Wyszukiwarka:
Warto przeczytać

Zdumiewające zjawisko - Norwid

2016-01-04

News
Pisać o Wielkim niezrozumianym przez sobie współczesnych Poecie trudno bez odwołania do znawców tej poezji. Warto więc poznać pozycję książkową - Stefan Sawicki, Chrześcijańskie wartości poezji Norwida, Redakcja Wydawnictw KUL, Lublin 1986 oraz fragmenty przemówienia Jana Pawła II wygłoszonego w Watykanie 30 czerwca 2001 roku w 180 rocznicę urodzin Norwida.


Św. Jan Paweł II mówił:

"Norwid - jeden z największych poetów i myślicieli, jakich wydała chrześcijańska Europa (...). Dobrze, że przynajmniej urna z ziemią ze zbiorowej mogiły, w której poeta został pochowany, znajduje się na Wawelu (...) bo ojczyzna, pisał Norwid: Jest to miejsce, w którym najmilej spocząć i umrzeć.

Cyprian Norwid pozostawił dzieło, z którego emanuje światło pozwalające wejść głębiej w prawdę naszego bycia człowiekiem, chrześcijaninem, Europejczykiem i Polakiem. Poezja Norwida wyrosła z jego trudnego życia. Kształtowała je głęboka estetyka wiary w Boga oraz w nasze człowieczeństwo Boże. Wiara w Miłość objawiająca się w pięknie, które "zachwyca" do pracy, otwiera słowo Norwida na tajemnicę przymierza, jakie Bóg zawiera z człowiekiem, aby człowiek mógł żyć tak, jak żyje Bóg (...). Siła autorytetu, jakim jest Norwid dla "wnuków", bierze się z krzyża (...) czy ludzie umieją cierpieć razem ze Zbawicielem (...). Krzyż staje się "nam bramą".

Norwid nie zazdrościł nikomu rzeczy posiadanych ani honorów. Jego Boże ubóstwo błyszczy w zakończeniu jednego z wierszy: "kto inny ma laur i nadzieje, / Ja-jeden zaszczyt; być człowiekiem" (...); "wszystko-bierze żywot z Ideału". Do ideału człowiek pielgrzymuje, ale otrzymuje go w darze (...). Stąd ogrom pracy stojącej przed osobą ludzką, (...) jest powołana do stawania się podobną Bogu, co nie jest łatwe, bo "Trud to jest właśnie z tego duży, że codzienny" (...).

Norwid usilnie przypomina, że bez heroizmu ludzkość "do samej siebie twarzą poniżona (...) przestaje być sobą". "Ludzkość, bez Boskości, sama siebie zdradza"(...) i "Aby być narodowym - być nadnarodowym! / I aby być człowieczym, właśnie że ku temu / Być nad-ludzkim. Z wielkim bólem mówił Norwid Polakom, że nie będą nigdy dobrymi patriotami, jeśli wpierw nie będą pracowali na swoje człowieczeństwo (...). Trzeba nie być "dzisiejszej Polski obywatelem (...) tylko trochę - przeszłej i dużo - przyszłej" (...). "Naród składa się nie tylko z tego, co wyróżnia go od innych, lecz i z tego, co go z innymi łączy" (...). "Ojczyzna jest to zbiorowy - obowiązek".

Cyprian Norwid był człowiekiem nadziei. Dzięki niej mógł żyć godnie na tej ziemi niezależnie od trudnych warunków, w jakich się znajdował. Nadzieje swą czerpał modlitwą z Boga (...). Modlitwa "kształciła" wzrok poety, tak że odgadywał on "sprawy Boże pod powłoką spraw ziemskich". Poeta został dopiero doceniony i rozumiany przez potomnych, jak sam pisał: "Syn - minie pismo, lecz ty / spomnisz wnuku" (por. Przemówienia Jana Pawła II, Watykan 30 czerwca 2001).

Poezja Cypriana Kamila Norwida (1821-1843) ma wymiar religijny, głęboko rozumiany, o dużej świadomości i perspektywach teologicznych - według prof. Stefana Sawickiego: "Tematem religijnym może być wszystko - widziane, rozumiane, oceniane, przeżywane religijnie. Do tych właśnie poetów - nie tyle religijnych tematycznie, ile religijnie widzących - należy C.K. Norwid".

Oto niektóre z utworów:
- "MONOLOG"- proza liryczna będąca medytacją o modlitwie, Chrystusie i Jego powszechnym uwielbieniu;
- "KRZYŻ I DZIECKO"- wiersz zbudowany na planie metafory: krzyż - bramą niebios, więc metafora mocno zakorzeniona w tradycji chrześcijańskiej;
- "DO NAJŚWIĘTSZEJ PANNY MARII" - litania-summa poetycka mariologii;
- "DO ZESZŁEJ"- wiersz ze zbioru "Vade-mecum", bardzo teologiczny, napisany w konwencji napisu nagrobnego. Wiersz trudny - wykorzystuje paradoks, aby znaleźć odpowiedź ku czemu zmierza człowiek - ku górze, wartościom, niebu świętej przestrzeni;
- "FORTEPIAN SZOPENA" - część IV-muzyka Chopina łączy trzy tradycje: starożytną ("starożytna Cnota"), polską ("dom modrzewiowy wiejski"), Hostię" - symbol najgłębszych wartości chrześcijańskich, Chrystusa obecnego wśród nas.

Sacrum w poezji Norwida jest obecne w metaforyce, stylizacji, w problematyce, w koncepcji człowieka, w kategorii przestrzeni. Prof. S. Sawicki pisze: "Nic nie staje się w tym świecie poza Bogiem, wszystko jest w kręgu Jego woli". Postawa religijna w poezji Norwida jest postawą autentyczną wierną w stosunku do myśli Kościoła, opartą na znajomości i afirmacji Biblii.

Na koniec wiersz "Modlitwa" - to próba odpowiedzi Bogu, który przemawia do człowieka przez naturę, jej piękno i przez dzieła kultury, ale to odpowiedź wdzięczności i pełna pokory. "Późny wnuk" próbuje zrozumieć Poetę lekceważonego w romantyzmie i odtrąconego, gdyż proponował im poezję trudną, wymagającą wysiłku intelektualnego.

Literatura według Norwida miała nadawać trudny sens niełatwemu światu, stąd w wierszu "Ciemność" pisał":

Ty, skarżysz się na ciemność mojej mowy:
- Czy też świecę zapalałeś sam?


W wierszu "Cenzor - krytyk":

Autorów - sądzą ich dzieła ,
Nie - autorzy autorów.

Krystyna
Pozostałe tematy
Aktualności

Trudne pytania

Bóg - lubię to! Popularne lajki zdominowały świadomość użytkowników mediów społecznościowych. Dziś mierzy się wartość człowieka ilością "polubień" (lajków). Czy to rzeczywiście jest miara wartości życia? Ewangeliczne szukać i pukać zestawione ze słowem prosić służą do podkreślenia cech modlitwy - usilnej i wytrwałej. Można zatem "chrześcijańskimi okularami" patrzeć na świat i według tej miary mierzyć swoje życie; pytania

więcej

Źródłem katechezy jest Pismo Święte

"Za dwa lata ma być gotowa podstawa programowa nauczania religii w szkołach. Zespół ekspertów przygotował już mapę drogową tych zmian. Jedno jest pewne: źródłem ich treści jest i będzie Pismo Święte" - przekonuje ks. prof. Piotr Tomasik, koordynator Biura Programowania Katechezy przy Komisji Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski; por. wywiad

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 2802859

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu