Światło z Gabaon (Joz 10)

2026-03-01

Mieszkańcy Gabeonu posłali prośbę do Jozuego do obozu w Gilgal: «Nie cofaj swej ręki od sług twoich. Przybądź pośpiesznie do nas, uwolnij nas i pomóż, ponieważ wszyscy królowie amoryccy, którzy mieszkają w górach, sprzymierzyli się przeciw nam». Wyruszył Jozue z Gilgal wraz z całym swym zbrojnym ludem i wszystkimi dzielnymi wojownikami.I rzekł Pan do Jozuego: «Nie bój się ich, albowiem oddałem ich w twoje ręce, żaden z nich nie oprze się tobie». I natarł na nich Jozue niespodziewanie po całonocnym marszu z Gilgal. 

A Pan napełnił ich strachem na sam widok Izraela i zadał im wielką klęskę pod Gibeonem. Ścigano ich w stronę wzgórza Bet-Choron i bito aż do Azeki i Makkedy. Gdy w czasie ucieczki przed Izraelem byli na zboczu pod Bet-Choron, Pan zrzucał na nich z nieba ogromne kamienie aż do Azeki, tak że wyginęli. I więcej ich zmarło wskutek kamieni gradowych, niż ich zginęło od miecza Izraelitów. 

W dniu, w którym Pan podał Amorytów w moc Izraelitów, rzekł Jozue w obecności Izraelitów: «Stań słońce, nad Gibeonem! I ty, księżycu, nad doliną Ajjalonu!» I zatrzymało się słońce, i stanął księżyc, aż pomścił się lud nad wrogami swymi. Czyż nie jest to napisane w Księdze Sprawiedliwego: «Zatrzymało się słońce na środku nieba i prawie cały dzień nie spieszyło do zachodu?» Nie było podobnego dnia ani przedtem, ani potem, gdy Pan usłuchał głosu człowieka. Rzeczywiście Pan sam walczył za Izraela. Jozue, a z nim cały Izrael, wrócił do obozu w Gilgal.

Rozważ!

W „Godzinkach o Niepokalanym Poczęciu Najświętszej Maryi Panny” śpiewamy: „Witaj, światło z Gabaon, coś zwycięstwo dało, z Ciebie Słowo Przedwieczne w ciało się przybrało”. Pamiętamy, że po gorliwej modlitwie Jozuego, słońce zatrzymało się na środku nieba nad Gibeonem. Dzięki tej sytuacji Izraelici mogli odeprzeć i zwyciężyć wrogów. Zatem wydłużenie dnia, owo światło z Gabaon, przyczyniło się do zwycięstwa Izraelitów.

Dlaczego Maryja jest określana jako „światło z Gabaon”? Maryja urodziła Jezusa – światłość świata – który nas odkupił (Ga 4,4-7). Podczas ofiarowania Jezusa w świątyni jerozolimskiej Maryja, dzięki światłu swej wiary, zachowała nadzieję w obliczu proroctwa Symeona, które zapowiadało przeszycie Jej serca mieczem boleści (Łk 2,35). Wreszcie Maryja, swoją postawą, wiarą, nadzieją i mądrością płynącą ze Słowa Bożego, rozświetla nasze życie i pomaga nam przezwyciężać zło. Św. Bernard stwierdził, że Maryja, będąc piękna jak księżyc, jest jedyną spośród gwiazd, tak podobną Słońcu Boga i łagodną w bieli srebra, że świeci mocniej niż wszystkie gwiazdy na niebie. Ona pośród tysięcy gwiazd, które otaczają Boga, wyróżnia się chwalebnym blaskiem dziewiczej czystości. Ona, jako blask księżyca, przeniknięta światłem Słońca, rozjaśnia naszą noc i pociąga nas, byśmy za Jej przykładem podążali do Jej Syna. Ona rozjaśnia nasze ścieżki życia tak, byśmy nie błądzili w ciemności, ale znaleźli światło życia, gdyż Ona jest piękna i bez zmazy, bez najmniejszego cienia.

Zastanów się:

• skoro grzech kojarzy się z ciemnością, to co stanowi Twoją ciemność?
• skoro świętość życia kojarzy się z jasnością, to co robisz, by chodzić w światłości?

Módl się!

Boże, Ty nam nakazałeś słuchać Twojego umiłowanego Syna, + ożywiaj naszą wiarę swoim słowem, * abyśmy odzyskawszy czystość duszy, mogli się cieszyć oglądaniem Twojej chwały. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, + który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Żyj słowem Bożym!

Stań w prawdzie o sobie i któregoś wieczoru przeprowadź rachunek sumienia składający się z następujących części:

(1) podziękuj Bogu za otrzymane dobrodziejstwa;

(2) poproś o łaskę poznania grzechów;

(3) żądaj od swojej duszy zdania sprawy;

(4) proś Boga o przebaczenie win;

(5) postanów poprawę.

ks. Łukasz Florczyk