Wyszukiwarka:
Warto przeczytać

Oczekiwanie - czuwanie - przyjście

2019-11-21

News
Otwórz się, niebo (…) otwórz się, ziemio (…)
I wydaj swój Owoc
Zrodzony z Ojca i czystej Dziewicy,
Gdyż On przyniesie zbawienie i pokój
Całemu światu (…).

(z Liturgii godzin)


Michael D. O`Brien, kanadyjski pisarz i malarz, dał się poznać jako wnikliwy obserwator procesów zachodzących w polityce i kulturze świata chrześcijańskiego. Zaglądam do siedmiu esejów adwentowych jego autorstwa pt. Oczekiwanie. Refleksje na Adwent.

W jednym z nich czytam znamienne słowa dotyczące naszych czasów: (…) jak bardzo moje pokolenie różni się [od przeszłego]. Jesteśmy inni. To niewątpliwie prawda. Pędzimy przez życie, usiłując zdobyć wszystko, co tylko się da, parając się zbyt wielu rzeczami naraz i usiłując uporać się z nimi zbyt szybko. W następstwie podejmujemy pochopne decyzje. Nie doceniamy wielu rzeczy. Rzadko okazujemy wdzięczność. Pracujemy, bawimy się, robimy zakupy i „odprawiamy nabożeństwa” w biegu. Gotujemy i jemy w biegu. Konsumujemy informacje, wiedzę i rozrywki w biegu. „Doskonalimy” swoje umysły w biegu. Dążymy do osiągnięcia trudnego do zdefiniowania „sukcesu” – również w biegu (…). Wykształciliśmy nawyk robienia wielu rzeczy byle jak, zamiast robić mniej rzeczy z właściwą starannością. Czy w ogóle możliwe jest jasne myślenie w takim stanie ducha i umysłu? Czy możliwe jest słuchanie i słyszenie? Czy możliwe jest autentyczne oddawanie czci? Czy rozpoznalibyśmy ubogie dzieciątko i gwiazdę?

Rozpoczął się Adwent, czas oczekiwania, kiedy z nową nadzieją zwracamy się ku zbliżającemu się świtowi. Jesteśmy z całym Kościołem zaproszeni do modlitwy o odrodzenie Chrystusa w stajenkach naszych serc oraz o łaski, których niezmiennie potrzebujemy w oczekiwaniu na powtórne Jego przyjście. Czytania Pisma Świętego w tym okresie mówią o nadziei rodzącej się pośród ciemności, o początkach i końcach, o oczekiwaniu oraz o wiecznej radości, gdy nie będzie już więcej żadnych końców. Aż do tego ostatecznego powrotu do naszego domu żyjemy w świecie, który wciąż na nowo odnawia się w Chrystusie. Dzieciątko Jezus cały czas jest wśród nas.

Nasz polski poeta ksiądz Jan Twardowski przypomniał, że „kto kocha, czeka na ukochanego, a kiedy czekamy na Święta, na Pana Jezusa, mamy dużo roboty. Musimy uporządkować swoje życie”. Można porządkować w duchu modlitwy z pierwszych wieków chrześcijaństwa. Teksty te były duchowym pokarmem dla wielu pokoleń wierzących. Dzisiaj także można kontemplować ich piękno, oryginalność i siłę przekazu, bo stanowią pomoc w codziennym spotkaniu z Bogiem w tym szczególnym okresie roku liturgicznego.

W tym czasie można też skorzystać z pięknego modlitewnika pt. Przygotujcie drogę Panu. Modlitwy na Adwent, wydanego w Krakowie. Zawiera on czytania biblijne, rozważania i modlitwy na każdy dzień Adwentu. Wybieram z niego trzy fragmenty jako ilustracje przygotowane dla chętnych odbiorców.

* Na I Niedzielę Adwentu taki oto komentarz do czytania Mk 13,33-37:

Jak powinien czuwać pełen radości przyjaciel Chrystusa (...). Czuwajmy i módlmy się, abyśmy to czuwanie obchodzili tak wnętrzem duszy, jak i zewnętrznymi obrzędami. Niech Bóg przemawia do nas przez swe święte czytania, my natomiast zwracajmy się do Boga w naszych modlitwach. Jeśli słuchamy w duchu posłuszeństwa, już w nas mieszka Ten, do którego się zwracamy...

Po Rozważaniu fragment modlitwy św. Hilarego z Poitiers:

Szczęśliwy, kto w wierze pojąć zdołał rzeczywistość tak wielką, że Bóg bezcielesny został zrodzony jako Syn Boży.

* Na IV Niedzieli Adwentu zaproponowano komentarz do czytania z Mk 13,45-46, autorstwa św. Jana Chryzostoma:

Przygotowujmy się do odejścia(… Jak długo mamy jeszcze czas, wzbudźmy najpierw wielką nadzieję, przygotujmy sobie wiele oliwy, przenieśmy to wszystko do nieba, abyśmy w należytym czasie, kiedy najwięcej tego będziemy potrzebowali, używali wszystkiego za łaską i dobrocią Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Krótka modlitwa wzięta z Liturgii godzin kończy rozważanie: Cieszą się chóry niebiańskie, Radość ogarnia narody: Oto Najwyższy przychodzi, Aby ratować ginących.

* Na koniec fragmenty do Wigilii Bożego Narodzenia - czytanie z Łk 1,67-79.

Nieskażony Syn Boży, złączony ze wszystkimi przez podobieństwa, mógł wszystkich odziać w nieskazitelność przez obietnicę zmartwychwstania. I dlatego nie ma już zupełnie miejsca dla śmierci pośród ludzi dzięki Słowu, które wśród nich zamieszkało w ludzkim ciele - to słowa św. Atanazego z rozważań "O Wcieleniu Słowa".

Fragment z końcowej modlitwy pochodzi z pięknego Akatystu ku czci Bogurodzicy:

Witaj, która jednoczysz, co niepojednane.

Witaj, która dziewiczość łączysz z macierzyństwem.

Witaj, przez którą przestępstwo się gładzi.

Witaj, przez którą raj nam się otwiera.

Witaj, kluczu królestwa Chrystusa.

Witaj, nadziejo szczęśliwej wieczności.

Witaj, Oblubienico Dziewicza.


Krystyna


Literatura:

Przygotujcie drogę Panu. Modlitwy na Adwent, Wydawnictwo eSPe, Kraków 2019.
Michael D.O Brien, Oczekiwanie. Refleksje na Adwent, Promic , Warszawa 2019.
Pozostałe tematy
Aktualności

Z głebi naszych serc - dar na Wielki Czwartek

Ukazała się głośna książka „Z głębi naszych serc”. To dwugłos w obronie celibatu kapłańskiego. Kard. Robert Sarah zwraca uwagę m.in. na to, że „kapłaństwo przechodzi przez czas ciemności”. Benedykt XVI zaś twierdzi, że u podłoża kryzysu kapłaństwa tkwi błąd: "odejście od przyjmowania Pisma Świętego jako Słowa Bożego”. To piękny prezent na kapłański Wielki Czwartek!

więcej

Paschalna liturgia domowa

W inicjatywy dyrektora sekcji ds. Nowej Ewangelizacji diecezji gliwickiej zapraszamy do paschalnej liturgii domowej Zmierzamy do Wielkanocy. Od 3 kwietnia do Triduum proponujemy nauczanie bpa Andrzeja Iwaneckiego, ks. Jana Kochla, ks. Artura Sepioło oraz świadectwa osób świeckich. Słowo, obraz, świadectwo, życie, aby dzięki niej Syn Boży został otoczony chwałą (J 11,4); poniżej Znaki czasu/6

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 5499422

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu