Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta maryjne

Uroczystość Bożej Rodzicielki - 01.01.2022

2021-12-29

News
Nowy Rok winniśmy oddać "w ręce" Bożej Rodzicielki - ukryć się "pod Jej serce". Niech ONA uczy nas czytać, rozważać, modlić się i żyć Słowem Życia - Synem Bożym - Jezusem Chrystusem. Matka Słowa Wcielonego jest pierwszą uczennicą w Szkole Słowa Bożego.



Czytaj!
Łk 2,16-21 (BP)

[Pasterze] poszli szybko i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. A gdy Je zobaczyli, opowiadali, co im zostało objawione o tym Chłopcu. Wszyscy, którzy to usłyszeli, dziwili się temu, co pasterze im mówili.

A Maryja zachowywała wszystkie te  s ł o w a i rozważała je w swoim sercu.
Pasterze wrócili, chwaląc i wysławiając Boga za wszystko, co usłyszeli i zobaczyli, zgodnie z tym co im zostało oznajmione.

Gdy minęło osiem dni, obrzezano Chłopca i nadano Mu imię Jezus, którym nazwał Go anioł, jeszcze przed Jego poczęciem.


Rozważ!

Ewangelia Dzieciństwa według św. Łukasza obejmuje dwa pierwsze rozdziały: od zwiastowania narodzin Jana Chrzciciela (Łk 1,5-25) do opisu dwunastoletniego Jezusa w świątyni (Łk 2,41-52). W ramach tego opowiadania pojawiają się szczególne maryjne akcenty:

- dwa opisy zwiastowania poczęcia (Jana i Jezusa) oraz wyznanie: niech mi się stanie według twego słowa (Łk 1,38; por. Łk 1,37.38),

- dwie dziękczynne pieśni (Magnificat i Benedictus) oraz wyznanie: [A Maryja] zachowywała wszystkie te słowa i rozważała je w swoim sercu (Łk 2,19; por. Łk 2,15.17),

- dwa opisy wydarzeń zbawczych (Ofiarowanie i Znalezienie) oraz wyznanie: [A Jego matka] zachowywała wszystkie te słowa w swym sercu (Łk 2,51; por. Łk 2,29.50).

Natomiast dziewięć razy w Łk 1-2 pojawia się gr. hrēma czy hrēmata - czyli "to, co jest bądź zostało powiedziane przez żywy głos, rzecz [słowo] wypowiedziane, żywe słowo" (Strong, 680). Nie jest to zatem Janowy logos - "słowo, myśl, idea" - słowo wyrażające jakąś koncepcję, ale konkretne "słowo, które stało się ciałem" (J 1,14; por. Kol 2,9.17; Hbr 10,5).

Św. Łukasz podkreśla więc człowieczeństwo Jezusa: poczęcie w łonie - wydarzenie narodzenia - obrzezanie i ofiarowanie w świątyni. Syn Maryi rzeczywiście począł się w Jej łonie, narodzi się, był karmiony mlekiem, ale dopełnił też wszystkich tradycji i zwyczajów przypisanych Prawem. Ewangelia obwieszcza: Oto BÓG - CZŁOWIEK!

Możemy zatem o Maryi mówić: B O Ż A  R O D Z I C I E L K A!

Sobór w Efezie w 431 r. orzekł: "[Nazywa się Ją Matką Bożą] nie dlatego, że Słowo Boże wzięło od Niej swoją Boską naturę, ale dlatego że narodziło się z Niej święte ciało obdarzone duszą rozumną, z której Słowo zjednoczone hipostatyczne narodziło się, jak się mówi, według ciała" (DS 251).

Według Ewangelii pasterze rzeczywiście odnaleźli w Betlejem żydowską rodzinę: Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie (w. 16). Matka jest w tym wykazie pierwsza. W tradycji żydowskiej matka nie tylko jest "pewna" (poczęcie - narodzenie), ale ona też przez pierwsze siedem lat wyłącznie "zajmuje się" dzieckiem: karmi, żywi, pielęgnuje, chowa/wychowuje. Ojciec "uznaje" dziecko [chłopca] - kładąc je na swoich kolanach, później dokonuje obrzezania i nadaje imię, a gdy kończy siódmy rok życia przejmuje opiekę nad synem, ucząc go tradycji, zwyczajów i zawodu. Tak było też w Nazaret, gdzie Jezus "był im poddany" (Łk 2,51).

Opowieść o wydarzeniach na polu pasterzy pod Betlejem zostaje potwierdzona przez Maryję, która zachowywała wszystkie te słowa i rozważała je w swoim sercu (w. 19). "Te słowa" - to dosłownie stwierdzenie faktu, że chodzi o żywe ciało [rzecz]. Rzeczy [ciało] nie można przechować w sercu, ale żywe słowo - można. Matka przechowywała zatem żywe wspomnienia, słowa, gesty, ale i emocje, radości, boleści, lęki, zdumienia, wzruszenia...

Serce i pamięć Maryi jest skarbcem [rzeczy] "[tego], co nowe i stare" (Mt 13,52). ONA będąc od samego początku najbliżej swojego Syna, poznała Jego dotyk skóry, zapach ciała, wyraz oczu, grymas bólu, pierwsze słowa, pierwsze łzy... ONA rzeczywiście - jak zapisze św. Jan - [słyszała i widziała] na własne oczy [i uszy] "co oglądaliśmy i dotykaliśmy własnymi rękami - Słowo Życia" (1 J 1,1).

Po ośmiu dniach w świątyni obrzezano Chłopca i nadano Mu imię: J E Z U S (Zbawiciel)!

Fizyczność (Syn Człowieczy) potwierdza Boskość (Syn Boży). BÓG stał się CZŁOWIEKIEM dla naszego zbawienia w Maryi / Bożej Rodzicielce.

Greckie rēma oznacza również temat wypowiedzi, rzecz, o której się mówi. Dobrą Nowiną jest to, że nieogarniony Bóg przyjął ludzkie ciało, byśmy mogli Go usłyszeć, zobaczyć i dotykać. ON stał się dotykalny, możliwy do zobaczenia i wypowiedzenia - Emmanuel - "Bóg z nami"!

Maryja okazała się zatem pierwszym naocznym świadkiem prawdziwego BOGA i prawdziwego CZŁOWIEKA. Drugim był Józef, potem prości - ubodzy z ludu - pasterze, w końcu mędrcy (królowie). Jednak pierwszą, która zaświadczyła była MARYJA - Święta Boża Rodzicielka.

My wszyscy idziemy po Jej śladach - ONA jest Gwiazdą [Przewodnią] - Przewodniczką na drogach wiary (RM 3-6). Św. Jan Paweł II pisze o "pośrednictwie macierzyńskim" (RM 38-47). ONA jest darem Bożym i lustrem postaw chrześcijańskich. ONA jest Matką nas wszystkich wierzących - Matką naszego Kościoła. Dlatego kard. C.M. Martini (+2012) podpowiada, by na trzech najistotniejszych płaszczyznach rozważać życie, funkcje i przywileje Matki Bożej:

- po pierwsze, zwracać uwagę na wpisanie Jej posłannictwa w plan Bożej miłości (Rdz 3, 15; 1 J 4,12-16; Ap 12,1-2; 13-17);

- po drugie, zaznacza, że Maryja aktualizuje w swojej osobie tajemnicę Kościoła (KDK 52-58);

- po trzecie, Matka Boża jest przesłaniem Boga dla każdego grzesznika (Ga 4,4-5).

Św. Ambroży widział więc kontynuację między Maryją a Kościołem oraz między Maryją a duszą chrześcijanina. Maryja jest Matką, w której po macierzyństwie cielesnym dojrzewa macierzyństwo duchowe. A prawdziwa pobożność maryjna, oddająca cześć Maryi jako Matce Bożej (Bożej Rodzicielce), jest inspirowana Duchem Świętym, Duchem Jezusa. Sąd owocem takiej pobożności są: życzliwość, prostota, pokora, gotowość współpracy, uprzejmość, uczynność, dyspozycyjność i otwartość serc.

Spoglądają w serce Maryi - spoglądamy w lustro Jej pamięci, stąd warto zapytać:

  • Jak rozpoznać Ducha Prawdy i ducha fałszu ("Po tym rozpoznajecie ducha Bożego: każdy duch, który wyznaje, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele, jest od Boga, a każdy duch, który nie wyznaje Jezusa, nie jest od Boga - jest duchem antychrysta..." - 1 J 4,2-3)?
  • Czy nasza pobożność maryjna jest biblijna? Czy karmi się Słowem Życia?
  • Co to znaczy, że Matka Boża jest Matką Kościoła; że istnieje kontynuacja między Maryją a [moją] duszą?


Módl się!

Matko Boża, Bogarodzico, Matko Boga i nasza, ucz nas mówić <fiat> - "niech mi się stanie [wg słowa]", bo to zdecydowało - od strony ludzkiej - o spełnieniu się Bożej tajemnicy. Ucz nas mocno wierzyć w to, że Twój Syn jest prawdziwym BOGIEM i prawdziwym CZŁOWIEKIEM, że ON "przyszedł w ciele". Mówił do Ojca: "Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś Mi utworzył ciało... Oto idę... abym spełnił wolę Twoją, Boże" (Hbr 10,5.7). Pomóż nam, Matko Wcielonego Słowa, przyjmować wolę Ojca, wierzyć Synowi i pozwolić się prowadzić Duchowi Świętemu, abyśmy - jak Ty - "całkowicie poświęcili samych siebie" i stawali się "świadkami i sługami Słowa". Amen.


Żyj Słowem!

Podejmij trud codziennego lectio divina na wzór Matki Bożej, która jako pierwsza: zachowywała wszystkie te słowa i rozważała je w swoim sercu, czyli codziennie czytała, rozważała, modliła się i żyła Słowem!

ks. Jan Kochel

fot. Kaplica Adoracji w Niepokalanowie jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11487430

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu