Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Mistyczna katedra litanii loretańskiej

Święta Boża Rodzicielka (Sancta Dei Genetrix)

2017-12-05

News
Drugie wezwanie litanii loretańskiej - mistycznej budowli - zwraca naszą uwagę na tajemnicę macierzyństwa Maryi. Nowy Testament, gdy mówi o narodzinach zwraca uwagę na "rodzenie się z" Ducha Świętego, czyli z góry (por. J 3, 3-8). Maryja jest Świętą Bożą Rodzicielką. Co to oznacza?


wprowadzenie



CZYTAJ!

Łk 1, 39-45

W tych dniach Maryja wybrała się w drogę i spiesząc się, poszła w górskie okolice, do pewnego miasta judzkiego. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, podskoczyło dziecko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. I zwołała donośnym głosem: "Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona! Czemu zawdzięczam to, że matka mojego Pana przychodzi do mnie? Gdy tylko usłyszałam Twoje pozdrowienie, podskoczyło z radości dziecko w moim łonie. Szczęśliwa jest Ta, która uwierzyła, że wypełnią się słowa powiedziane Jej przez Pana".


ROZWAŻ!

Napełniona Bożą łaską, pospieszyła Maryja z Nazaretu w górską krainę Judei, aby tam złożyć wizytę swej krewnej Elżbiecie. Pozdrowienie Maryi napełniło Jej starszą krewną Duchem Świętym. Wypowiedziała wówczas ku czci Maryi słowa, które powtarzamy codziennie w naszej modlitwie: „Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona!” I dodała w retorycznym pytaniu przepiękny tytuł, który Kościół będzie zgłębiał po wszystkie czasy: „Czemu zawdzięczam to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie?” (Łk 1, 42-43).

Ewangelista przywołuje tu pełen świętej bojaźni okrzyk Dawida na wieść o zbliżaniu się świętej Arki do Jerozolimy (por. 2 Sm 6, 9). Maryja jest więc Arką Przymierza, kryjącą w swym łonie największą świętość – wcielone Słowo Boga. Jej ewangeliczny tytuł „Matka Pana” rozumiano zawsze w Kościele jako wyznanie Jej boskiego Macierzyństwa. Oczywiście, poprawna interpretacja tej prawdy długo dojrzewała w refleksji teologicznej nad tajemnicą Chrystusa. Ale w modlitwie Kościoła bardzo wcześnie pojawiła się inwokacja „Bogurodzica” (gr. Theotokos).

Najstarsza antyfona maryjna, poświadczona w rękopisie z trzeciego wieku, zaczyna się od słów: „Pod Twoją obronę uciekamy się, o Theotokos”. Po Soborze Nicejskim (325) ten honorowy tytuł Maryi staje się bardzo popularny u pisarzy kościelnych. Na Wschodzie rozpowszechnił go św. Atanazy z Aleksandrii, na Zachodzie – św. Ambroży. Łaciński tytuł Mater Dei ma jednak nieco inny odcień niż greckie Theotokos, co znaczy dosłownie „Rodzicielka Boga”.

Połączenie tradycji Wschodu i Zachodu spotkamy w pismach św. Jana Kasjana (+ 435). Broni on określenia Maryi jako „Bogarodzicy” (łac. Deipara), ponieważ rzeczywiście z Niej narodził się Bóg z sprawą Ducha Świętego: „Chrystus jest Bogiem, a Maryja Matką Boga”. Oficjalnie tytuł ten zatwierdził sobór w Efezie (431), zwołany przeciw błędnej nauce Nestoriusza. Sobór ten określił już wyraźnie, że boska i ludzka natura Chrystusa łączą się fizycznie w jednej Osobie Bożej, a zatem słusznie należy nazywać Maryję „Bogurodzicą” (łac. Sancta Dei Genetrix).

Patriarcha Aleksandrii, św. Cyryl, który z ramienia papieża przewodniczył Soborowi Efeskiemu, tak oto uzasadniał biblijnie tę decyzję: „Maryja zrodziła boską Osobę Chrystusa, winniśmy Ją zatem czcić jako Bogurodzicę. Jak kobieta, choć nie rodzi duszy człowieka, jest przecież jego matką, tak i Maryja, choć nie zrodziła boskiej natury Jezusa, jest Matką Boga. Dlatego Izajasz powiedział: Oto Panna pocznie i porodzi Syna, i nada mu imię Emmanuel, co znaczy: Bóg z nami! Stąd też archanioł Gabriel zwiastował Maryi: Dziecię, które się z Ciebie narodzi, Święte, nazwane będzie Synem Bożym. Stąd wreszcie anioł rzekł do pasterzy: Ogłaszam wam radość wielką, dziś narodził się wam Zbawiciel, który jest Chrystusem Panem. Zbawicielem jest Ten, kto uwalnia od grzechów, odpuszczając je własną mocą, a tego dokonać może tylko Bóg. Maryja zatem, będąc Matką Zbawiciela, jest równocześnie Matką Boga” (por. W obronie tytułu Bogarodzicy, 28).

Po Soborze Efeskim tytuł Bożej Rodzicielki wchodzi oficjalnie do liturgii rzymskiej. Oktawa Bożego Narodzenia najlepiej nadawała się do podkreślenia godności Matki Bożej. Już w VI wieku czczono w Rzymie boskie Macierzyństwo NMP. W praktyce jednak bliskość świąt Pańskich usuwała niejako w cień tajemnicę Matki Pana. Dopiero niedawna reforma kalendarza liturgicznego przywróciła temu świętu pełną treść: wszak nie można odrywać Boskiego Dziecięcia od Jego ziemskiej Matki.

Najstarszy traktat o Kościele, jakim jest Apokalipsa św. Jana, ukazuje w centralnej wizji Kobietę obleczoną w słońce (Ap 12, 1), symbol zarazem Maryi i wspólnoty Kościoła. Obie pełnią funkcję macierzyńską zarówno wobec Chrystusa jak i wiernych. Gdy piekielny Smok uświadomi sobie, że nie pokona Chrystusa, odchodzi walczyć z resztą jej potomstwa (Ap 12, 17). Odtąd Matka Kościoła i Matka – Kościół otaczają swą opieką wszystkich wyznawców Chrystusa, zgodnie z Jego testamentem ogłoszonym na krzyżu (por. J 19, 25).


MÓDL SIĘ!

Święta Boża Rodzicielko - módl się za nami!


ŻYJ SŁOWEM!

Zdrowy kult maryjny jest żywotną siłą Kościoła. Młodzi w swoim katechizmie pytają jednak: Czy należy modlić się do Maryi? Odpowiedź jest następująca: "Tak, ponieważ Maryja jako Matka Jezusa doznaje już chwały w niebie i jest znakiem nadziei i pociechy dla wszystkich wierzących. Modlitwa do Maryi różni się jednak zasadniczo od uwielbienia należnego wyłącznie Bogu" (Youcat nr 149). Warto przemyśleć te słowa, zwłaszcza w kontekście Katechizmu Kościoła Katolickiego (KKK 971-972).

ks. Antoni Tronina

fot. uadyton.edu/

Pozostałe tematy
Aktualności

Duchowość i mistyka wg ks. Krzysztofa Grzywocza

Wydawnictwo MANHU z Zabrza proponuje dwa audiobooki z konferencjami ks. Krzysztofa Grzywocza, które wygłosił na WT Uniwersytecie Opolskim w semestrze poprzedzającym jego zagniecie (wiosna 2017). Polecam rec. zob. warto_przeczytac/240

więcej

Śląskie winszowania na Adwent i Boże Narodzenie

Na czas Adwentu i Najpiękniejszych Świąt proponujemy tym razem spojrzenie "po naszymu, czyli po Śląsku" – "Śląskie winszowanie..." – poezja w gwarze śląskiej w propozycji Jana Kaintocha z Pszowa. Wybór i komentarz p. Krystyny; zob. Biblia kod kulturowy

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3045530

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu