Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Świadkowie prawdy z tej ziemi

Teodor Sąsała SVD (†1940) Szczepanowice k. Opola - Sachsenhausen

2017-08-16

News
Prawda jest darem wciąż poszukiwanym przez człowieka. W imię prawdy jako „wartości ukrytej” oddawano życie. W tradycji hellenistycznej prawda oznacza „rzeczywistość odkrytą, byt samoistny, dającą się poznać, korelację między rzeczywistością a umysłem”. W tradycji semickiej prawda wskazuje na „tego, z którego (lub to, z czego) można być dumnym” (hebr. emet). Według św. Jana prawda (gr. aletheia) upodobała sobie za mieszkanie osobę Jezusa Chrystusa (1, 17); jest to zatem prawda uosobiona (por. 1, 9. 14; 14, 6), która wyzwala (8, 31n), mówi i daje świadectwo (8, 40. 45n; 16, 7; 18, 37), wyraża Boga samego (5, 19n. 36n; 8, 19. 26. 28; 12, 50). Dlatego też ci, którzy nie chcą żyć w prawdzie, pragną zabić Jezusa i tych, którzy utożsamiają się z Nim (3, 21; 8, 44). Kolejnym świadkiem prawdy z tej ziemi jest o. Teodor Sąsała, który uwierzył Jezusowej Ewangelii: „(…) poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (J 8, 32; por. 2 J 1n).

wprowadzenie

CZYTAJ!
J 17, 17-19

Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie.


ROZWAŻ!


Termin aletheia występuje w pismach Jana ok. 40 razy (w całym NT ok. 100 razy). W przeciwieństwie do innych pism Nowego Testamentu aletheia u Jana nie wyraża zwykłej zgodności wypowiedzi z rzeczywistością, lecz jest formułą określającą Boże Objawienie w Jezusie Chrystusie. Dla Jana prawda utożsamia się z przekazaniem słowa Bożego (8, 45n; 6, 63b), jest samym objawieniem się Słowa – Jezusem Chrystusem.

„Słowo jest prawdą” (17, 17) – mówi Jezus w modlitwie arcykapłańskiej. Chrystus jako wcielone Słowo (1, 14) objawia Ojca nie tyle przez to, czego naucza, ile przez to, kim jest. Słowo, które Chrystus słyszał od Ojca (8, 26. 40; por. 3, 33), jest prawdą, którą On przychodzi „głosić” (8, 40. 45n); prawdą, o której „świadczy” (18, 37; por 5, 33). Ojciec „upoważnia” Syna do nauczania: „Moja nauka nie jest moja, lecz Tego, który mnie posłał” (7, 16). Jezus uczy więc tego, czego nauczył się od Ojca (8, 28), i tylko to poświadcza (3, 31-34; 5, 31n), niczego nie mówi wyłącznie od siebie (12, 49). Tego rodzaju nauczanie w prawdzie, uwierzytelnione przez to wszystko, co Jezus uczynił mocą Ojca (10, 37n), ma doprowadzić uczniów do wiary w Niego (8,31n.45n; 20,31). Często trwać w prawdzie wiąże się jednak również z ofiarą, cierpieniem, a nawet śmiercią. Przekonał się o tym kolejny świadek prawdy z tej ziemi.

Teodor Sąsała urodził się 7 listopada 1888 r. w Szczepanowicach k. Opola jako syn Andrzeja i Joanny. W kwietniu 1903 r. rozpoczął naukę w niższym seminarium misyjnym księży werbistów w Nysie. Następne lata studiów filozoficzno-teologicznych spędził w Sankt Gabriel w Austrii. Tam również w 1914 r. otrzymał święcenia kapłańskie. Przez kilka lat pracował w duszpasterstwie. Od młodości odznaczał się wybitnymi zdolnościami językowymi. W latach 1926-1929 studiował filologię romańską. Od 1929 r. był nauczycielem i wychowawcą w niższym seminarium misyjnym w Górnej Grupie. Był bardzo lubiany przez wszystkich, a zwłaszcza przez uczniów. W październiku 1939 r. został internowany wraz ze współbraćmi. 5 lutego 1940 r. przetransportowano go do obozu koncentracyjnego w Stutthofie, a na początku kwietnia do Sachsenhausen. Już po pięciu dniach pobytu w obozie zemdlał podczas ćwiczeń obozowych. Zmarł kilka dni później – 25 kwietnia 1940 r. w drodze do obozowego szpitala, niesiony na ramionach współwięźniów.

O. Teodor szybko dojrzał do męczeństwa. Bóg ustrzegł go przed długotrwałym cierpieniem, poniżeniem i bólem. Najwyższy Arcykapłan „poświęcił w ofierze samego siebie, aby i oni [jego kapłani] byli uświęceni w prawdzie”. W czwartej Ewangelii z pojęciem aletheia wiążą się bogate i różnorodne treści. Takie określenia, jak „czynić prawdę” (J 3, 21; 1 J 1, 6), „dawać świadectwo prawdzie” (J 5, 33), „postępować w prawdzie” (2 J 4; 2 J 3. 4) czy „uświęcić się w prawdzie” (J 17, 17.19) wskazują na szeroki zakres aktywności religijno-moralnej. Nasz bohater – kapłan był człowiekiem, który zaświadczył o prawdzie całym swoim życiem i męczeńską śmiercią. Zrealizował do końca słowa Ewangelii: „uświęć ich w prawdzie”! Greckie słowo hagiason odpowiada hebrajskiemu kadesz – „uświęć, przeznacz [ich] do świętości, zastrzeż dla Boga”. To wyłączenie nie polega na fizycznym odsunięciu od innych ludzi i ich trosk, ale na duchowym przeniesieniu do Bożego obszaru istnienia (por. Komentarz żydowski do NT, 337).

„Uświęceni w prawdzie” – przeznaczeni do świętości okazali się męczennicy czasów wojny. W świetle ich świadectwa – zwycięstwa prawdy, warto zapytać:
  • Czy potrafimy uznać prawdę obiektywną – „blask Prawdy” (J 14, 6)?
  • Czy ulegając relatywizmowi i cynicznej postawie Piłata zaczynamy szukać złudnej wolności poza samą prawdą (por. J 18, 38)?
  • Jak rozumieć słowa Jana Pawła II: „[Męczennicy] poprzez swoje świadectwo dobru stają się wyrzutem dla tych wszystkich, którzy łamią prawo (por. Mdr 2, 12), przypominając ciągłą aktualność słów proroka: «Biada tym, którzy zło nazywają dobrem, a dobro złem, którzy zamieniają ciemności na światło, a światło na ciemności, którzy przemieniają gorycz na słodycz, a słodycz na gorycz!» (Iz 5, 20)”?

MÓDL SIĘ!

Ojcze, Ty niczego nie odmawiasz swoim synom, daj mi chleb, którym będzie mój czyn rodzący się w sercu. Uchroń mnie przed kamieniem działania w pustce i zmęczeniu. Daj mi to dobro, które jest pokojem Twojego Królestwa i zadatkiem zmartwychwstania. Oddal ode mnie węża wewnętrznej udręki, rezygnacji wobec zła i załamania. Daj mi zakosztować chleba Królestwa oraz chwalebnego i radosnego życia, jakie nam objawiłeś w swoim Synu, a naszym Panu. On stał się pierwszym przykładem wypełnienia słowa, które głosił w kazaniu na górze, objawiając samego Ciebie. Bo On jest światłością, drogą, prawdą i życiem.

C.M. Martini, Cóż mamy czynić? 29.


ŻYJ SŁOWEM!

Zapytano kiedyś Jana Pawła II o najważniejsze zdanie z Pisma Świętego. Uznał, że jest to fragment Ewangelii Jana: „(…) poznacie prawdę, a prawda was wyzwoli” (8, 32). W Liście do młodych całego świata przyznał: „Wśród słów zapisanych w Ewangelii te należą z pewnością do najważniejszych. Mówią
bowiem równocześnie o całym człowieku. Mówią o tym, na czym buduje się od wewnątrz, w wymiarach ducha ludzkiego, właściwa człowiekowi  godność i wielkość” (nr 12). Natomiast w encyklice Veritatis splendor dodał: „Kościół ukazał wiernym przykłady licznych świętych mężczyzn i kobiet, którzy głosili i bronili prawdę moralną aż do męczeństwa albo woleli umrzeć niż popełnić choćby jeden grzech śmiertelny. Wyniósł ich do chwały ołtarzy, to znaczy kanonizował ich świadectwo i publicznie uznał za słuszne ich przekonanie, że miłość Boga każe bezwarunkowo przestrzegać Jego przykazań nawet w najtrudniejszych okolicznościach i nie pozwala ich łamać nawet dla ratowania własnego życia” (VS 91). Jak realizuję to zalecenie Kościoła w swoim życiu?

ks. Jan Kochel

rys. Franciszek Kucharczak

Pozostałe tematy
Aktualności

Młodzi na ołtarze

Nowy cykl w szkole słowa Bożego nosi tytuł Młodzi na ołtarze! Na progu XXI w. Kościół ogłasza świętych i błogosławionych z grona dzieci i młodzieży. To novum w praktyce Kościoła, a Ewangelia przekonuje: "do takich jako one należy królestwo niebieskie" (Mt 19,14). Proponujemy ok. 50 portretów świętych, błogosławionych i kandydatów na ołtarze z grona dzieci i młodzieży w rytmie lectio; zob. GGN; wprowadzenie.

więcej

Wielkie postaci Biblii

Ukazał się siódmy tom dzieł zebranych kard. Martiniego pt. Il grandi della Bibbia na temat wielkich postaci Starego Testamentu. Abraham, Mojżesz, Jakub, Józef, Samuel, Dawid, Eliasz, Jeremiasz, Hiob wciąż do nas przemawiają; opere.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 11449771

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu