Wyszukiwarka:
Warto przeczytać

Zdumiewające zjawisko - Norwid

2016-01-04

News

A nadzieja nie może zawieść...

Rz 5, 5


Kim był Poeta - "Wielki niezrozumiany"?

Pisać o "Wielkim niezrozumianym" przez współczesnych Poecie trudno bez odwołania do znawców tej poezji. Warto więc poznać pozycję książkową - Stefan Sawicki, Chrześcijańskie wartości poezji Norwida, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1986 oraz fragmenty przemówienia Jana Pawła II wygłoszonego w Watykanie 30 czerwca 2001 roku w 180 rocznicę urodzin Norwida.

Św. Jan Paweł II mówił: "Norwid - jeden z największych poetów i myślicieli, jakich wydała chrześcijańska Europa (...). Dobrze, że przynajmniej urna z ziemią ze zbiorowej mogiły, w której poeta został pochowany, znajduje się na Wawelu (...) bo ojczyzna, pisał Norwid: Jest to miejsce, w którym najmilej spocząć i umrzeć".

Cyprian Norwid (1821-1843) - pozostawił dzieło, z którego emanuje światło pozwalające wejść głębiej w prawdę naszego bycia człowiekiem, chrześcijaninem, Europejczykiem i Polakiem. Poezja Norwida wyrosła z jego trudnego życia. Kształtowała je głęboka estetyka wiary w Boga oraz w nasze człowieczeństwo Boże. Wiara w Miłość objawiająca się w pięknie, które "zachwyca" do pracy, otwiera słowo Norwida na tajemnicę przymierza, jakie Bóg zawiera z człowiekiem, aby człowiek mógł żyć tak, jak żyje Bóg (...). Siła autorytetu, jakim jest Norwid dla "wnuków", bierze się z krzyża (...) czy ludzie umieją cierpieć razem ze Zbawicielem (...). Krzyż staje się "nam bramą".

Norwid nie zazdrościł nikomu rzeczy posiadanych ani honorów. Jego Boże ubóstwo błyszczy w zakończeniu jednego z wierszy: "kto inny ma laur i nadzieje, / Ja-jeden zaszczyt; być człowiekiem (...); wszystko-bierze żywot z Ideału. Do ideału człowiek pielgrzymuje, ale otrzymuje go w darze (...). Stąd ogrom pracy stojącej przed osobą ludzką, (...) jest powołana do stawania się podobną Bogu, co nie jest łatwe, bo "Trud to jest właśnie z tego duży, że codzienny (...)".

Norwid usilnie przypomina, że bez heroizmu ludzkość do samej siebie twarzą poniżona (...) przestaje być sobą. Ludzkość, bez Boskości, sama siebie zdradza"(...) i aby być narodowym - być nadnarodowym! / I aby być człowieczym, właśnie że ku temu / Być nad-ludzkim. Z wielkim bólem mówił Norwid Polakom, że nie będą nigdy dobrymi patriotami, jeśli wpierw nie będą pracowali na swoje człowieczeństwo (...). Trzeba nie być dzisiejszej Polski obywatelem (...) tylko trochę - przeszłej i dużo - przyszłej (...). Naród składa się nie tylko z tego, co wyróżnia go od innych, lecz i z tego, co go z innymi łączy (...). Ojczyzna jest to zbiorowy - obowiązek.

Cyprian Norwid był człowiekiem nadziei

Dzięki niej mógł żyć godnie na tej ziemi niezależnie od trudnych warunków, w jakich się znajdował. Nadzieje swą czerpał modlitwą z Boga (...). Modlitwa "kształciła" wzrok poety, tak że odgadywał on sprawy Boże pod powłoką spraw ziemskich. Poeta został dopiero doceniony i rozumiany przez potomnych, jak sam pisał: Syn - minie pismo, lecz ty / spomnisz wnuku (por. Przemówienia Jana Pawła II, Watykan 30 czerwca 2001).

Poezja Cypriana Kamila Norwida ma wymiar religijny, głęboko rozumiany, o dużej świadomości i perspektywach teologicznych - według prof. Stefana Sawickiego: "Tematem religijnym może być wszystko - widziane, rozumiane, oceniane, przeżywane religijnie. Do tych właśnie poetów - nie tyle religijnych tematycznie, ile religijnie widzących - należy C.K. Norwid".

Oto niektóre z utworów:
- MONOLOG - proza liryczna będąca medytacją o modlitwie, Chrystusie i Jego powszechnym uwielbieniu;
- KRZYŻ I DZIECKO - wiersz zbudowany na planie metafory: krzyż - bramą niebios, więc metafora mocno zakorzeniona w tradycji chrześcijańskiej;
- DO NAJŚWIĘTSZEJ PANNY MARII - litania-summa poetycka mariologii;
- DO ZESZŁEJ - wiersz ze zbioru Vade-mecum, bardzo teologiczny, napisany w konwencji napisu nagrobnego. Wiersz trudny - wykorzystuje paradoks, aby znaleźć odpowiedź ku czemu zmierza człowiek - ku górze, wartościom, niebu świętej przestrzeni;
- FORTEPIAN SZOPENA - część IV-muzyka Chopina łączy trzy tradycje: starożytną ("starożytna Cnota"), polską ("dom modrzewiowy wiejski"), Hostię" - symbol najgłębszych wartości chrześcijańskich, Chrystusa obecnego wśród nas.

Sacrum w poezji Norwida jest obecne w metaforyce, stylizacji, w problematyce, w koncepcji człowieka, w kategorii przestrzeni. Prof. S. Sawicki pisze: "Nic nie staje się w tym świecie poza Bogiem, wszystko jest w kręgu Jego woli". Postawa religijna w poezji Norwida jest postawą autentyczną wierną w stosunku do myśli Kościoła, opartą na znajomości i afirmacji Biblii.

Modlitwa Poety

Na koniec wiersz "Modlitwa" - to próba odpowiedzi Bogu, który przemawia do człowieka przez naturę, jej piękno i przez dzieła kultury, ale to odpowiedź wdzięczności i pełna pokory. "Późny wnuk" próbuje zrozumieć Poetę lekceważonego w romantyzmie i odtrąconego, gdyż proponował im poezję trudną, wymagającą wysiłku intelektualnego.

Literatura według Norwida miała nadawać trudny sens niełatwemu światu, stąd w wierszu "Ciemność" pisał":

Ty, skarżysz się na ciemność mojej mowy:
- Czy też świecę zapalałeś sam?


W wierszu "Cenzor - krytyk":

Autorów - sądzą ich dzieła ,
Nie - autorzy autorów.

Krystyna
Pozostałe tematy
Aktualności

Druga Księga Machabejska (NKB)

Kolejny tom Nowego Komentarz Biblijnego Edycji św. Pawła poświęcony jest Drugiej Księdze Machabejskiej, która nie cieszy się zbytnią popularnością nie tylko w prywatnej lekturze wiernych, lecz nawet w liturgii Kościoła. Autorem nowego przekładu i komentarza jest kapłan archidiecezji częstochowskiej – ks. dr Łukasz Laskowski, biblista i filolog klasyczny; zob. warto_przeczytac,255

więcej

Piękny miesiąc Maryi

W pięknym miesiącu Maryi śpiewamy lub odmawiamy w naszych kościołach wezwania litanii loretańskiej, które są tematem tegorocznego cyklu medytacji w rytmie lectio divina; zob. Mistyczna katedra litanii.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3406526

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu