Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Drogi wychowania

„Reguła drogi” – zaproszenie do nowego życia w wierze

2019-08-26

News
W dobrym wychowaniu nieodzowne są trwałe i niezmienne normy i reguły postępowania. Chrześcijaństwo wniosło w dziedzictwo kultury zachodniej cenny dar w postaci fundamentalnych zasad życia etycznego, np. „nigdy nie jest dopuszczalne czynienie zła, by wynikało z niego dobro”, „złota zasada”: „wszystko…, co chcielibyście, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie” (Mt 7,12), „miłość zawsze przejawia się w szacunku dla bliźniego i jego sumienia” (1 Kor 8,12; Rz 14,21; por. KKK 1789). Postępowanie zgodne z sumieniem stanęło u podstaw chrześcijańskiej „reguły drogi”, która zainicjowała nowy ruch społeczno-religijny. Autor Dziejów Apostolskich nazywał „zwolenników tej drogi” (9,2) – uczniami Jezusa Chrystusa, który za wszystkich umarł i zmartwychwstał.


rys. Anna Szadkowska OV

Czytaj!
Dz 18,24-28

Do Efezu przybył Apollos, pewien Żyd pochodzący z Aleksandrii. Był on człowiekiem wykształconym i biegłym w Pismach. Znał również drogę Pana. Przemawiał z wielkim zapałem i wiernie przekazywał naukę o Jezusie, chociaż znał tylko chrzest Jana. Odważnie przemawiał też w synagodze. Gdy usłyszeli go Pryscylla i Akwila, zaprosili do siebie i dokładnie objaśnili mu drogę Bożą. Kiedy zamierzał wyruszyć do Achai, bracia napisali list polecający do tamtejszych uczniów. Prosili w nim, aby go życzliwie przyjęto. Gdy tam przybył, pomagał tym, którzy uwierzyli dzięki łasce. Śmiało zbijał twierdzenia Żydów i w oparciu o Pisma publicznie dowodził, że Jezus rzeczywiście jest Chrystusem.

Rozważ!

Postępowanie człowieka jest nazywane „drogą” (gr.hodos) określającą sposób ludzkiego rozwoju i życia. Bóg Stwórca „kiedyś zezwalał, aby wszyscy ludzie chodzili własnymi drogami” (Dz 14,16), lecz w chrześcijaństwie wyrażenie „droga czy drogi Boże” staje się synonimem nowego życia w wierze (Dz 14,22; 19,9.23; 20,14). Dla św. Łukasza motyw „drogi” stał się element jedności literackiej i teologicznej całego dzieła – Ewangelii i Dziejów Apostolskich. Jezus nauczał „w drodze” (por. Łk 9,2.51n; 24,13-35), a Jego uczniowie stali się „zwolennikami drogi” (Dz 9,2; 18,25n). W dyptyku (Łk - Dz) mówi się również o „drodze słowa Bożego” i „rozrastaniu się” wspólnoty (por. Dz 2,41.48; 4,4; 5,14; 6,1.7; 9,31; 11,21.24; 13,48-49; 16,5; 19,20), którym towarzyszą wolność i męstwo/nieustraszoność (por. Dz 4,31; 5,42; 8,4; 15,35; 18,11; 28,30-31) oraz radość pierwszych chrześcijan (por. Dz 2,46; 8,8; 13,48.52). Można tam więc dostrzec model wczesnochrześcijańskiej katechezy misyjnej, inspirowanej opowiadaniem o nauczaniu Jezusa w drodze (gr. en tê hodô) z Jerozolimy do Emaus (Łk 24,13-35) lub diakona Filipa nauczającego w drodze z Jerozolimy do Gazy (Dz 8,25-40).

Pierwsi wyznawcy „reguły drogi”, postępując zgodnie z wyznaczoną trasą i przestrzegając przyjętych zasad, usiłują „wejść do” królestwa niebieskiego (por. Mt 5,20; 18,8n; 25,21.30) i są w stanie to uczynić, gdyż Jezus wszedł jako pierwszy do sanktuarium Bożego (por. Hbr 9,8; 10,19n; 2 P 1,11).

W pedagogii chrześcijańskiej konieczne jest jednak poznanie pełnej „drogi Bożej”. Drogi Boże prowadzą zaś do życia i napełniają radością (por. Ps 16,8-11; Dz 2,28; 13,10). Gwarantem jest przyjęcie Jezusa jako Pana i Zbawiciela, gdyż tylko ON jest drogąprawdziwą, która wiedzie do życia, lub drogą,która prowadzi do prawdy i życia, lub też drogą prawdziwą i żywą, wiodącą do Ojca (por. J 14,4-6). Wszelkie zatem drogi Boże prowadzą do Jezusa, który jest „DROGĄ, PRAWDĄ i ŻYCIEM” (14,6). ON też „otworzył dla nas nową, życiodajną drogę przez zasłonę, którą jest Jego ciało” – przekonuje autor Listu do Hebrajczyków (Hbr 10,20).

Ciekawym przykładem pedagogii Bożej wg „reguły drogi” jest katecheza wyjaśniająca zaproponowana Apollosowi – „człowiekowi wykształconym i biegłym w Pismach” (Dz 18,24), którą zaproponowali przez małżonków chrześcijańskich z Efezu – Psyscylla i Akwila (por. J. Kochel, W drodze z Apostołem Narodów, 160-165). Autor Dziejów zaznacza, że Apollos rodem z Aleksandrii był nie tylko dobrze wykształcony i zaangażowany w dzieło ewangelizacji, ale „znał również drogę Pana” (18,25). Naukę, którą poznał i z zapałem głosił, nie był jednak pełny kerygamt. Kiedy dostrzegli to chrześcijańscy małżonkowi, ewangelizowani wcześniej przez Apostoła Pawła (por. Dz 18,1-11), „zaprosili [go] do siebie i dokładnie objaśnili mu drogę Bożą” (18,26). Apollos znał naukę o Jezusie na poziomie katechumena, a potrzebne było pełnego wtajemniczenia, nauczania i wychowania w wierze, czyli katecheza – „dokładne objaśnienie” (por. Łk 1,4; 1 Kor 14,19; Ga 6,6). Uporządkowana katecheza dorosłych miała miejsce w warunkach domowych i była już „pokarmem stałym” – integralnym przekazem orędzia chrześcijańskiego (por. 1 Kor 3,2; Hbr 5,12-14).

Dzisiaj wielu dorosłych chrześcijan pozostaje na poziomie wiedzy niepełnej, infantylnej czy dziecięcej, która domaga się pogłębienia i umocnienia. Wielu ochrzczonych i przynależących do wspólnoty Kościoła potrzebuje ponownej ewangelizacji – nowej w swoim zapale, metodach i środkach przekazu. W tej misji pomóc mogą parafie i nowe ruchy, wspólnoty czy stowarzyszenia religijne. Podstawowym dokument katechetyczny przypomina jednak, że „w całym procesie ewangelizacji katecheza ma być etapem wprowadzenia i dojrzewania, to znaczy czasem, w którym chrześcijanin, przyjąwszy przez wiarę Jezusa Chrystusa, jako jedynego Pana, i przylgnąwszy do Niego całkowicie przez szczere nawrócenie serca, stara się lepiej poznać tego Jezusa, któremu się powierzył, poznać mianowicie Jego «tajemnicę» (Ef 3,18-19), Królestwo Boże, które On zapowiada, wymagania i obietnice, zawarte w Jego ewangelicznym Orędziu, drogi, które wyznaczył dla wszystkich tych, którzy zechcą pójść za Nim” (Ct 20).

Wobec pilne wezwania do nowej ewangelizacji ochrzczonych warto zapytać:

  • Jakie drogi poznania duchowego wyznaczył Jezus swoim uczniom?
  • Jaka winna być współczesna katecheza dorosłych – katecheza rodzinna?
  • Co jest głównym źródłem dynamizmu i żywotności – „rozrastania się” wspólnot kościelnych (por. Dz 6,7; 12,24; 19,20)?


Módl się!

Prosimy za wstawiennictwem Maryi i Apostołów, aby obecny w Kościele Duch Święty dał mu większy niż kiedykolwiek rozmach w działalności ewangelizacyjnej i katechetycznej, tak bardzo mu potrzebnej. Oby Kościół w tej godzinie łaski wypełnił skutecznie nieodwołalne i powszechne polecenie, otrzymane od swego Mistrza: „Idąc tedy, nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19). Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen (św. Jan Paweł II; por. Ct 73).


Żyj Słowem!

Odpowiedź na zaproszenie grup parafialnych, wspólnot czy ruchów katolickich, by pogłębić swoją wiedzę religijną i duchowość. Poszukaj stron internetowych poświęconych formacji religijnej dorosłych (por. http://www.ssb24.pl/).

ks. Jan Kochel

Pozostałe tematy
Aktualności

Krzyżu Chrystusa, bądźże pochwalony...

Wrzesień to miesiąc rocznic, w których Krzyż Święty jest symbolem cierpienia i zwycięstwa. "Polska pod krzyżem" - wielka inicjatywa ewangelizacyjna, zaproszenie do modlitwy za Ojczyznę: "To bitwa o duszę naszego kraju, o tożsamość narodu" (M. Bodasiński); zob. p. Krystyna warto_przeczytac/

więcej

To nie jest Jezus

Współczesny film o Jezusie jako "apokryf". Oryginalne ujęcie zaproponowane przez ks. Marka Lisa, prof. UO - teologa i filmoznawcy. Polecam rec.JK

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4695611

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu