Wyszukiwarka:
Warto przeczytać

Michael O`Brien - Opowieść ojca

2019-01-18

News
Michael O`Brien, Opowieść ojca, tłum. J.J. Stoppa, Wydawnictwo Bernardinum, Kraków 2017, ss. 1064.

O Ojcu syna marnotrawnego, współcześnie… (por. Łk 15,11-32).

„Opowieść ojca” Michaela O’Briena została wydana w 2017 roku przez Wydawnictwo „Bernardinum”, a liczy 1064 strony i wydawałoby się, że swą objętością może zniechęcić czytelnika. Okazuje się jednak odwrotnie — nie ma w powieści strony nudnej czy zbędnej. Książka urzeka, pochłania czytelnika, a jej styl: dojrzały, efektowny i refleksyjny skłania do rozmyślań nad swymi czynami, wyborami w życiu. I choć bohater doznaje wielu rozczarowań, nawet cierpień, „niczego nie żałuje”, jak sam mówi.

Wędrówki ojca-księgarza Alexa Grahama zmieniają jego życie. Poszukując syna, doznaje niepewności, bólu, cierpień, poczucia dogłębnej straty. Zostaje wciągnięty w międzynarodowe konflikty, w odwieczną walkę dobra ze złem. To współczesna parafraza przypowieści o dobrym Pasterzu i o synu marnotrawnym, ojcu miłosiernym, prawdziwie kochającym.

W „Nocie odautorskiej” czytamy: „Należy zauważyć, że wiele z przedstawionych zdarzeń jest opartych na relacjach z pierwszej ręki, przekazanych autorowi”. Zaś w „Podziękowaniach” autor dodaje: „Za całą gamę inspiracji i sugestii jestem też zobowiązany wielu ludziom (…) Gdy podróżowałem po waszych krajach, darowaliście obcemu człowiekowi swoją życzliwość, muzykę, pożywienie, myśli, modlitwy oraz opowiadania o smutkach i radościach. Nade wszystko dziękuję za ikony waszego życia”.

Oto kilka wymownych cytatów, zawsze żywych:

„Byłem obcym i wygnańcem, a Ty przyprowadziłeś mnie do domu”;

„Wszyscy jesteśmy więźniami okoliczności”;

„Wszyscy popełniamy błędy i pozostawiamy ślady i luki w życiorysach naszych dzieci. Ale naprawdę je kocham… niedoskonałą miłością, jaką jest każda miłość ludzka. Potem, gdy dzieci dorastają i mają własne rodziny, zaczynają to rozumieć. One z kolei uczą się potrzeby przebaczania”.

Bohater, będąc u kresu wytrzymałości, odkrywa źródło siły, stąd znamienne słowa:

„Kochać — to nieść w swym sercu serca wszystkich innych złamanych, których Bóg tam umieścił”

„Kochać — z godnością znosić swój ból i niedopełnienie, tak jak On idzie w pielgrzymce ku wieczności”.

Ta powieść inspirowana prawdami biblijnymi staje się ponadczasowa, paraboliczna, jak słowa w niej odnalezione:

„ŻEBY SERCE MOGŁO WIDZIEĆ, MUSI PĘKNĄĆ (…) TWOJE SERCE BĘDZIE CAŁKIEM ZŁAMANE I DOPIERO WTEDY ODNAJDZIESZ PRAWDZIWE SERCE ”.

Krystyna
Pozostałe tematy
Aktualności

Kimże jest człowiek? (Ps 8,5). Dobra antropologia

Główne pytanie (ponadczasowe) stawia Psalmista: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo syn człowieczy, że troszczysz się o niego? (Ps 8,5). Sławi on majestat Boga i ludzką naturę Słowa wcielonego, dzięki czemu człowiek został wywyższony ponad wszelkie stworzenie. Tylko on sam tak często o tym zapomina! Stąd tak ważna jest właściwa antropologia; warto_przeczytac/

więcej

To nie jest Jezus

Współczesny film o Jezusie jako "apokryf". Oryginalne ujęcie zaproponowane przez ks. Marka Lisa, prof. UO - teologa i filmoznawcy. Polecam rec.JK

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4597649

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu