Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Mistyczna katedra litanii loretańskiej

Królowa Patriarchów (Regina Patriarcharum)

2018-08-05

News
Kolejnych siedem wezwań Litanii akcentuje wyniesienie Maryi ponad wszystkie kategorie świętych w niebie. Pierwsze miejsce w tej hierarchii zbawionych zajmują patriarchowie Starego Testamentu. Tą grecką nazwą (patriarches - „głowa rodu”) zwykło się obejmować protoplastów narodu wybranego. Nowy Testament wymienia ich tylko trzech: Abraham, Izaak i Jakub. W szerszym znaczeniu mówi się o patriarchach sprzed potopu (od Adama do Noego) i po potopie (aż do Abrahama, praojca Izraela).

 

CZYTAJ!
Łk 20,27-40 (BP)

Przyszli niektórzy z saduceuszy, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zapytali Go: "Nauczycielu, Mojżesz tak nam napisał: Jeśli ktoś żonaty umrze bezdzietnie, to jego brat niech poślubi wdowę i da potomstwo swemu bratu. Otóż było siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł bezdzietnie. Potem drugi i trzeci ożenił się z wdową. I podobnie następni, aż do siódmego. Lecz nie pozostawili po sobie potomstwa i pomarli. Po nich umarła i ta kobieta. Gdy nastąpi zmartwychwstanie, którego z nich będzie żoną? Siedmiu bowiem miało ją za żonę?". Jezus im odpowiedział: "Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą. Lecz ci, którzy zostają uznani za godnych osiągnięcia wieczności i powstania z martwych, ani się nie żenią, ani za mąż nie wychodzą. Gdyż już nie mogą umrzeć, są bowiem równi aniołom i jako uczestnicy zmartwychwstania są synami Bożymi. O tym zaś, że umarli zmartwychwstają, zaznaczył także Mojżesz w opowiadaniu o krzewie. Nazywa tam Pana Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba. Przecież Bóg nie jest Bogiem umarłych, ale żywych. Wszyscy bowiem dla Niego żyją". W odpowiedzi na to niektórzy z nauczycieli Pisma przyznali: "Nauczycielu, dobrze powiedziałeś".  I już nie mieli odwagi o nic Go pytać.


ROZWAŻ!

Maryja przewyższa ich wszystkich godnością jako Matka Chrystusa. Zstępując do Otchłani po swej męce, Zbawiciel wyprowadził stamtąd Patriarchów, uwalniając ich spod władzy szatana. Ojcowie Kościoła chętnie przedstawiają ich jako świętych chrześcijańskich. Zwłaszcza Abraham, ojciec wszystkich wierzących (por. Rz 4,11), zapowiada wiarę Kościoła, a szczególnie Maryi. Prefigurację Jej cnót można dostrzec bez trudu w postaciach „matek Izraela”, jak nazywano żony Patriarchów: Sara, Rebeka, czy Rachela. Tę ostatnią spotykamy w Godzinkach o Niepokalanym Poczęciu NMP, gdzie jej obecność zapowiada Matkę „Zbawiciela świata”.

Na frontonach średniowiecznych katedr spotyka się motyw „Królowej wszystkich świętych”: Maryja zasiada na tronie obok Chrystusa, a wokół Niej zgromadzone są poszczególne kategorii świętych Starego i Nowego Testamentu. Ten sam motyw znajdziemy u Dantego w końcowych strofach Raju. Wędrując przez najwyższe Niebo (Empireum) kontempluje poeta mistyczną Różę, utworzoną z aniołów i zbawionych. W środku tej Róży zasiada w chwale Matka Najświętsza, otoczona chórami Aniołów. Na niższych stopniach Bożego tronu widnieją kolejno mieszkańcy Raju, wykupieni drogocenną krwią Baranka: Patriarchowie, Prorocy, Apostołowie, Męczennicy, Wyznawcy i Dziewice. Lewą część Róży zajmują święte kobiety, poczynając od żon biblijnych Patriarchów. Po prawej stronie natomiast zasiadają mężczyźni włączeni do grona zbawionych. W Starym Testamencie znakiem przynależności do Przymierza było obrzezanie, w Nowym – znamię to stanowi sakrament chrztu.

Tradycja apokryficzna, próbując odtworzyć dzieciństwo Maryi, sięga do historii z życia Patriarchów Starego Przymierza. Opis Jej cudownych narodzin w „Protoewangelii Jakuba” (II wiek) wzorowany jest na motywie wiary niepłodnych rodziców, znanym z Księgi Rodzaju. Modlitwa niepłodnej Anny odwołuje się do przykładu żony Abrahama, Sary, której Bóg dał syna – Izaaka (2,4). Typologia ofiary Izaaka zapowiada już najświętszą Ofiarę Chrystusa. Maryja jest Królową Patriarchów, ponieważ Jej godność została zakorzeniona już w obietnicach danych praojcom. Pierwszą z tych obietnic jest Protoewangelia (Rdz 3,15) o zwycięstwem Mesjasza i Jego Matki nad pradawnym Wężem.


MÓDL SIĘ!

Królowo Patriarchów – módl się za nami!


ŻYJ SŁOWEM!

Maryja w pieśni Magnificat potwierdza wielkie dzieła Boga w swoim życiu, a ich zwieńczeniem są słowa: "(...) jak to obiecał naszym ojcom, Abrahamowi i jego potomstwu na wieku". Patriarcha Abraham jest ojcem wierzących, a co za tym idzie wszystkich narodów (por. Łk 3,8; Rz 3,27-4,25; Ga 3,6-29). "Dlatego też wiara Maryi przyrównana bywa do wiary Abrahama, którego nazywa <ojcem naszej wiary> (Rz 4,12). W zbawczej ekonomii Objawienia Bożego wiara Abrahama stanowi początek Strego Przymierza; wiara Maryi przy zwiastowaniu daje początek Przymierzu Nowemu. Podobnie też, jak Abraham <wbrew nadziei uwierzył nadziei, że stanie się ojcem wielu narodów> (Rz 4,18), tak Maryja, która przy zwiastowaniu wyznaje swoje dziewictwo (<Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?>), uwierzyła, że z mocy Najwyższego, za sprawą Ducha Świętego, stanie się Matką Syna Bożego zgodnie z objawieniem anioła: <Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym> (Łk 1,35)" - uczy Jan Paweł II (RM 14). Sięgamy i my do tego dziedzictwa wiary biblijnej!

ks. Antoni Tronina

fot. uadyton.edu/

Pozostałe tematy
Aktualności

Dorota Terakowska - Poczwarka

"Czytając głośno opis stworzenia świata, Ewa zauważyła zmianę w zachowaniu Myszki (Marysi z zespołem Dawna). Odtąd, przez pewien czas, czytanie Genesis stało się ich rodzinnym rytuałem" - fragment recenzji Anny Gracz z cyklu powieści inspirowanych Biblią (Biblioteka ssb); zob. rec.

więcej

Spieszmy „Do Betlejemu pełni radości”

W naszym cyklu "Biblia wielkim kodem kulturowym" pani Krystyna wprowadza nas w poezję okresu adwentowo-bożonarodzeniowego. W drodze do Betlejem idziemy poprzez widowisko Lucjana Rydla „Betlejem polskie” i wiersz współczesnego śląskiego poety Jana Kaintocha; zob. warto_przeczytac/269

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3901737

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu