Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Mistyczna katedra litanii loretańskiej

Przybytek chwalebny (Vas honorabile)

2018-05-17

News
Dawny przekład polski mówił o „naczyniu poważnym”. Oddawał on dobrze oryginał łaciński, ale jest już dziś nieczytelny. „Waga”, „powaga” w XVI wieku znaczyły „poważanie, szacunek” i były odpowiednikiem łacińskiego „honor”. Maryję określano więc w tej modlitewnej inwokacji jako „godną czci” z racji na godność Chrystusa, którego wydala na świat. Podobna treść kryje się we współczesnym przekładzie. Metafora „chwalebnego przybytku” nawiązuje do biblijnego pojęcia „chwały” (hebr. kabod, gr. doksa), które zawiera w sobie ideę ciężaru, wagi.

wprowadzenie


CZYTAJ!
J 1,14 BP

Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas.
Oglądaliśmy Jego chwałę,
chwałę, którą jako Jednorodzony,
pełen łaski i prawdy, ma od Ojca.

ROZWAŻ!

„Waga” jakiegoś bytu określa jego „znaczenie”, szacunek rodzący się z owego znaczenia. W Biblii „chwała” oznacza więc nie tyle czyjąś dobrą reputację, co raczej rzeczywistą wartość, odpowiadającą jej powadze. „Chwała Pańska” oznacza samego Boga, który ukazuje się w swym majestacie, w blasku świętości, w całej mocy swego bytu. W Starym Testamencie chwała Pana objawia się przez Jego dzieła, widoczne w stworzeniu i zbawieniu. Innym typem objawień Boga jest oślepiający blask Jego istoty, kiedy ukazuje się na Synaju, czy później w Przybytku zbudowanym przez Mojżesza. Księga Izajasza kończy się wizją chwały Bożej, która przybiera wymiar powszechny: „Przybędę, aby zgromadzić wszystkie narody i języki, a one przyjdą i ujrzą moją chwałę” (Iz 66,18).

Nowy Testament łączy chwałę Bożą z osobą Jezusa. Jako Syn Boży, jest On „odblaskiem chwały Boga i odbiciem Jego istoty” (Hbr 1,3). Jest „Panem chwały” (1 Kor 2,8) zapowiadanej u Izajasza. Ewangelie, zwłaszcza Łukaszowa, ukazują stopniowe objawienia się chwały Jezusa. W scenie zwiastowania Duch Święty zstępuje na Maryję (Łk 1,35). Przy narodzeniu Jezusa „chwała Pana” olśniewa swą jasnością pasterzy (Łk 2,9). Chwała ta będzie widoczna również przy chrzcie i przemienieniu Jezusa, w Jego całym życiu i w śmierci, która pozwoli Mu „wejść do swej chwały” (Łk 24,26).

W kontekście chwały Chrystusa łatwiej zrozumieć litanijną inwokację zwróconą do Jego Matki: „Przybytku chwalebny”. To w Niej chwała Pańska zamieszkała w sposób cielesny, gdy „Słowo stało się Ciałem” (J 1,14).

W Apokalipsie św. Jana (15,3-4) hymny uwielbienia (doksologie) streszczają w uroczystej liturgii cały dramat zbawczy. Ostatnią doksologię, już u kresu historii, stanowi pieśń zaślubin Baranka (Ap 19,7). Chwała Oblubienicy w całości pochodzi od Oblubieńca. To w Jego krwi są wybielone szaty wybranych. U źródeł chwały zbawionych znajduje się miłość Chrystusa, który „umiłował swój Kościół i wydał za niego samego siebie” (Ef 5,25). Maryja i Kościół jeszcze raz łączą się nierozdzielnie w tajemnicy chwały.

 

MÓDL SIĘ!

Przybytku chwalebny – módl się za nami!


ŻYJ SŁOWEM!

Pierwsze zdanie hymnu Chwała na wysokości Bogu... padło z ust anioła zwiastującego pasterzom radość Bożego Narodzenia (Łk 2,14). Chwalmy Boga na wzór Maryi, która uczy nas - od dnia Pięćdziesiątnicy - modlitwy jednomyślnej i nieustannej!

ks. Antoni Tronina

fot. uadyton.edu/

 

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11449506

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu