Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Matka wiary

JUDYT WOJUJĄCA (33)

2012-08-25

News


Niektóre obrazy i symbole biblijne Starego Testamentu, na tle których autor tekstu Godzinek o Niepokalanym Poczęciu NMP ukazuje nam wielkość postawy Matki Najświętszej, są w sposób szczególny podkreślone i zaznaczone przez ich podwójne wykorzystanie. Tak jest w przypadku zespolonego wezwania: „mężna białogłowa” oraz „Judyt wojująca”.




TEKST GODZINEK


O mężna białogłowo, Judyt wojująca
(Nona)


ŹRÓDŁOWE TEKSTY BIBLIJNE

STARY TESTAMENT

Z Księgi Judyty:

A Judyta już z daleka wołała do stróżujących przy bramach: «Otwórzcie, otwórzcie bramę! Z nami jest Bóg! Bóg nasz, aby znowu okazać moc w Izraelu i potęgę przeciw wrogom, jak to i dziś uczynił». Gdy ludzie z jej miasta usłyszeli jej głos, spieszyli się, aby przejść do bramy miasta, a także zawołali jego starszych. I zbiegli się wszyscy od najmniejszego aż do największego, ponieważ wydawało im się nie do wiary, żeby wróciła. Otworzyli bramę i przyjęli je, a zapaliwszy ogień, aby było widno, otoczyli je kołem. A ona donośnym głosem odezwała się do nich:
«Wysławiajcie Boga, wysławiajcie! Wysławiajcie Go,
ponieważ nie oddalił miłosierdzia swego od domu Izraela,
ale tej nocy moją ręką pokonał nieprzyjaciół».
Potem wyjęła z torby głowę, pokazała ją i powiedziała do nich: «Oto głowa Holofernesa, naczelnego wodza asyryjskich sił zbrojnych, a oto kotara, pod którą leżał pijany. Zabił go Pan ręką kobiety. Na życie Pana, który mnie strzegł na mojej drodze, w którą się wybrałam: uwiodło tamtego oblicze moje na jego zgubę, ale nie popełnił ze mną grzechu, aby mnie splugawić i zhańbić». I zadziwił się bardzo cały naród i upadł na ziemię, oddając pokłon Bogu, i wołał jednogłośnie: «Bądź uwielbiony, Boże nasz, który w dniu dzisiejszym rozgromiłeś nieprzyjaciela swego ludu».
A Ozjasz powiedział do niej:
«Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego,
spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi,
i niech będzie błogosławiony Pan Bóg,
Stwórca nieba i ziemi,
który cię prowadził, abyś odcięła głowę
wodza naszych nieprzyjaciół.
Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki
w sercach ludzkich wspominających moc Boga.
Niech to sprawi tobie Bóg, abyś była wywyższona na wieki
i ubogacona w dobra,
bo nie szczędziłaś swego życia,
gdy naród nasz był upokorzony,
ale przeciwstawiłaś się naszej zagładzie,
postępując prawą drogą przed Bogiem naszym».
A cały naród odpowiedział: «Niech tak będzie, niech tak będzie!»

(Jdt 13, 11-20)


NOWY TESTAMENT

Z Ewangelii według św. Jana:

A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane Miejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go ukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony, pośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go umieścić na krzyżu. A było napisane: «Jezus Nazarejczyk, Król Żydowski». Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie ukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku hebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do Piłata: «Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem Królem Żydowskim». Odparł Piłat: «Com napisał, napisałem».
Żołnierze zaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na cztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także tunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do dołu. Mówili więc między sobą: «Nie rozdzierajmy jej, ale rzućmy o nią losy, do kogo ma należeć». Tak miały się wypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los rzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze.
A obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja». I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

(J 19, 17-27)


Z Dziejów Apostolskich:

Wrócili do Jerozolimy z góry, zwanej Oliwną, która leży blisko Jerozolimy, w odległości drogi szabatowej. Przybywszy tam weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, Jakub i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, [brat] Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego.

(Dz 1, 12-14)


ROZWAŻANIE

Judyt wojująca

Wezwanie „Judyt wojująca” zostało przez autora Godzinek i Niepokalanym Poczęciu NMP zespolone z wezwaniem „mężna białogłowa”, które było podstawą poprzedniego rozważania. To zespolenie wezwań stanowi w sumie jeden, bardzo mocny symbol, który w postawie starotestamentalnej Judyty pozwala Kościołowi dostrzegać odwagę i determinację działania Matki Najświętszej.
Judyta odniosła zwycięstwo nad śmiertelnym wrogiem swego narodu (Jdt 13, 1-10). Przez jej działanie, przez pozbawienie życia Holofernesa, w jednym momencie zmieniła się sytuacja narodu wybranego. Zamiast smutku i myśli o tragedii, nastąpiła radość i entuzjazm. Za okazane bohaterstwo Ozeasz wypowiada nad nią takie słowa: „Abyś była wywyższona na wieki i ubogacona w dobra, bo nie szczędziłaś swego życia, gdy naród nasz był upokorzony, ale sprzeciwiłaś się naszej zagładzie, postępując prawą drogą przed Bogiem naszym” (Jdt 13, 20).
W prostym porównaniu postaci Judyty i Maryi widać wyraźnie, że również Maryja przeciwstawiła się wrogowi, i to większemu wrogowi niż był nim Holofernes dla Izraela. Ona przeciwstawiła się potędze piekła i szatana – największego wroga całej ludzkości. Ona stała się Matką Zbawiciela. Ona od samego początku swego powołania widziała już oczyma wiary to, co przeniesie jej decyzja przyjęcia z zaufaniem i odwagą Bożej woli. Dlatego też w hymnie „Magnificat” tak prorokowała o sobie:: „Oto błogosławić Mnie będą odtąd wszystkie pokolenia, gdyż wielkie rzeczy uczynił Mi Wszechmocny” (Łk 1, 48).
Matka Najświętsza miała odwagę. Pokazała ją w momencie zwiastowania, potem w Betlejem, w Kanie Galilejskiej, ale także na Golgocie. Matka Najświętsza miała także odwagę być pośród uczniów w Wieczerniku.
W odniesieniu obrazu Judyty do osoby Matki Najświętszej, można ukazać Kościołowi jednoznaczną drogę działania. Oto w różnych sytuacjach życia wymaga się od człowieka odwagi. W tylu różnych momentach trzeba z odwagą decydować, czyniąc wszystko zgodnie z wyczuciem i głosem swego sumienia. Jednak jeszcze większej odwagi wymagają te sytuacje, kiedy trzeba stawać do wali walka ze złem, tak w wymiarze powszechnym, tropiąc działanie szatana w dziejach współczesnego świata, jak i w wymiarze indywidualnym, w walce z naszymi grzechami, wadami i brakami.

Rozważając wezwanie „Judyt wojująca”, trzeba sobie postawić kilka pytań:
Jak potrafimy w swoim życiu naśladować odwagę Maryi?
W jakich sytuacjach życia ukazała się nasza odwaga, a kiedy jej zabrakło?
Czy mamy odwagę walczyć o nasze „wywyższenie”?
Czy na wzór Maryi potrafimy być konsekwentni w naszym działaniu?


MODLITWA

Nam, którzy śmiałość mamy Ciebie prosić,
wyjednaj naszych grzechów odpuszczenie.
Chorym przynieś, Matko, uzdrowienie,
Tym, którzy się dobrze mają -
wdzięczność i miłość Bożą.
Skłóconym daj pojednanie,
a tym, co żyją w zgodzie -
wytrwałość w niej i stałość.
Udręczonym i zniechęconym użycz pokrzepienia.
Tym, którzy upadają, daj podniesienie z upadku;
tym, którzy prosto stoją, daj trzymać się dobrze,
a tym, co są szczęśliwi, daj niech im się dobrze wiedzie.
a nieszczęśliwi niech doznają pociechy i pomocy.
Kieruj szczęśliwie całym naszym życiem
i uczyń nas godnymi jasności Twoich świętych.
Wtedy zaśpiewamy dla Ciebie pieśni dziękczynienia
na chwałę Twego Syna, który jest Bogiem
razem z Ojcem odwiecznym i Duchem Świętym
teraz i na zawsze przez wszystkie wieki wieków.
Amen.
Najstarsza zachowana modlitwa maryjna (III w.)


ks. Franciszek Koenig

Pozostałe tematy
Aktualności

Maryjny Różaniec

Modlitwa różańcowa jest pięknym darem, który mobilizuje wielu do odnowienia więzi z Jezusem i Maryją. Św. Jan Paweł II w liście Rosarium Virginis Mariae przekonywał, że jest on "streszczeniem Ewangelii". Pani Krystyna w cyklu "Biblia kodem kulturowym" przybliża poezję Beaty Obertyńskiej nt. Różańca; warto_przeczytac/

więcej

II Międzynarodowy Kongres Katechetyczny

Papieska Rada ds. Krzewienia Nowej Ewangelizacji zaprasza na II Międzynarodowy Kongres Katechezy, który odbędzie się w Rzymie od 20 do 23 września 2018 r., poruszając temat: „Katecheta, Świadek Tajemnicy”.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3786922

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu