Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Mistyczna katedra litanii loretańskiej

Róża duchowna (Rosa mystica)

2018-05-27

News
Biblia hebrajska nie zna jeszcze terminu na oznaczenie róży. Przypuszcza się, że w Palestynie kwiat ten, rodem z Persji, pojawił się dopiero w czasach grecko-rzymskich. Biblia grecka wymienia różę pośród aromatycznych roślin, z którymi porównuje odwieczną Mądrość (Syr 24,14).



CZYTAJ!
Syr 39,13-16

Posłuchajcie mnie, pobożni synowie, rozwijacie się
jak róża rosnąca nad strumieniem wody!
Wydajcie woń przyjemną jak kadzidło,
rozkwitajcie jak lilia,
rozsiejcie zapach i zaśpiewajcie pieśń,
sławcie Pana za wszystkie Jego dzieła!
Uznajcie wielkość Jego imienia
i głoście Jego chwałę
przy śpiewie i dźwięku harfy!
A tak powiecie wychwalając:
Wszystkie dzieła Pana są bardzo piękne,
a każde Jego zrządzenie następuje w swoim czasie.
Nie można mówić: "Cóż to? Dlaczego tamto?".
Wszystko bowiem zostanie zbadane w swoim czasie.


ROZWAŻ!

Późniejsza tradycja dostrzega w tych obrazach tajemnicę narodzin człowieka i jego wzrostu duchowego w Kościele. Księga Syracha (39,13) przyrównuje rozwój duchowy człowieka do „róży zasadzonej nad strumieniem wody”.

Także ciernie róży mają symboliczne znaczenie. Wyobrażają one grzechy i ich skutki, ból i cierpienie. Razem z kwiatem stanowią one jeden obraz: pośród cierni prześladowań wyrastają róże męczeństwa. Ciernie oplatają skroń cierpiącego Zbawiciela; pośród cierni zepsucia jaśnieje wolna od cierni dziewiczość. Symbolika ta odnosi się w sposób szczególny do Niepokalanej Dziewicy, która jest prawdziwą „różą pośród cierni”.

Do najstarszych świadectw tej symboliki maryjnej należy Pieśń paschalna chrześcijańskiego poety Seduliusza, napisana około roku 430:

Jak pośród ostrych cierni delikatna rozkwita róża,

Wolna od kolców, co ranią, i krzew macierzysty przyćmiewa swym blaskiem,

Tak z rodu Ewy wzrosła święta Maryja:

Nowa dziewica zmyła winę swej poprzedniczki (Carmen paschale II, 28-31).

Zastosowanie tej symboliki róży do męki Chrystusa i do Matki Bożej rozwinie się bujnie dopiero w średniowieczu. Pisarze mistyczni prześcigają się w wynajdowaniu nowych znaczeń tego obrazu. Św. Bernard dopatruje się na przykład w pięciu płatkach róży symbolu pięciu ran Chrystusowych, w pręcikach zaś pokrytych złocistym pyłkiem rozpoznaje się ukryte Jego Bóstwo.

Piękny jest obraz Kościoła tryumfującego, jaki rozwija Dante (ok. 1300) w swoim Raju. Porównuje on mianowicie rzeszę zbawionych w niebie do olbrzymiej, w pełni rozwiniętej róży, której płatki tworzy hierarchia świętych:

W postaci jasnej różanej korony

Święci wojacy mi się ukazali,

Krwią Chrystusową poczet poślubiony (Boska Komedia. Raj XXXI 1-3).

Zapatrzony w mistyczną Różę, poeta nie dostrzega, że jego Beatryce odeszła na swoje miejsce w trzecim kręgu mistycznego kwiatu. Św. Bernard zwraca spojrzenie Dantego na najwyższą część nieba, gdzie przebywa w chwale Matka Boża:

Tak, niby z dolin patrząc do gór szczytu,

Punkt ujrzę w szczycie różanego pręgu,

Jaśniejszy listek Róży śród rozkwitu (Raj XXXI 121-123).


MÓDL SIĘ!

Różo duchowna – módl się za nami!


ŻYJ SŁOWEM!

Ku czci Matki Jezusa powstało wiele hymnów i pieśni religijnych. Szczególnym wyrazem pobożności maryjnej jest Akatyst (gr. akatistos - "nie siedząc") - jedna z najstarszych i najpiękniejszych pieśni pochwalnych na cześć Matki Bożej na bizantyjskim Wschodzie. Składa się z 24 strof, a śpiewa się ją zazwyczaj podczas sobotniego czuwania wigilijnego. Motywem przewodnim jest refren: "Witaj, [Maryjo]!". Autorstwo przypisywano dwóm patriarchom Konstantynopola (Sergiuszowi i Germanowi), jednakże zapewne jest nim św. Roman Pieśniarz (Melodos) zm. ok. 560 r. Coraz częściej śpiew Akatystu rozbrzmiewa również w katolickich świątyniach, np. w kapicy Czarnej Madonny na Jasnej Górze.

ks. Antoni Tronina

fot. uadyton.edu/

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11449710

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu