służby w Kościele (nr 9) oraz w każdy pierwszy czwartek miesiąca!

ks. Jan Kochel

rys. Franciszek Kucharczak

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11449583

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu